Rodzina Monet. Tom 3. Perełka. Część 2

Seria: „Rodzina Monet”

Tom 3, część 1 i 2, „Perełka”

Akcja zagęszcza się i wciąga. Kilka spraw się wyjaśnia. Wiele zostaje do rozwikłania - znaczy się: będą kolejne tomy w tej serii :)

Książkę czyta się świetnie i jak zwykle szybko. Nawet moja Mama (87 l.) zdecydowała się zarwać noc, byle tylko dowiedzieć się, jak się ta historia zakończy.

Zwracam jednak uwagę, że cała seria„Rodzina Monet” - zapewne na podstawie tomu 1 - bywa polecana w księgarniach jako lektura dla osób od 10 roku życia. Mnie samej zarekomendowano ową serię jako babskiego Harrego Pottera, bez magii, za to z rodzinną akcją.

Mimo to warto zauważyć, że kolejne tomy i części tej serii mają na tylnej okładce uzasadnioną adnotację: „Książka dla czytelników 16+”!

Dlatego proponuję, by dorośli sami przeczytali uważnie książki z tej serii. Następnie zaś zastanowili się nad tym, co i jak chcą przekazać młodym osobom.

Pozdrawiam :)

O tej książce mogę powiedzieć jedno: jest wspaniała. Z ogromną ciekawością po nią sięgnęłam, gotowa na niesamowitą akcje i ponowne spotkanie z bohaterami. Jednak to, co zastałam przeszło moje najśmielsze oczekiwania! Porwała mnie od pierwszych stron. Niesamowita! Spodobało mi się to, że są ostrzeżenia nad niektórymi rozdziałami. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom! Polecam zarówno fanom serii, jak i osobom,które jeszcze jej nie znają! Zdecydowanie warto przeczytać tą książkę! Moja ocena 10/10! Kocham serię całym sercem!

,,Rodzina Monet" przez wszystkie swoje części miała wzloty i upadki. Trochę obawiałam się tego, jak ta historia się zakończy, ale okazało się że jestem nieźle usatysfakcjonowana. Przede wszystkim dlatego, że ten tom jako jedyny obfituje w tyle wydarzeń fabularnych, które sprawiają że książka nie ma nudnych momentów i non stop omawia taki trudny temat, jak zdrowie psychiczne. Co prawda nie zawsze ten temat jest rozpracowany w dobry sposób, ale hej... bracia się starają, żeby mimo wszystko Halie było dobrze. A jest z nią źle, co pokazują ataki histerii oraz dalszy ciąg wydarzeń, które sprawiają, że ta siedemnastoletnia dziewczyna ma nadzwyczajną traumę, z którą musi sobie poradzić. Na szczęście ma rodzinę i dobrą opiekę i sama rozumie, że musi nad sobą popracować. Zresztą to podoba mi się w Halie — że jest świadoma tego, że musi zadbać o siebie, chociaż często jej się zdarza przedkładać własne zdrowie ponad innych.

Ta historia nie jest dla każdego. Wiem, że sięgają po nią dzieci i to mnie szczerze boli. Tu już nie chodzi nawet o sceny 16+, które autorka w trzecim tomie wyraźnie zaznacza ostrzegając o tym co tam możemy znaleźć na początku rozdziału... ale chodzi o całokształt. Bracia Monet nie zawsze zachowują się jak typowi bracia, Halie jest rozpieszczana, a wiele rzeczy po prostu jest wyjaśnione tym, że jej rodzina jest wpływowa więc może sobie na więcej pozwolić, plus cała ta psychika... młody czytelnik raczej nie zrozumie dokładnie skąd to wszystko wynika. Nawet ja - która już dobrą chwilę stąpam na tej ziemi - często nie rozumiałam czemu Halie tak często płacze, dopiero jak się nad tym pochyliłam to zrozumiałam jakie czynniki za tym stoją.

Jednak muszę przyznać, że przez wszystkie tomy płynęło mi się gładko i przywiązałam się do całej rodziny Monet. Dawno tak się nie śmiałam jak przy tych książkach i nie czułam takich skrajnych emocji. A ten ostatni tom? Sztos. Mimo tego, że akcja bywała dosyć chaotycznie opisana to bawiłam się przednio i żałuję, że w poprzednich tomach było jej tak mało.

Czy poleciłabym komuś ,,Rodzinę Monet"? Z pewnością. Czy wrócę kiedyś do tej historii po raz drugi? Wątpię, ale będę ją mimo wszystko dobrze wspominać.

Moja ocena 7/10.

(Ps. Końcówka jest naprawdę piękna)

Już na samym początku sprawa, którą zakończyła się poprzednia część zostaje rozwiązana. Nie było ono dla mnie zaskoczeniem przez spojlery, które niestety widziałam do tej oraz jeszcze kilku innych sytuacji. Nie mniej jednak bawiłam się świetnie! Uwielbiam bohaterów których stworzyła Weronika jak i cały ten fikcyjny świat. To jest książka którą potrafi wywołać we mnie różne emocje i jednocześnie sprawić żebym się nie nudziła. Nie jest to seria idealna ale pomimo tego uwielbiam do niej wracać jak i nie chcę jej kończyć.

W powyższym tomie „Rodziny Monet” nie brakowało akcji. Zdecydowanie każda kolejna część jest coraz lepsza. W kontynuacji „Perełki” nie brakowało napadów śmiechu, grozy i ulubionych bohaterów. Hailie poznaje uroki miłości, co również wprowadza ciekawy wątek do lektury. Tradycyjnie pojawiają się kłótnie, sekrety i groteskowe sytuacje, które potrafią rozbawić czytelnika. Zdecydowanie książka potrafi zaskoczyć - autorka kreuje względny spokój, by na kolejnej stronie stworzyć istne kino akcji. Nie sposób się nudzić podczas lektury. Zakończenie wywołuje całą gamę emocji. Ostrzegam, że ostatnie 100 stron to jazda bez trzymanki!

Polecam książkę „Rodzina Monet. Perełka. Część 2” dla czytelników, którzy zakochali się w serii. Zdecydowanie ostatnie dwa tomy potrafią zaskoczyć, zaciekawić i zauroczyć odbiorcę.

Książka będzo mi się podobała, z resztą jak wyszstkie książki autorki. Bardzo polecam tą serię