Swallow. Tom 3. Nadzieja na lepsze jutro

Niewiele można zmienić, gdy TWÓJ LOS już dawno ZOSTAŁ PRZYPIECZĘTOWANY.

Zagadka rozwiązana. I co dalej? Czy jeśli dotknie się dna, to następnym krokiem jest odbicie się od niego? A może da się upaść jeszcze niżej?

Haelyn znalazła się w centrum chaosu wywołanego przez osobę, której nikt by o to nie podejrzewał.

Rion stara się odciągać jej myśli od traumatycznych wspomnień, lecz nawet on nie jest w stanie zmienić przeszłości, a co za tym idzie – sprawić, by dziewczyna żyła bez lęku.

James kolejny raz bawi się w bohatera. Czy ponownie zdoła uratować przyjaciół? A co, jeśli sam polegnie?

***

Wyznaję zasadę, że daną serię najlepiej zakończyć na maksymalnie trzech-czterech tomach. Dlatego cieszę się, że „Swallow” to trylogia i że na tej trzeciej części ta historia się kończy. Z drugiej strony żal trochę tego, że to już ostatnie spotkanie z tymi bohaterami.

Ta część jest najbardziej statyczna. Sporo było takich momentów, które według mnie były taką „zapchaj dziurą”. Do tego doszły liczne powtórzenia tych samych momentów, tylko z perspektywy kilku bohaterów. Lubię poznać spojrzenie każdej z postaci, ale czytanie tego samego dialogu po dwa razy niesamowicie mnie drażniło. W sumie nic dziwnego, że historia rozciągnęła się aż na 750 stron…

Statyczne stały się również relacje między bohaterami. Piszę to z bólem serca, ale wątek Riona i Haelyn już nie miał dla mnie tego blasku, jak w poprzednich tomach. James i Miley mieli o wiele lepsze momenty. Choć i tak jestem zdania, że wszystkich tym bohaterom, autorka zaserwowała zbyt wiele problemów i dramatów.

Największą zagadką pozostanie dla mnie to, w jakim celu autorka wprowadziła wątek kuzyna Jamesa. Czy tylko dla mnie wątek ten był kompletnie „od czapy”? Po co zaczynać coś, czego nie ma się w planach dokończyć?

Ostatni tom wypada zdecydowanie najsłabiej. Czuję spory niedosyt. Znając możliwości autorki, spodziewałam się czegoś więcej. Mimo to, będę wszystkim polecała tę trylogię, bo pod względem całości jest to kawał dobrej historii, naszpikowanej po brzegi emocjami, które zostawią ślad w sercu na długo.

Moja ocena: 3,5

Zagadka rozwiązana. Jednak czy to znaczy koniec wszelkich problemów? Zdecydowanie nie to dopiero ich początek. Kłamstwo, w którym żyła Healyn jest tak okropne, że dziewczynie wali się cały świat. Nie potrafi sobie z tym poradzić, nie potrafi iść dalej z podniesioną głową, wręcz można powiedzieć, że jej świat się wali. Żyje w ciągłym lęku i to nie tylko o własne życie, boi się również o osoby, które stały się dla niej całym światem. Rion, jest przy niej, a przynajmniej stara się być, tak samo, jak i przyjaciele. Jednak i chłopak ma problem z poradzeniem sobie z tym, co się dzieje. Czy to już koniec? Czy może być jeszcze gorzej? Tak i będą mogli niebawem się o tym przekonać. Czy znajdą w sobie siłę, aby zawalczyć o siebie, o wspólne jutro?

Zacznę od tego, że to zdecydowanie nie jest książka dla każdego. Dlaczego? Ponieważ porusza trudne, bardzo bolesne tematy, z którymi nie każdy da sobie radę. Ta książka była bardzo emocjonująca, niejednokrotnie wywołała u mnie wzruszenie, a nawet były takie momenty, że łzy leciały dosłownie ciurkiem, a to mi się bardzo rzadko zdarza podczas czytania.

Książkę czytało się szybko, mnie mocno wciągnęła i pomimo że do cienkich nie należy (ma ponad 750 stron), przeczytałam ją w całości w ciągu jednego popołudnia i wieczoru (no dobra praktycznie nie spałam tej nocy, ale było warto). Akcja nie jest zbyt szybka, ale zdecydowanie nie jest wolna czy nudna, były w niej zwroty, które mnie zaskoczyły.

Bohaterowie ciekawi, dobrze wykreowani, dający się lubić, tylko trzeba najpierw poznać ich dobrze, aby zrozumieć pewne zachowania. Więcej o nich nie mogę wam zdradzić.

„Swallow. Nadzieja na lepsze jutro” to książka, która wywołała we mnie ogromne emocje. Z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Tom trzeci serii „Swallow” to książka, która przerosła moje oczekiwania. Znalazłam w niej wszystko to czego szukam w książkach. Dużych emocji, które doprowadzą do łez, ciekawych i skomplikowanych bohaterów, narrację prowadzoną perspektywy różnych postaci, dzięki czemu mogę je lepiej poznać. W tej książce, jak i w całej serii właściwie podobało mi się wszystko. A żeby było tego mało to wszystkie 3 tomy pięknie wyglądają na półce.

„Swallow” to seria, którą uwielbiam od pierwszego tomu. Tylu emocji ile płynie ze stron tych tomów to chyba jeszcze nie dostarczyła mi żadna książka czy seria.

Każda z tych części nie jest cienką książką, a 3 tom jest z nich wszystkich najgrubszy. Dla mnie osobiście to nie problem. W ogóle nie odczułam objętości tej części, tym bardziej, że nie za bardzo miałam ochotę zbyt szybko rozstawiać się z bohaterami.

Historia Riona i Haelyn nie jeden raz sprawiła, że w moich oczach pojawiły się łzy. Czekając na finalny tom, wiedziałam, że nie będzie go łatwo czuć, ale nie sądziłam, że aż tyle emocji mi on dostarczy.

Autorka z niebywałą dokładnością wykreowała głównych bohaterów. Ich nie da się nie lubić. Każe z nich posiada pewną przeszłość, która o nich upomina się.

Książka oprócz wielkich emocji, zawiera również zaskakujące zwroty akcji, których muszę się przyznać, że nie spodziewałam się.

Można by o tej książce pisać i pisać. Ale żeby dowiedzieć się jakie zrobiła na mnie wrażanie, trzeba po nią sięgnąć i przekonać się samemu.

"Te pocałunki są delikatne jak dotknięcie piórkiem. Słodkie jak landrynki. I niosące ze sobą nadzieję. Tak, te pocałunki smakują jak nadzieja.

Nadzieja na lepsze jutro.

Nadzieja na lepsze wszystko."

Nadzieja to coś, co trzyma cię na powierzchni.

To jasne światło w ciemnym tunelu.

To haust powietrza po długo wstrzymywanym oddechu.

I chociaż jest matką głupich to umiera ostatnia, niosąc wiarę w lepsze jutro.

Szkoda, że to już ostatnie spotkanie z bohaterami serii Swallow. Bardzo się z nimi zżyłam. Bardzo ich polubiłam. Razem z nimi przeżywałam ich wzloty i upadki. Trzymałam za nich kciuki, wierząc, że po tylu przykrych doświadczeniach, nareszcie dla nich zaświeci słońce.

Swallow to miłość i przyjaźń.

Swallow to przeznaczenie.

Swallow to wspomnienia.

Swallow to kłamstwa i intrygi.

Swallow to brutalne doświadczenia.

Swallow to złamane serce.

Swallow to nadzieja.

Po tym, jak zakończył się drugi tom serii Swallow, długo nie mogłam dość do siebie. Autorka pozostawiła czytelnika w totalnym osłupieniu i wieloma niewiadomomymi.

Całe szczęście, na kontynuację nie pozwoliła długo czekać i tak oto dziś, przychodzę z recenzją "Swallow. Nadzieja na lepsze jutro".

Jest to część, która wieńczy losy bohaterów. I chociaż liczy ponad siedemset stron, czyta się ją błyskawicznie.

Ola nasączyła ją mnóstwem emocji.

Dała odpowiedzi na nurtujące pytania.

Było mrocznie, momentami wręcz ciarki przebiegały po plecach.

Ale były też momenty pełne wzruszeń.

Bohaterowie dojrzewają na naszych oczach.

Idealnie nieidealni walczą o lepsze jutro.

"Swallow" to historia, która wybrzmiewa wiarą i nadzieją.

To historia, która skrywa wiele tajemnic.

To emocje, które poruszają najczulsze struny ludzkiej duszy.

To przesiąknięty strachem los młodych ludzi, którzy stają u progu dojrzałości i odpowiedzialności.

To zanurzona w świecie żalu i tęsknoty miłość, która pokona każdą życiową przeszkodę.

To historia osnuta marzeniami i planami na przyszłość, które w jednej chwili zostają brutalnie odebrane, pozostawiając po sobie pustkę i niepewność.

To powieść, którą czyta się z zapartym tchem, łzami płynącymi po policzkach i z tlącą się w sercu iskierką nadziei.

Powieść piękna.

Wzruszająca.

Dojrzała.

Niezwykłe lekkie, a przy tym głębokie pióro autorki dostarcza wielu refleksji i odzwierciedla prozę ludzkiego życia.

Serię "Swallow" pokochałam całym sercem