Strzały nad jeziorem

Gucio i jego ekipa sprawiają, że na kilka chwil znikam i przenoszę się do ich świata. Duża to zasługa psa i jego przemyśleń, a także bezgraniczna miłość jaką darzy swego pana. Dlatego z radością przyjąłem wiadomość o tym, że o to kolejny tom został wydany, a ja go mogę przeczytać. Nosi on tytuł"Strzały nad jeziorem".

Róża Kwiatkowska zostaje oskarżona o zamordowanie pewnego archeologa, który prowadził niezwykle interesujące badania podwodne. Sprawa jest skomplikowana, wina dziennikarki wydaje się być pewna, dlatego kobieta wzywa na pomoc swojego przyjaciela Szymona Solańskiego. Solański przybywa wraz z Guciem i rozpoczyna śledztwo. Przy okazji zauważa też znaczącą zmianę w wyglądzie Róży, co wywoła szereg zabawnych sytuacji. A kto jest mordercą? Zwłaszcza, że zamordowany miał kilku wrogów, łącznie z archeolożką kierującą konkurencyjną grupą badawczą. Przekonajcie się sami.

Podsumowując, każda część tego cyklu wywołuje na mojej twarzy uśmiech. Zwłaszcza przemyślenia Gucia i jego sarkastyczne poczucie humoru. Można się zżyć z bohaterami, z psem, a także kibicuje się im w kolejnych krokach, które podejmują. Dla mnie rewelacja, dlatego polecam wszystkim.

Styl Pani Marty przywołuje na myśl Joannę Chmielewską - bo o morderstwie w sposób poważny, a zarazem komiczny trzeba umieć napisać. Autorce "Strzałów nad jeziorem" po raz trzeci wychodzi to znakomicie. W tej części Kryminału pod psem lądujemy w Barlinku. Urokliwym i spokojnym miasteczkiem wstrząsa śmierć Andrzeja Siudka - profesora archeologii podwodnej, pracującego nad szkieletem w jeziorze Barlineckim. A, że Róża lubi wpadać przez przypadek w kłopoty, tym razem zostaje aresztowana i oskarżona o morderstwo. Wiadomo, Róża nie da sobie w kaszę dmuchać i dzwoni do Szymona, by przyjechał pomóc udowodnić jej niewinność. A ten wraz z Guciem ruszają w złapać morderce...

Autorka w Strzałach śmielej bawi się treścią i skojarzeniami. A jej umiejętność operowania słowem sprawia, że bohaterowie żyją. Wiadomo, fabuła i wydarzenia są wykreowane przez autorkę, ale w taki sposób, że spokojnie opisywane sytuacje mogły dziać się na prawdę. Bez zbytnich upiększeń i przekoloryzowania wnikamy do Barlinka. I ciężko oderwać się do rzeczywistości :)

Podsumowując, "Strzały nad jeziorem" można czytać, nie znając dwóch poprzednich części. Ale jeśli nie znacie- koniecznie po nie sięgnijcie! Dużo tracicie! Sami bohaterowie są tak wykreowani, że ma się ochotę iść z Szymonem na piwo, a z Gustawem na spacerek po kilogram śląskiej.