Po końcu sztuki

Opis od wydawcy

Autor tego zbioru esejów, filozof sztuki Arthur C. Danto (1924?2013), przedstawia w nich pewną wersję popularnych tez o ?końcu?, wśród których największą sławę zyskała teza Fukuyamy o końcu historii. Tę świecką eschatologię w Heglowskim duchu Danto zastosował do terytorium estetyki, głosząc ?koniec sztuki?. Wywarł w tej mierze znaczny wpływ, jako że był wszechstronnym myślicielem, który początkowo, w latach 60. XX wieku, starał się z perspektywy filozofii analitycznej przyswoić Ameryce myśl ?kontynentalną?. W latach 70. powrócił do dziedziny, od której zaczął w młodości (studiował malarstwo). W "Czym jest sztuka", swojej ostatniej książce (2013, wyd. pol. Wydawnictwo Aletheia, Warszawa 2016), zdefiniował sztukę jako ?ucieleśnione znaczenie?. W niniejszym zbiorze pyta, czym ono jest, gdy ?dzieło?, np. Pudełko Brillo Warhola niczym się fizycznie nie różni od rzeczywistych takich pudełek w sklepie. Na tym właśnie polega ?koniec sztuki?: sztuka dochodzi do pytania o siebie i to obiera sobie za ?temat?. Tylko tą drogą może dochodzić sensu owego pudełka, który tradycyjnej filozofii sztuki i krytyce artystycznej się wymyka. Koniec sztuki, ?posthistoryczna? epoka sztuki autoreferencyjnej, nie oznacza, że twórczość artystyczna ustaje. Trwa nadal, uważa Danto, lecz tworzy uwolniona od historii i od kanonu stylu. Sztuka posthistoryczna może wszystko. ?Nic nie jest wykluczone?, twierdzi autor w dość postmodernistycznym duchu, ale zgodnie z logiką swojego wywodu.

Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo produktu: MT BIZNES SP. Z O.O., ul. Jutrzenki 118, 02-230 Warszawa (PL), numer telefonu: 042 631-10-97, adres e-mail: handlowy@mtbiznes.pl