Schronienie

Powieść „Schronienie” to jedna z tych książek, które ludzką kondycję traktuje absolutnie bezlitośnie w swej analizie. Faulkner, który dał się poznać jako autor potrafiący grzebać w tych rejonach ludzkiej psychiki, które często dla wielu mogą wydać się nieosiągalne. Ta historia doświadcza wielu poziomach, czy to emocjonalnym, czy intelektualnym.

Od początku historia uderza niewinnością, ale i czymś więcej, czymś niewypowiedzianym, co rezonuje w całym otoczeniu i tylko czeka na odpowiedni moment. Bo okazuje się ze jedna zła decyzja, zły wybór i dla Temple Drakę zmienia się wszystko, a piekło zdaje się otwierać dla niej swoje bramy.

Popis autora to pejzaż przemocy, który jest przedstawiony jako naturalny porządek świata, co wstrząsa i porusza. Dodatkowo dojmujący jest fakt, że w tym wszystkim tkwią ludzie, tkwią i nie potrafią się z tych pęt wyswobodzić.

Sama postać Tample Drakę wydaje się być tylko figurą, bo książka traktuje temat nieco szerzej malując portret społeczeństwa, gdzie patriarchat nie jest ideą, tylko naturalnym systemem władz, który kultywowany, przemilczany trwa z pełnym przyzwoleniem i tutaj popis Faulknera polega na obnażeniu mechanizmów, które pozwalają trwać w takim impasie.?Chociaż książka jest leciwa, to jest piekielnie aktualna, bo „Schronienie” się nie starzeje ono nadal tętni swoim życiem, nie tracąc wydźwięku.

Historia bezsprzecznie jest odważna, brutalna i wytrącająca człowieka ze strefy komfortu, zmusza do zajrzenia w ciemna otchłań, która jest dziełem człowieka. Ta książka konfrontuje czytelnika z tym co trudne, żeby nie powiedzieć najtrudniejsze. „Schronienie” może zarówno olśnić i otworzyć oczy, jak i przytłoczyć ciężarem dlatego właśnie warto przeczytać, bo tu nie ma moralizowania, ale za to jest całe mnóstwo miejsca na własne wnioski.