Pupy, ogonki i kuperki

Przyroda zaciekawia tu do granic możliwości. Język z humorem sprawia, że przyswajanie przyrodniczych nowinek staje się prawdziwą frajdą i dzieje się niepostrzeżenie, a czy nie chodzi właśnie o to? A i rodzic znużenia nie doświadczy, oj nie. Tekstu jest naprawdę sporo, więc także dzieci starsze uśmiechną się szeroko i na długie godziny przepadną (a któż o tym nie marzy? ).

Ilustracjom także daleko do poważnych biologicznych grafik, a połyskujące okładki zapowiadają prawdziwą czytelniczą przygodę. Walor edukacyjny i pozytywnonastawieniowy - zapewniony.

Lubię to!

Jest to pełna humoru i zabawnych ilustracji książka, z którą odkryjecie aż trzydzieści niezwykłych i fascynujących tajemnic ukrytych (jak sam tytuł wskazuje) w pupach zwierząt. Mimo, że niektóre tematy wydają nam się czasem niewygodne i wstydliwe, a niektórzy stwierdziliby zapewne, że budzące niesmak, to ta książka udowadnia, że nawet zwierzęce pupy mogą nas wiele nauczyć.

Autor książki wziął pod lupę aż 30 nadzwyczajnych zadków. My na szczęście będziemy im się przyglądać z daleka na wypadek, gdyby np. żuk bombardier chciał zaatakować nas żrącym płynem prosto ze swej dosłownie eksplodującej pupy. W świecie zwierząt funkcja dupki nie jest już tak oczywista, jakby się mogło wydawać.

U śledzi puszczanie bąbelków z pupy to rodzaj komunikacji, dzięki której ważne wiadomości docierają do całej ławicy! Tytułem najtwardszego zadka na świecie poszczycić się może wombat, który jest tak twardy, że potrafi nawet zmiażdżyć czaszkę wroga! Niestety te zwierzęta cierpią na zaparcia, kiepska sprawa...

A oddychanie pupą? Tym z kolei mogą pochwalić się jętki, bo właśnie tam przez większość życia znajdują się ich skrzela. Nie zapomnę wspomnieć oczywiście o królu śmierdzieli, czyli skunksie. To zwierzę ostrzegając wroga, wypuszcza cuchnącą chmurę z tyłka, a jeśli to nie poskutkuje, psika ze swoich gruczołów cieczą, która potrafi oślepić jego prześladowcę!

Na koniec dam Wam ważną wskazówkę. Podczas wycieczki w zoo lepiej od hipopotama trzymać się z dala, bo podczas załatwiania wiadomych spraw lubi odpalać swój ogoniasty helikopter, rozrzucając swoje siuśki i kupy na kilka metrów wokół! No, chyba że będziecie uzbrojeni w parasol...

Książka jest niezwykle ciekawa, zaskakująca a przy tym też zabawna. Napisana jest prostym językiem, bez owijania w bawełnę i zupełnie nie brak w niej humoru. Żartobliwego tonu dodatkowo nadają ilustracje i zawarte przy nich komentarze, które co rusz nas rozbawiły!

Świetne są wzmianki "dla ciekawskich" o zwierzakach na koniec każdego rozdziału, które totalnie odbiegają od tematu kuperków. Dzięki temu poszerzamy swoją wiedzę o nieco szersze horyzonty, w końcu nie samymi pupami człowiek żyje. Jeśli więc jesteście zdystansowani, nie oburzają Was takie tematy i macie ochotę się pośmiać przy lekturze, to śmiało! Gwarantuję, że będziecie przecierać oczy ze zdumienia.

Pupy? Ogonki? Kuperki?

Każde zwierze ma dwa końce. Z przodu pysk, dziób, a z tyłu... no, pupę.

Uwielbiam wydawnictwo Babaryba za ciekawe podejście do tematów szalenie interesujących dzieci. Czyli wszystko co obrzydliwe, fascynuje najmłodszych czytelników i u nich znajdziecie to.

„Pupy, ogonki, kuperki” to niepozorna książeczka, w której znajdziecie, aż trzydzieści niezwykłych historii o zadkach. Autor, Mikołaj Golanowski jest polarnikiem i podróżnikiem. Kiedy nie siedzi wśród śniegu i lodu to pisze arcyciekawe książki dla dzieci.

No więc, zaczynamy....

Hmm, helikopter w zadku hipopotama? No tak, hipopotam tak szybko macha swoim krótkim ogonkiem, że wygląda jak śmigło. A po co to robi? Oczywiście dla ochrony, by oznaczyć swoimi „perfumami” swoje terytorium oraz wybrankę serca.

Kolorowe kupy, tylko u pingwina. Nawet różowe czy białe. Za to jętka oddycha pupą i ma aż trzy ogony. Ale chyba zgodzicie się ze mną, że zabójczą, ale i najpiękniejszą pupę ma osa.

Za to komu nie przydałaby się trzecia ręka? Hmm, czepiak ma ją gdzie, no jasne, w pupie. To duże małpy, które mają chwytne ręce oraz nogi, a dodatkowo jeszcze ogon.

Na koniec jeszcze, oczywistość, kto świeci pupą? Tak, świetliki czy też przez niektórych nazywane robaczkami świętojańskimi, bo w Polsce świecą wczesnym latem.

Dowiecie się też, czemu pawian ma czerwony zadek, a tasiemiec nie ma go wcale. I wiele innych fascynujących tajemnic ukrytych w pupach zwierząt.

Sztywna oprawa, duże litery, przejrzysty tekst, ilustracje poszczególnych zwierzaków. Wszystko to naprawdę fajnie się prezentuje i jest naprawdę interesujące ;) Tak, tak w pierwszym momencie także miałam wątpliwości, bo jak to tak książka o pupach? zadkach? tyłkach? O co tu chodzi? Ale po przeczytaniu okazało się, że to kawałek naprawdę ciekawej lektury i informacje w niej zawarte mogą nie tylko zainteresować dzieciaki, ale także przydać się im w przyszłości, na przykład do zadziwienia swoją wiedzą Pani od przyrody czy biologii ;) Także polecam Wam, zapoznajcie się ze zwierzakami od drugiego końca ;)