Trzy czwarte

„Trzy Czwarte” to krótka historia człowieka, który podczas długiej wędrówki zwanej życiem, dowiaduje się, iż tak naprawdę otaczający nas świat gdzieniegdzie jest zakrzywiony, zakłamany, a ludzie występujący w nim - jako aktorzy przybierają najróżniejsze maski, oprócz tej zwanej człowieczeństwem.

Bohatera książki poznajemy praktycznie już od pierwszych stron. Czytelnik zostaje wrzucony w codzienne wydarzenia każdej polskiej wsi. Dość obszerne pole, piekące słońce i oczywiście każdy członek rodziny pracujący na roli, poczynając od najstarszego pokolenia, kończąc zaś na tym najmłodszym.

Pierwsze wydarzenie, które bezpośrednio dotyka i jednocześnie kształtuje charakter naszego bohatera to wyjaskrawienie przez autora roli wymagającego ojca. Postać ta początkowo w fabule najbardziej zajmuje czytelnika, chociażby ze względu na to, iż mężczyzna ten staje się niejako pierwowzorem pewnych zachowań ojców w dzisiejszych czasach. Wymagający, ciężki w obyciu, a na dodatek brutalny nie tylko dla swoich pierworodnych, ale i także dla żony.

Życie głównego bohatera napiętnowane jest codziennym bólem, chłopak mieszkając na wsi, pod jednym dachem z despotą, stara się jakkolwiek funkcjonować, widzi także jak jego rodzeństwo jest traktowane, aż w pewnym momencie wszystkie dzieci sukcesywnie opuszczają rodzinne gniazdo. To samo robi również i on. Mając od zawsze ciągoty do głoszenia wiary i tym samym łaknąc pogłębienia swojego wyznania, bohater wyprowadza się w końcu od ojca na rzecz klasztoru.

Tam jakże się również rozczarowuje. Jako członek wspólnoty braci zakonnych, mężczyzna z dnia na dzień przekonuje się, że świat w którym żyje naszpikowany jest absurdalnymi regułami, które ustalili jego przełożeni. Wielu ludzi na pewno zdziwiłoby się faktem, iż nawet w takiej pobożnej instytucji, jak klasztor istnieje pewna hierarchia, która oczywiście podobnie, jak i w świeckim świecie wywyższa kult osób starszych, przewodników reszty ugrupowania, do niedorzecznie wysokiego miejsca.

Zrażony funkcjonowaniem klasztoru główny bohater pewnego razu podejmuje decyzję, która na zawsze zmieni jego patrzenie na świat, mianowicie postanawia wystąpić. Żyjąc „na wolności” całkowicie sam, w pewnym newralgicznym punkcie swojego życia zaczyna śnić, sny te natomiast w swoim znaczeniu dość dziwne, ukazują inną rzeczywistość, zupełnie równoległą do tej prawdziwej.

„Trzy Czwarte” to historia młodego człowieka, który zderza się pierwszy raz z prawdziwym światem. Bardzo łatwo jest nam żyć w swojej wymyślonej bańce z idealnymi przekonaniami, karmiąc się nimi jednocześnie. Niestety każdy młody człowiek, który ujrzy pierwszy raz rzeczywistość, po pewnym czasie zdaje sobie sprawę, jak bardzo jego idealny, wyimaginowany świat był naiwny, a ideały i priorytety bardzo szybko obracają się w proch.

W zamian za kreację wspaniałego świata, dostajemy rzeczywistość pełną hierarchii, beznadziejnych reguł nic nie wnoszących dla nas, a przede wszystkim poznajemy tak naprawdę kim są ludzie. Nie mam na myśli naszej rodziny, przyjaciół i najbliższych. W wielu przypadkach zderzenie się z ludzką nieprzyjemnością i fałszywością, burzy wszystko co staraliśmy sobie ułożyć. Maski zakładane codziennie na twarze tylko potęgują uczucie samotności tej jedynej jednostki, która pragnie doświadczyć czegoś pięknego.

Równie dobrze możemy powiedzieć, że właśnie z owymi maskami, fałszywością i zawiścią wiąże się szufladkowanie społeczeństwa. Coraz częściej przekonujemy się w XXI wieku jak szybko ludzie potrafią wrzucić całkowicie nieznane im osoby do „jednego wora”.

Właśnie taki wydźwięk, moim zdaniem posiada książka „Trzy Czwarte”, obnaża świat takim, jaki naprawdę jest. Natomiast tytuł może wskazywać na to, jak niektóre jednostki starają się uciekać od bezwzględności świata codziennego, żyjąc na wpół w równoległym – świecie snów.

Polecamy: Dobre Recenzje