Requiem

Powiedziałabym, że jest to idealne podsumowanie i zakończenie tej trylogii. Chociaż sytuacja zaczyna się klarować, Lena w ogóle nie ma lekko. Owszem Alex się odnalazł, ale nie zapominajmy o tym, że jest też Julian, który nie do końca potrafi odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Alex z kolei jest kimś zupełnie innym niż wcześniej. Stał się zimny, obojętny niemal jak obcy człowiek.

W tej części wiele spraw zaczyna się wyjaśniać. Ja osobiście znalazłam też odpowiedzi na pytania, które dręczyły mnie już od pierwszego tomu.

„Mamo, proszę, powiedz, jak do domu wrócić,

Zgubiłam się w lesie, chciałam drogę skrócić.

Jestem już półżywa, nie mam siły stać.

Spotkałam Odmieńca, co urzekł mnie wielce,

Pokazał mi uśmiech i skradł moje serce”.

Lenie przestaje podobać się miejsce w którym się znajduje dlatego razem z grupą postanawia wrócić do miejsca od którego jej przygoda się zaczęła. To właśnie tam znajduje się jej najlepsza przyjaciółka Hanna, o której mamy okazje dowiedzieć się więcej. Poznajemy jej przebieg wydarzeń po opuszczeniu przez Lenę Portland, dowiadujemy się co działo się z dziewczyną kiedy została za murami.

Podsumowując muszę przyznać, że ta historia jest naprawdę ciekawa, ale jednocześnie dzięki tej trylogii uświadomiłam sobie, że nie jestem fanką dystopijnych historii. Często czułam znudzenie podczas czytania i czasami było za wiele informacji, które mnie osobiście bardziej zniechęcają niż zachęcają, ale nie twierdzę przez to że książka jest zła. Uważam, że osobą które uwielbiają takie tematy, historie ta książka przypadnie do gustu w stu procentach. Nie mniej jednak polecam wyrobić sobie swoje własne zdanie na ten temat.

Ps. Do samego końca byłam team Alex.