Sekrety matek

„Sekrety matek” Sophie de Baere już swoim opisem zapowiadały pełną tajemnic, emocjonalną historię kobiet, rozpiętą między czasem powojennym i początkiem XXI wieku. Nie byłam jednak gotowa na powieść, która aż tak mnie przeora emocjonalnie. Której nie będę potrafiła odłożyć, mimo że złamie mi serce niejeden raz i wyciśnie z oczu łzy.

To literatura piękna najwyższych lotów, w której wątek paryskich powojennych sierot uderza równie mocno, jak zakazana nastoletnia miłość zderzająca się z okrucieństwem świata i pełna ograniczeń, moralnych ram i hipokryzji sytuacja kobiet początku lat sześćdziesiątych. Wątki te rozdzierają serce, bo kształtują życie bohaterów, których zaczynamy kochać od pierwszych stron. Lucien, „szczeniak z Paryża”, i Marthe, córka rodziny rolników, którzy go przyjęli, są od dziecka nierozłączni. Oboje marzą o ucieczce z Przeklętego Kąta, jednak brutalnie zderzają się z okrucieństwem i niesprawiedliwością życia. Ich losy łamią serce, zostawiając z ogromnym poczuciem bezsilności.

Ale autorka nie poprzestaje na poruszającej opowieści z przeszłości, pokazując, jak rodzinne sekrety i niedopowiedzenia kładą się cieniem na życiu kolejnego pokolenia. Poznajemy Colette, która wraca na rodzinną farmę, by pożegnać umierającą matkę i skonfrontować się z tajemnicami własnej rodziny. To dla niej powrót trudny, przepełniony wspomnieniami i niezrozumiałym ciężarem, który Colette odczuwała przez całe życie. Ale w końcu czuje się gotowa, by szukać odpowiedzi, źródła chłodnej relacji z matką i przyczyny zniknięcia jej siostry Marthe przed wielu laty.

Autorka potrafi pisać emocjami trafiającymi do każdego serca, a już szczególnie do serca matki. Wnikliwie i empatycznie zgłębia też psychologię postaci, pozwalając nam, dzięki pierwszoosobowej narracji, wejść w intymne, najskrytsze myśli Colette, podczas gdy przeszłość przemawia do nas szerzej, z trzecioosobowej perspektywy.

Przyznam, że to właśnie losy Marthe i Luciena wciągnęły mnie bez reszty i najmocniej złapały za serce. Niektóre sceny, pełne okrucieństwa, desperacji i najczystszej miłości, zostaną ze mną na zawsze. Z kolei historia Colette jest odkrywaniem tego, co sama wewnętrznie przeczuwała przez całe życie, a czego i my możemy się łatwo domyślić. Jednak ciekawość, czy prawda w końcu przyniesie ukojenie, czy na zawsze pogrzebie tę rodzinę, trzyma w napięciu do samego końca i towarzyszy przy dokładaniu każdego kolejnego elementu tych bolesnych puzzli, z których ułożone było ich życie.

Z tej powieści wyłania się obraz kobiet doświadczonych przez los w dotkliwy, acz różny sposób. Kobiet silnych, walczących o swoje przekonania i o to, co kochały, bez względu na cenę.

Piękna, poruszająco piękna opowieść, którą szczerze Wam polecam.