Rodzice Niny rozwodzą się

Rodzice sześcioletniej Niny od kilku miesięcy nie mogą dojść do porozumienia, z tego powodu dziewczynka mieszka z mamą. Tata wyjechał za granicę i kontaktuje się z nią przez Skype, chociaż też czasem odwiedza córkę, przywożąc prezenty i zabierając ją na wycieczki. To dla Niny bardzo trudna sytuacja i kiedy dowiaduje się o rozwodzie, stara się ukryć wszelkie emocje. W jej małej głowie dziecięce sprawy mieszają się ze strachem o własny dom. Dlatego też postanawia razem z przyjaciółmi zbudować tajny domek na drzewie. Poza tym dziewczynka beztrosko spędza wakacyjny czas. Pluska się w basenie, obdziera kolana na deskorolce, spaceruje z psem i spełnia się nawet jej marzenie o piesku.

Sprawa rozwodowa zbliża się wielkimi krokami, a napięcie sięga zenitu. To wtedy Nina wybucha, nie mogąc już dłużej tłumić swoich emocji. Zdajemy sobie nagle sprawę, jak dziecku ciężko przejść przez te życiowe zawirowania. Jak bardzo boi się straty rodzica, domu i miłości...

Zakończenie, mimo iż z wyrokiem, daje nadzieję na lepszy czas, a Nina nadal ma dwoje kochających rodziców, lecz już w spokojniejszym domu.

Autorka w niezwykle delikatny sposób, z zachowaniem powagi sytuacji, stworzyła poruszającą historię. Rozwód w tej książce jest jedynie tłem, na pierwszy plan wysuwa się dzieciństwo, w którym my, czytelnicy, towarzyszymy.

Podczas lektury poczujemy cały wachlarz emocji od gniewu przez żal, smutek, aż po ulgę i radość. Dwukrotnie totalnie się wzruszyłam, to było trochę jak odtworzenie paru scen z mojego dzieciństwa. Mocno ujął mnie strach Niny, jaki przeżywała podczas kłótni rodziców. Dzieci bardzo stresują takie sytuacje, a najgorsze, co można zrobić, to zostawić je bez słowa. Dlatego cieszę się, że powstała taka książka, niosąca wsparcie innym dzieciom.

Niestety książka wiele traci przez wzgląd na estetykę. Ilustracje totalnie mi nie odpowiadają, choć to kwestia gustu. Głównie razi mnie brak akapitów, poprzesuwany i niewyrównany tekst. Nie wygląda to dobrze, a już na pewno nie ułatwia czytania. Szkoda, że edytorsko nie została dopracowana, ponieważ opowiadanie jest naprawdę warte przeczytania.

I tak szczerze polecam!