Pod wojennym niebem

Ruby nigdy nie zaznała biedy. Mieszka w jednym z lokali w odziedziczonej kamienicy w Londynie, a pozostałe mieszkania wynajmuje. Jedną z jej lokatorek jest Kitty - niewinna, młoda dziewczyna, wegetująca od jednej do drugiej przepustki swojego męża tyrana, który pojawia się raz na kilka tygodni by uprzykrzyć jej życie. Mieszkanie na najwyższym piętrze zamieszkuje Joseph - zadeklarowany pacyfista o ponurym usposobieniu, z którym Ruby regularnie wymienia się złośliwościami. On uważa kobietę za rozkapryszoną panienkę z dobrego domu. Ona jego za gbura i tchórza, który unika walki z nazistami. Drogi całej trójki krzyżują się regularnie w schronie, kiedy miasto rozdzierają syreny alarmowe.

Naloty zdają się nie mieć końca. Ruby zaczyna odczuwać dyskomfort i wyrzuty sumienia wobec ojca, który zginął bohatersko w Wielkiej Wojnie. Gdy zgłasza się jako ochotniczka do załogi karetki, przewrotny los rzuca ją w towarzystwo Josepha. Czy wzajemna niechęć nie będzie zbyt wielką przeszkodą w szczytnej misji ratowania rannych w bombardowanym mieście? I czy harda natura Ruby pozwoli jej patrzeć obojętnie na krzywdy, jakich doznaje niewinna Kitty?

Równolegle autorka opowiada nam o wydarzeniach z 2019 roku. Poznajemy Edi, która po rozstaniu z mężem przeniosła się do Londynu. Kobieta powinna cieszyć się ze świeżo otrzymanego awansu. Jej spokój zakłóca jedna nieszczęśliwy wypadek oraz dziwne znalezisko, jakie wpadło w jej ręce, gdy postanowiła zajrzeć na strych swojego nowego mieszkania. Czy ekscentryczni sąsiedzi skrywają jakieś mroczne tajemnice? I czy można dopatrywać się ich związku z bohaterami z roku 40. XX wieku?

Powieść obrazuje nieznaną większości ludzi rzeczywistość Londynu, brutalnie bombardowanego przez nazistów podczas II wojny światowej. Ciekawe jest to, że autorka odeszła od powszechnie opisywanego w książkach o tej tematyce motywu bohaterskiego żołnierza, udowadniając tym samym, że odwaga i oddanie narodowi przebierały różne formy. Porusza też temat traumy, jaka dotykała ludzi, którzy przeżyli tragedię utraty bliskich i musieli żyć w ciągłym strachu o to, że kolejne osoby mogą zniknąć w każdej chwili.

Historia poruszająca, łamiąca stereotypy i pokazująca, jak bardzo mylące potrafią być pozory. Człowiek może odkryć nieznane sobie samemu oblicza własnej natury, zwłaszcza wtedy, gdy każdy dzień oznacza strach, a widmo śmierci czai się za każdym rogiem. Zakończenie okrutnie zaskakujące. Szokuje, ale i pozostawia pasmo nadziei, że nawet w obliczu największych okrucieństw, dobro ma szansę przebić się do naszego życia, choćby promień jego światła wydawał się zaledwie cieniutką strużką przy wartkim potoku wszechogarniającego zła.

Macie ochotę na historię o pięknej miłości z wojną w tle?

"Pod wojennym niebem" to książka, w której akcja rozgrywa się w czasie II wojny światowej, a także w 2019 roku. Poznajemy bohaterów, którzy opowiadają nam jak wyglądała ich wojenna rzeczywistość. Ruby i Joseph pracują razem jeżdżąc ulicami karetką ratując pozkodoeanych w atakach bombowych w Londynie. Przenosimy się też do 2019 roku i poznajemy Edi, która jest po rozwodzie i przeprowadza się do Londynu, by zacząć nowy rozdział swojego życia. W nowym miejscu zamieszkania na strychu znajduje tajemniczą rzecz, która ma związek z ludźmi, którzy żyli tam w latach 40. Zaintrygowana Edi postanawia poznać tajemnicę sprzed lat.

Uwielbiam takie przejmujące historie, w których można cofnąć się do przeszłości. Autorka idealnie oddaje klimat i realia wojennej rzeczywistości. Bohaterowie są silni, odważni i gotowi poświęcić się dla innych. Podczas czytania odczuwałam ich emocje, a strach i niepewność towarzyszyły mi nieustannie z każdą przewracaną stroną książki. Podobało mi się to jak byli zmotywowani, by przetrwać i jak walczyli o lepszy czas.

Ta powieść jest naładowana emocjami i zmusza do refleksji.

Jeśli lubicie odkrywać tajemnice z przeszłości i chcecie przekonać się, że nawet w obliczu wojny warto mieć nadzieję i uwierzyć w miłość to będzie to idealna lektura dla Was. Gwarantuję Wam, że będziecie poruszeni i łzy zakręcą się w Waszych oczach.

Ten genialny debiut skradł moje serce. Z przyjemnością sięgnę po kolejne powieści tej autorki.

Czytajcie! Zdecydowanie polecam!

BRUNETTE BOOKS

Zawsze trzymałam emocje na wodzy ,ale zrozumiałam, że jeśli miałabym umrzeć jutro chciałabym żeby ostatnie chwile mojego życia coś znaczyły.

Rok 1940

Ruby Glenville jest zamożną właścicielką kamienicy przy placu Pendragona w Londynie.

Do tej pory jej życie składało się głównie z rozrywek i flirtów z bogatymi mężczyznami.

A jednak w obliczu ataków bombowych na angielską stolicę dziewczyna postanawia zacząć działać.

W ramach wolontariatu zgłasza się do załogi karetki.

Jej partnerem zostaje Joseph, wrażliwy mężczyzna otwarcie sprzeciwiający się wszelkiej przemocy.

Czy w pełnym przemocy czasie znajdzie się miejsce na prawdziwe uczucie?

Rok 2019

Edi redaktor naczelna gazety Blaze niedawno się rozwiodła i przeprowadziła do Londynu.

W nowym miejscu młoda kobieta ma nadzieję na rozpoczęcie nowego etapu. Na miejscu poznaje nowych sąsiadów - parę gejów- Guya i Heatha oraz ekscentryczną pisarkę Pearl.

Chcąc poznać twórczość starszej kobiety Edi kupuje jedną z jej książek na Amazonie.

Szybko wciąga się w opowieść o trudnych czasach globalnego konfliktu i ludziach rzuconych w wir wydarzeń.

Ciekawość dziennikarki rośnie wraz z chwilą w której odkrywa na strychu swego lokum zakrwawioną wojskową koszulę.

Do kogo należała? Czy dom był miejscem przestępstwa?

Odpowiedzi poznacie wraz z Edi zagłębiając się w opowieści o Ruby i Josephie, niezwykłej parze młodych ludzi, którzy byli gotowi poświęcić siebie, by ocalić innych.

Szczerze mówiąc jestem pod ogromnym wrażeniem tej książki i choć sięgam po literaturę wojenną dość często Siobhan Curham mnie zaskoczyła - oczywiście pozytywnie, nawet bardzo!

Autorka w sposób bardzo realistyczny przedstawiła czas niemieckich nalotów na Wielką Brytanię skupiając się na losach i codzienności ludności cywilnej.

Jej pióro cechuje duży realizm, lekkość i wprawa w czariwaniu słowem.

Przepiękna, pełna bólu i cierpienia, lecz także miłości - historia nie pozwala się odłożyć dopóki nie przeczyta się jej do końca

Polecam

„Pod wojennym niebem” to książka, która dostarczyła mi wielu emocji. Do tego jej akcja dzieje się na dwóch płaszczyznach czasowych, co bardzo lubię.

Rok 2019, w którym poznajemy Edi, która niedawno rozwiodła się i próbuje poskładać swoje życie na nowo. Przeprowadza się do Londynu, gdzie pod deską swojego mieszkania znajduje coś co ją bardzo zaintrygowało. To coś ujawnia tajemnice ludzi mieszkających w tym miejscu w latach 40 XX wieku.

Rok 1940, w którym Ruby naraża swoje życie by ratować niewinne istnienia. Ratuje ludzi spod gruzów. Towarzyszy jej Joseph i jak łatwo się domyślić tę dwójkę zaczyna coś łączyć.

Autorka skupiła się w tej książce na trochę innej stronie wojny. Nie tylko na okrucieństwie nazistów, ale przede wszystkim na ukazaniu życia prostych ludzi. Na ukazaniu różnic społecznych, które trochę zanikły po II Wojnie Światowej. W opisanej historii to Ruby była tą bogatą, ale czytając jej przygody nie miałam odczucia, że jest „lepszym” człowiekiem. Zawsze dostawała to czego pragnęła, a jednak kiedy trzeba potrafiła poświęcić wiele by uratować innych. Natomiast Joseph był dla mnie trochę tajemniczą postacią, a dzięki temu ciekawą.

Autorka posiada z jednej strony lekki styl pisania, a z drugiej strony historia opisana w książce skłania do refleksji. Akcja dzieje się w dwóch ramach czasowych, co uwielbiam w powieściach, zwłaszcza o tematyce wojennej. Przeplatanie teraźniejszości z przeszłością nie zawsze udaje się autorom, ale Siobhan Curham ten zabieg udał się perfekcyjnie.

Świetnie wykreowane postacie, ciekawa fabuła, klimat II Wojny Światowej… . To wszystko sprawia, że książkę czytało mi się bardzo przyjemnie. Polecam!