Statysta

W gęstym, mrocznym świecie, w którym granica między służbowym obowiązkiem a osobistą obsesją zaciera się niebezpiecznie, na scenę wkracza prokurator Maja Nowicka. „Statysta” Piotra Chomczyńskiego to nie tylko rasowy kryminał, który trzyma w napięciu od pierwszej strony, ale przede wszystkim bezkompromisowa podróż w głąb ludzkich pragnień, lęków i – co najgroźniejsze – sekretów. To lektura dopracowana, mocna i krwista, zmuszająca do niewygodnych pytań.

Fabuła zawiązuje się wokół brutalnego morderstwa w ekskluzywnym klubie dla swingersów. To zbrodnia, która jest zaledwie wierzchołkiem góry lodowej, pod którą kryje się sieć wpływowych osób, gotowych zrobić wszystko, by ich drugie, mroczne życie nie ujrzało światła dziennego. Maja Nowicka, w swojej nieugiętości, podejmuje śledztwo, które szybko okazuje się grą bez zasad. Aby zdobyć kluczowe dowody, musi zaryzykować najwięcej – wstępuje do tego świata pod przykrywką, odkrywając, że za fasadą luksusu i swobody kryje się destrukcyjna pogoń za spełnieniem.

Chomczyński, podobnie jak w swojej pierwszej książce, „Kucharz”, udowadnia, że doskonale rozumie mechanizmy napędzające ludzkie wybory, ale w „Statyście” idzie o krok dalej. Powieść emocjonuje, frapuje i wciąga w całości, gdyż łączy intrygę kryminalną z odważną i erotycznie śmiałą analizą pożądania. To opowieść o tym, jak łatwo jest stracić grunt pod nogami, gdy prawo i system stają się narzędziem w rękach tych, którzy nie mogą znieść własnej niewidzialności.

Autor operuje ciężkim, niemal filmowym klimatem, nasyconym realizmem, który bywa szczegółowy i męczący – ale dzięki temu poznajemy całą, nieuładzoną prawdę. Świat przedstawiony to miejsce, gdzie sprawiedliwość jest walutą, a ideały zderzają się z rutyną. Prokurator Nowicka, prowadząc kolejne przesłuchania, czuje, że prawda ma wielu aktorów, a ona ma być „statystą” i zagrać według napisanego scenariusza.

„Statysta” to nie tylko książka o zbrodni. To głęboka analiza mechanizmów władzy, układów i pozorów, w których procedury łatwo zastępują empatię. Chomczyński analizuje i rozbiera na czynniki pierwsze to, co dzieje się z człowiekiem, gdy zbyt długo patrzy w ciemność. Stawia fundamentalne pytania o cenę, jaką płaci się za zachowanie własnego sumienia.

Cytat: „...wszystko możesz, nic nie musisz” idealnie oddaje dwuznaczność moralną tej historii. Jest to powieść o ludzkiej godności i zawodowej samotności, o kobiecie, która próbuje przetrwać w świecie, gdzie sprawiedliwość jest iluzją. Czytelnik, poszukujący mocnych wrażeń i dobrego, niebanalnego kryminału, poczuje się zaproszony do tej mrocznej gry pozorów.

Zakończenie – mocne i nieoczywiste – nie zamyka historii, lecz zostawia czytelnika z poczuciem niepokoju i trwałym echem w głowie. „Statysta” to niesamowicie mocna i brutalna opowieść, która z pewnością nie jest dla każdego, ale dla tych, którzy gotowi są zmierzyć się z ciemną stroną ludzkiej natury, będzie to wciągająca i w pełni satysfakcjonująca lektura.

Toczy się nie lada i szybka interesująca walka, gdzie główna stawka to podwójna gra wśród popełnianych morderstw. Czy to wystarczy, aby w pełni być aktywnym uczestnikiem prowadzonej nie zawsze czystej intencji ze strony tych, co nie chcą, aby ujawnić ukrywane sekrety, aby być może lubią słabszych przeciwników ceniących sobie prowadzić spokojne życie przepełnione ciepłem i miłością? A może to tylko widniały z nazwy pozory tego, czego mogłam się spodziewać i oczekiwać po zaprezentowanym opisie treści książki.

Twórczość Pana Piotra Chomczyńskiego poznałam, nieco wcześniej czytając książkę należącą do gatunku literackiego kryminał pt. ''Kucharz'' i stwierdziłam, że bardzo chętnie przeczytam, jak wygląda to, co nie zawsze miłe dla oka dziecięcego, a jest bardziej przeznaczone z myślą dla osób dorosłych ze względu na te lata, co poniektórzy, mieli okazję mile bądź mniej mile ich doświadczyć, a mam tu na myśli powrotu do PR-owskich wspomnień.

Ciekawiła mnie tym razem nie tylko opisana całościowa fabuła, przebieg akcji, reakcji pani prokurator, czy chętnie korzysta z pomocy i konsultacji medycznej, porad lekarza, kryminologa, czy potrafi chętnie skorzystać z uwag pracowników policji, czy woli jednak skłonić się ku działaniu własnej intuicji, która może ją zawieźć bądź nie, jak wygląda ten, co morduje w pojedynkę, czy było ich kilku, co było powodem ich niewybaczalnych, niezrozumiałych zachowań, a szczególnie sposób dokonywania mordów, które były, jak dla mnie nie do wyobrażenia.

Istotne było dla mnie który z występujących bohaterów pozytywnych bądź negatywnych skupi moją największą uwagę, a który najmniej, czy wydarzy się coś szczególnego, co wychwycę od samego początku, co wzbudzi u mnie lekki niepokój, czy jednak nieco później.

Jakie pierwsze wrażenia mam po analizie pierwszych przeczytanych głównych wątków, czy są dla mnie miłe w odbiorze, czy dokonane według mnie wszystkie zbrodnie były konieczne, a może były one zemstą za błędy z przeszłości.

Pojawiały się często u mnie pytania dotyczące życia prywatnego i zawodowego, co poniektórych występujących zachowaniach bohaterów i z czasem miałam wiele wątpliwości, dlaczego należy likwidować tych, co aktywnie pracują nad tym, aby zlikwidować zło, lecz, aby można było żyć spokojnie, czy za rogiem musi, koniecznie czai się ten, który niczego się nie boi, a może tworzy pozory, udając znakomicie strach i nie zdaje sobie z tego sprawy, jak to nie warto niczego planować, bo znajdzie się ktoś, kto chce odkryć wiele prawd, które należy, odkryć pod maską ryzykując życie, a zyskując coś, czego się nie spodziewamy, przed czym nigdy nie uciekniemy tak naprawdę, a jest tym wciąż to nową wiedzą o nas samych w szybkim działaniu.

Pan Piotr Chomczyński to nie tylko jest czujny obserwator zawodowy, ale doskonale wie, jak mają stawić czoła niełatwym życiowym i prywatnym sytuacjom wykreowani przez niego bohaterowie. Nie brak mu ulokowania w tekstach dialogowych poczucia humoru koniecznego, aby rozładować trudne sytuacje pełne wysokich napięć, ale dające z czasem wiele do myślenia, jak można wciągnąć się w wir tego, co ma zniknąć na zawsze, a jednak los kocha płata figle, czy tym razem też tak będzie?

Czy prokurator Maja Nowicka pokona tego, kto za nią podąża, kto okaże się być prawdziwym przyjacielem, czy wytrzyma presję czasu, czy manipulacja okaże się być pomocnym krokiem w dążeniu do celu, kto odkryje nowe karty, kto ucieknie, a kto zostanie i wyjdzie z tego pojedynku cały, a kto okaże się być całkowicie przegrany warto się o tym przekonać kryminał pt.'' Statysta''?

Zgadzacie się z cytatem "udawanie miłości jest gorsze od nienawiści"

Pieniądze, kariera, morderstwo, śledztwo, s**ks. Niebezpieczne a zarazem fascynujące połączenie. Najpilniej skrywane żądze, zmysłowość wysunięta na pierwszy plan a to prowadzi do zguby. Kto utonął w tej grze? Czyje karty zostały na stole?

Od pierwszej strony czujesz tą ekscytację, lekki strach, mrok, oczekiwanie na więcej. Zbrodnia w klubie swingersów. Do sprawy przydzielono duet prokuratorów młoda, zacięta, skupiona na karierze Majka Nowicka i zbliżający się do emerytury Bogdan Mazurek. Wiadomo kto będzie grał pierwsze skrzypce w tym duecie. Śledztwo prowadzi ich w teren, gdzie każdy ruch może okazać się pułapką, a ktoś obserwuje kroki prokuratorów. Majka poddaje się grze bez reguł, by wygrać nie tylko awans ale i przetrwanie. A może przy okazji śledztwa wyjdą na jaw jej głęboko skrywane pragnienia?

Nic nie jest takie, jakim się wydaje. To co na pierwszy rzut oka jest morderstwem staje się rytuałem religijnego fanatyka. Kościół jak zawsze kryje swoich. Motywem zbrodni jest popęd, religia i polityka co zawsze idzie w parze a nic dobrego z tego nie wychodzi. Seryjny zaczął polowanie. Statysta staje się pierwszoplanowym aktorem, a każdy ruch na planszy może być tym ostatnim.

Najnowsza książka pana Piotra Chomczyńskiego, uznanego kryminologa to gwarant drobiazgowo opisanego śledztwa, zawiłej intrygi i dogłębnie opisanych postaci. Wchodzisz do pokoju pełnego masek, czujesz dreszcz ekscytacji i strachu, nie wiesz co Cię czeka w kolejnym rozdziale. To nie petarda, ta historia to prawdziwa bomba. Inteligentny kryminał, nad którym zastanawiasz się czy aby wszystko było tylko tworem fantazji. Czy takie morderstwa się zdarzają? Emocje, niepewność, wiara, władza. To elementy krwistego kryminału ze zmysłową intrygą. Mocne postacie pierwszoplanowe, to nie kolejne jednowymiarowe ludziki. Autor stworzył prawdziwych ludzi z krwi i kości. Ze swoją historią, skrywanymi pragnieniami a także rozterkami. Rozdział za rozdziałem historia przyciąga jak magnes. Wielkie brawa dla autora. Mocna książka.

Piotr Chomczyński po rewelacyjnym "Kucharzu" wkracza na scenę literacką w wielkim stylu.

"Statysta" to powieść świetnie napisana. Pełna skrajnych emocji, niepokoju, trudnych wyborów i wyraźnie zarysowanych postaci. Osią tej powieści, wokół której rozgrywają się nietuzinkowe historie jest prokurator Maja Nowicka. Charyzmatyczna, odważna , czasem mroczna w swych działaniach i decyzjach. Bolesny wątek z jej przeszłości wraca i wkrada się w ciąg wydarzeń. Ma wpływ na podejmowane przez nią decyzje.

Fabuła i narracja książki są poprowadzone po mistrzowsku. Perfekcyjne pióro , doskonałe merytoryczne przygotowanie Autora do podjęcia trudnej tematyki, stanowią gwarancję powieści, z którą trudno się rozstać.

Chomczyński pokazuje ludzi, którzy noszą maski dosłownie i w przenośni, zaskakują samych siebie dokonując trudnych wyborów , realizując swe głęboko chowane fantazje, marzenia i często mroczne tęsknoty.

Jest to najlepsza powieść kryminalna jaką do tej pory przeczytałam. Polecam wytrawnym Czytelnikom.

Zgadzacie się z cytatem "udawanie miłości jest gorsze od nienawiści"

Pieniądze, kariera, morderstwo, śledztwo, s**ks. Niebezpieczne a zarazem fascynujące połączenie. Najpilniej skrywane żądze, zmysłowość wysunięta na pierwszy plan a to prowadzi do zguby. Kto utonął w tej grze? Czyje karty zostały na stole?

Od pierwszej strony czujesz tą ekscytację, lekki strach, mrok, oczekiwanie na więcej. Zbrodnia w klubie swingersów. Do sprawy przydzielono duet prokuratorów młoda, zacięta, skupiona na karierze Majka Nowicka i zbliżający się do emerytury Bogdan Mazurek. Wiadomo kto będzie grał pierwsze skrzypce w tym duecie. Śledztwo prowadzi ich w teren, gdzie każdy ruch może okazać się pułapką, a ktoś obserwuje kroki prokuratorów. Majka poddaje się grze bez reguł, by wygrać nie tylko awans ale i przetrwanie. A może przy okazji śledztwa wyjdą na jaw jej głęboko skrywane pragnienia?

Nic nie jest takie, jakim się wydaje. To co na pierwszy rzut oka jest morderstwem staje się rytuałem religijnego fanatyka. Kościół jak zawsze kryje swoich. Motywem zbrodni jest popęd, religia i polityka co zawsze idzie w parze a nic dobrego z tego nie wychodzi. Seryjny zaczął polowanie. Statysta staje się pierwszoplanowym aktorem, a każdy ruch na planszy może być tym ostatnim.

Najnowsza książka pana Piotra Chomczyńskiego, uznanego kryminologa to gwarant drobiazgowo opisanego śledztwa, zawiłej intrygi i dogłębnie opisanych postaci. Wchodzisz do pokoju pełnego masek, czujesz dreszcz ekscytacji i strachu, nie wiesz co Cię czeka w kolejnym rozdziale. To nie petarda, ta historia to prawdziwa bomba. Inteligentny kryminał, nad którym zastanawiasz się czy aby wszystko było tylko tworem fantazji. Czy takie morderstwa się zdarzają? Emocje, niepewność, wiara, władza. To elementy krwistego kryminału ze zmysłową intrygą. Mocne postacie pierwszoplanowe, to nie kolejne jednowymiarowe ludziki. Autor stworzył prawdziwych ludzi z krwi i kości. Ze swoją historią, skrywanymi pragnieniami a także rozterkami. Rozdział za rozdziałem historia przyciąga jak magnes. Wielkie brawa dla autora. Mocna książka.

No powiem wam, że nieco wbiło mnie w fotel przy tej lekturze. Czegokolwiek temat by nie dotknął, to wszystko było tu określone typem MAX. Maksymalna liczna zawstydzenia, zgorszenia, zaskoczenia, zażenowania, zachwytu i zawrotu głowy od kobiecych kształtów pewnej kobiety, której posiadanie męża wcale nie przeszkadzało do flirtowania z innymi mężczyznami. Była określona taką, którą każdy chciałby mieć i zrobić z nią bardzo grzeszne rzeczy. I przy tym nie obyło się bez niecenzurowanych słów, gdyż trudno było chodzić mężczyźnie z przygotowaniem w spodniach, kierując się w stronę nudnej małżonki:-) Płeć kobieca była tutaj ukazana jako chodząca eksplozja, która kusiła każdego. Idealnie temat został złączony kobiecą pani prokurator oraz panią komisarz, które łącząc swoje zawody będą poszukiwały kogoś, kto mordował w bardzo drogich klubach. Będzie próbowała za pomocą przebrania zauważyć ludzi odbiegających od normy. To na tyle trudne, co prawie niemożliwe, gdyż nie przypuszczała, że każdy kto tam się zjawiał miał swoje brudne sekrety. W pewnym momencie sama odkryje, że coś jest nie w porządku. Tym razem jednak musi się pospieszyć, gdyż albo ona dopadnie sprawcę, albo wcześniej on rozprawi się z nią. Bo jest tylko jeden morderca, prawda?

Od tej lektury naprawdę bardzo ciężko jest się oderwać. Każdy rozdział nosi tytuł, ale to i tak niewiele nam podpowiada biorąc pod uwagę to, co tu się dzieje. Bardzo podobały mi się częste rozmowy dotyczące informacji jakie udało im się zbierać. Czasami jedno drugie pouczało, choć te inteligentne myśli widać było gołym okiem. A jeśli chodzi o owe ,,gołe sprawy", to było ich całkiem sporo. To były mocne flirty, czasami pruderyjne, które mocno wpływały na cały zarys książki. Zdecydowanie należy mieć tutaj pełnoletność, najlepiej razy dwa, żeby nie gorszyć się w młodej jeszcze dorosłości.

,,Działasz jak magnes na facetów, ciągną jak ćmy do pochodni."

Pewność siebie podobno jest przyciągająca, ale tutaj poznacie jej nową twarz:-) Książka z zagadką? Chyba raczej mocno erotyczny kryminał, po którym skończeniu już nic nie będzie takie same:-)

„Statysta” – Piotr Chomczyński

Piotr Chomczyński po raz kolejny udowadnia, że doskonale czuje się w mrocznym, niejednoznacznym świecie ludzkich emocji i tajemnic. Jego najnowsza powieść, „Statysta”, to historia, która od pierwszych stron wciąga w gęstą, duszną atmosferę intrygi, gdzie granice między dobrem a złem, namiętnością a obsesją, stają się coraz bardziej rozmyte.

Na pierwszy plan wysuwa się prokurator Maja Nowicka – kobieta silna, inteligentna, ale też pełna sprzeczności. Kiedy trafia na ślad brutalnego morderstwa w ekskluzywnym klubie swingersów, nie spodziewa się, że wejdzie do świata, w którym każdy ma coś do ukrycia. Wchodząc pod przykrywką, staje się częścią gry, w której nic nie jest tym, czym się wydaje, a każda decyzja może kosztować życie.

Autor z chirurgiczną precyzją kreśli psychologiczne portrety bohaterów – zarówno Mai, jak i postaci drugoplanowych, które powoli odsłaniają swoje mroczne sekrety. Z jednej strony mamy fascynujący thriller kryminalny, z drugiej – głębokie studium ludzkich pragnień, samotności i potrzeby bycia zauważonym.

Styl Chomczyńskiego jest mocny, wyrazisty, a jednocześnie niezwykle obrazowy. Potrafi zbudować napięcie tak gęste, że niemal czuje się ciężar każdej sceny. Nie boi się poruszać tematów tabu – robi to z odwagą, ale też z psychologicznym wyczuciem, dzięki czemu „Statysta” nie jest tylko kolejną historią o zbrodni, lecz również refleksją nad naturą ludzkiej żądzy i potrzebą kontroli.

To książka dla miłośników mrocznych thrillerów psychologicznych, gdzie emocje są równie niebezpieczne jak broń, a każdy bohater ma swoje drugie, ukryte oblicze. Dla czytelników, którzy lubią, gdy fabuła zaskakuje, a zakończenie długo nie daje o sobie zapomnieć.

Czasem najgroźniejszym potworem nie jest ten, którego ścigamy – tylko ten, którego nosimy w sobie.

„Statysta” to intensywna, prowokująca i pełna napięcia opowieść o tajemnicach, które potrafią zniszczyć nawet tych, którzy próbują je odkryć.