Pamiętniki mojej mamy

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, słyszałam o jej wcześniejszejszych powieściach, jednak nie miałam okazji czytać, postanowiłam to w końcu zmienić przy okazji książki "Pamiętniki mojej mamy", który swoją drogą jest drugim tomem cyklu #alterego i chociaż nie czytałam pierwszego o tytule "Alter ego" to i tak myślę, że dobrze odnalazłam się w tej historii. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny, co sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko i z dużym zainteresowaniem, ja pochłonęłam ją w jeden wieczór i nie mogłam się oderwać od historii Gabrieli. Fabuła została w bardzo ciekawy sposób nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie świetnie wykreowani, to postaci które tak jak my popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji, chwili, dlatego tak łatwo w niektórych kwestiach się z nimi utożsamić, podzielając podobne troski i dylematy. Mamy tutaj dwie przestrzenie czasowe, a mianowicie teraźniejszość - dalsze losy Ludmiły i Zachara z "Alter ego" i przeszłość - młodość Gabrysi i Zenona, która śledzimy w pamiętniku. Bardzo lubię taki podział w książkach. Wszystko tutaj idealnie się zazębia, tworząc idealną całość. Bohaterowie dostarczyli mi naprawdę wielu emocji i wrażeń, będą tajemnice, zazdrości, kłamstwa, ale również miłość. Miłość, która okazuje się silniejsza niż wszystko inne. Naprawdę świetnie spędziłam czas z tą książką i czekam na kolejne powieści spod pióra autorki! Polecam!

Gabriela zaraz po studiach została wydelegowana na wieś do babci. Jej matka chciała ją rozdzielić z uwczesnym partnerem, który według jej rodzicielki, nie pasował do niej, a tym bardziej do rodziny. Jako dorosła, nie mogła decydować wtedy o sobie, więc postanowiła to zmienić i żyć swoim życiem. Jednak po czasie przyznała, że matka miała rację. Życie na wsi nie należało do najłatwiejszych. Zostawiła w mieście wszystkich znajomych, a na wsi dostała same podłe "koleżanki". Z czasem irytujący Zen Batory stał się dla niej oparciem, jednak przez różne fakty z ich życia ta dwójka mijała sie bez przerwy. Prawdziwa i szczera rozmowa pomogłaby im rozwiązać wszystkie domysły oraz ukoić problemy, z którymi się zmagają.

-------

Jak się okazało, "Pamiętniki mojej mamy" są kontynuacją książki "Alter ego". Nie mam pojęcia, jak ja to przegapiłam, ale nie czułam wielkiego dyskomfortu w czytaniu i nie gubiłam się w sytuacji. Jednak jestem pewna, że nadrobię pierwszą część, by poznać historię w pełni. "Pamiętniki mojej mamy" są świetną, słodko-gorzką historią, przy której łezka potrafi się w oku zakręcić, tak samo często, jak uśmiech pojawia się na twarzy. Jest to historia o miłości (tej szczęśliwej, jak i nieszczęśliwej), wzlotach, upadkach i bolesnych przeżyciach. Bardzo mi się podobał styl autorki i wykreowani bohaterowie, którzy nieraz stoją na przysłowiowym zakręcie i szukają odpowiedniej drogi do szczęścia

Jakiś czas temu sięgnęłam po "Alter ego" @ania_barczyk_mews i przyznam, że bardzo mi się ta książka spodobała i pozostawiła po sobie pewien niedosyt...

Dziś przychodzę do Was z recenzją kolejnej powieści autorki, mianowicie z "Pamiętnikami mojej mamy". Jest to kontynuacja "Alter ego", jednak obie książki zostały tak napisane, że można czytać je w dowolnej kolejności, co nie ukrywam, jest dużym plusem.

"Pamiętniki mojej mamy" to zapiski Gabrieli Strzeleckiej. Opisała w nich niecały rok swojego życia. Ale myślę, że był to dla niej jeden z jego najważniejszych okresów.

Przez ten czas wiele się zmieniło.

Wiele się wydarzylo.

Gabriela musiała pogodzić się nie tylko ze stratą i zdradą, ale także odnalazła miłość. Jednak droga do upragnionego szczęścia i stabilizacji była wyboista.

Gabriela bowiem przeżyła wiele przykrych chwil. Wiele wycierpiała. Zawiodła się na najbliższych osobach. Została przez nie okrutnie zraniona, zdradzona i oszukana.

Pojawienie się w życiu Gabrieli Zena Batorego, sprawia, że kobieta powoli zaczyna wierzyć w ludzi, w ich czyste intencje i bezinteresowność. Chociaż nic nie wskazuje na to, że Gabrysia i Zen zakochają się w sobie, to rzeczywiście pojawia się między nimi uczucie. Jednak nawet ono zostaje wystawione na próbę. Czy ją przetrwa?

"Pamiętniki mojej mamy" to powieść, którą czyta się jednym tchem. Podzielona została na dwie strefy czasowe. Przeszłość - a więc rok 1981 ( rok, w którym Gabriela pisała pamiętnik) - oraz rok 2022 ( rok, w którym to córka Gabrieli Ludmiła go czyta).

Oczywiście większa część książki poświęcona jest tytułowym pamiętnikom. A te wzruszają i zaskakują. Przerażają, ale dają także nadzieję na lepsze jutro.

"Pamiętniki..." to piękna książka. Nie tylko o miłości, która tak naprawdę jest na wyciągnięcie ręki, ale także o ogromnej, kobiecej sile, która potrafi pokonać wszelkie przeciwności losu.

Historia Gabrieli niewątpliwie jest tą, która mogłaby się przydarzyć każdej z nas.

Gorąco polecam!