Tessa Brown. Opowiadania

„Tessa Brown. Opowiadania” to zbiór dynamicznych, nastrojowych historii z pogranicza urban fantasy, horroru i thrillera paranormalnego. Autorka zgrabnie kreśli postać głównej bohaterki, która jest półdemonem zawodowo polującym na demony, a mimo swojej nadnaturalnej siły, zmaga się z własnymi lękami, zwłaszcza z fasmofobią, czyli strachem przed duchami. Musicie przyznać, że w jej fachu jest to dość kłopotliwe. Pamiętam, jak pierwszy raz spotkałam się z bohaterką, to była niesamowita przygoda, rozpostarł się przede mną świat, którego nie chciałam opuścić. W każdym z nas kryje się cień. To miejsce, do którego boimy się zaglądać, a które jednocześnie kusi swoją tajemnicą. Jest czymś więcej – żyje, oddycha, patrzy, wyciąga ręce. I kiedy już się do ciebie zbliży, nie pozwala o sobie zapomnieć. Dorota Foryś zabiera nas do rzeczywistości, która przypomina naszą własną, ale pod jej powierzchnią jest coś, co wymyka się rozumowi. Po tych ulicach chodzą demony w ludzkich ciałach, duchy kryją się w lustrach, a stare bóstwa, o których nikt już nie pamięta, dogasają powoli w mroku.

Główną bohaterką książki autorstwa D. B. Foryś pod tytułem „Tessa Brown. Opowiadania” jest Tessa, to kobieta silna, sarkastyczna, doświadczona przez życie, a jednocześnie naznaczona własnymi słabościami. Jej fobia, walka z duchami, przeszłość spleciona z piekłem i nieustanny taniec na granicy światów. Wszystko to składa się na historię, która momentami przypomina sen na granicy jawy i koszmaru. „Tessa Brown” to pełnoprawna, mroczna opowieść o duchu, który zakłóca życie głównej bohaterki. Wbrew swojej naturze Tessa nie poluje tym razem na demona, lecz zmierza wprost ku najgłębszemu ze swoich lęków. „Umarli nie miewają snów” utrzymuje klimat niepokoju, ale wzbogaca go o refleksję nad tym, czym jest śmierć, czy końcem, czy tylko przesunięciem granicy. Tessa zostaje wciągnięta w sprawę dziewczyny, której dusza nie może zaznać spokoju. „Władca lodowego pałacu” opowiadanie odbiega nieco od miejskiego klimatu, przenosząc czytelnika do surowej, zimowej scenerii. Tessa mierzy się z istotą, która nie tylko włada lodem, ale i potrafi zamrozić serca. „Władca lodowego pałacu” opowiada o emocjonalnym odrętwieniu, traumie i cenie, jaką trzeba zapłacić za uczucia.”Faun” to opowiadanie inspirowane mitologią, ale przefiltrowane przez współczesny świat. Tytułowy faun nie jest tu jedynie mityczną istotą, lecz symbolem pokusy, natury i dzikości, które Tessa stara się w sobie zdusić. „Dama pik” ukazuje, jak Tessa zostaje wplątana w sprawę serii tajemniczych zgonów powiązanych z tytułową kartą. W tle mamy rytuały, magię i złowrogie siły, ale prawdziwym przeciwnikiem okazuje się manipulacja, zarówno ta magiczna, jak i emocjonalna. To historia o tym, jak łatwo można stać się pionkiem w grze, której reguł się nie zna. „Galeria cieni” pokazuje czytelnikowi, jak galeria staje się miejscem, w którym zmarli mogą przemówić, a przeszłość zmaterializować się na ścianach. To najbardziej refleksyjna historia, pełna melancholii i zadumy.

„Tessa Brown. Opowiadania” zabiera czytelnika w podróż między tym, co widzialne, a tym, co przeczuwane. Nie jest to zbiór klasycznych historii grozy, to raczej opowieść o lękach, które zagnieżdżają się pod skórą, o duchach nie tylko zmarłych, ale i tych, które nosimy w sobie. Opowiadania są intensywne, wręcz filmowe. Czyta się je jednym tchem, choć lektura potrafi zaskoczyć nie tylko nagłą zmianą tempa, ale i przełamaniem konwencji. Mamy tu grozę rodem z klasycznych opowieści o duchach, ale też ironię, flirt z romansem, a nawet subtelne nawiązania do słowiańskiej mitologii. Nic nie jest podane wprost, znaczenia trzeba szukać między wersami.

Autorka z wprawą posługuje się językiem, jej styl jest żywy, potoczysty, naszpikowany dialogami i barwnymi opisami. Wplecione w tekst ironiczne komentarze narratorki nadają całości lekkości i współczesnego tonu. Na uwagę zasługuje również dobrze skonstruowany świat przedstawiony, w którym sfera nadprzyrodzona przeplata się z codziennością. Motywy mitologiczne dodają oryginalności i kulturowej głębi. Zbiór nie tylko dostarcza rozrywki, ale i skłania do refleksji nad granicami życia i śmierci oraz istotą duchowości w świecie współczesnym. „Tessa Brown. Opowiadania” uzmysłowiły mi, jak bardzo stęskniłam się za główną bohaterką, nie byłam tego świadoma, dopóki ponownie nie weszłam w ten niesamowity świat. Dorota Foryś stworzyła książkę, która sprawdzi się u tych, którzy szukają historii z charakterem, opowieści nieidealnej, ale szczerej, chwilami szorstkiej, lecz przejmującej. Nawet jeśli nie wszystkie wątki zostaną rozwiązane, jedno pozostaje pewne, duch tej książki zostaje z czytelnikiem na długo.