Turcja. Orient oswojony. Oblicza świata

Uwielbiam książki przybliżające mi kulturę, mentalność, obyczajowość, tradycję i symbolikę innych krajów, dlatego też na moim blogu coraz częściej można znaleźć opinie o książkach podróżniczych.

Z wielką fascynacją "poznaję" świat, jego podobieństwa i różnice. Tym razem wraz z panią Martą Abramczyk- Weder wybrałam się w fascynującą podróż do Turcji- kraju dwóch kontynentów, czterech mórz, tysięcy minaretów i kultywowanych od wieków tradycji. Kraju kontrastów, w którym przez ezan, recytowane przez muezzina śpiewne wezwanie wiernych do modlitwy, przebijają się amerykańskie hity. Gdzie nadal obchodzi się Ramadan, ale nikomu nie wadzą typowe dla nas Europejczyków obrządki katolickie czy kiczowate i przesadne ozdoby bożonarodzeniowe.

"Turcja. Orient oswojony" to intrygujące połączenie książki podróżniczej, reportażu i osobistego pamiętnika, w którym z jednej strony otrzymujemy ogromną dawkę wiedzy na tematy historyczne, polityczne, geograficzne, kulturalne, obyczajowe itp. a z drugiej możemy przeczytać, jak w tym środowisku funkcjonuje osoba z zewnątrz, osoba wychowana w innej kulturze, osoba o innej mentalności, religii, etyce i światopoglądzie. Będziecie mieli okazję zaobserwować, jak wygląda zwyczajne codzienne życie, ja Turcy się rodzą, zakładają swoje rodziny i odchodzą. Czego pragną, co ich chroni i co daje nadzieję na każdy kolejny dzień. Niesamowite zderzenie dwóch różnych światów, ale dzięki temu książka wciąga, fascynuje, wywołuje emocje i zmusza do spojrzenia na niektóre sprawy pod innym katem, "otwiera" głowę na inność.

Bohaterem tej książki jest ludność- ta bogata i biedna, kobiety i mężczyźni, ci dobrzy i ci źli. Autorka opisuje ludzi zwyczajnych jak i tych wyjątkowych, zabiera nas na wieś i do miasta, pokazuje, co ją nadal zaskakuje, a co stało się już powszechne i normalne...

Bardzo przypadł mi do gustu układ tej książki. Rozdziały są krótkie, ale bardzo treściwe. Informacje są przekazane w bardzo ciekawy i interesujący sposób, i dzięki temu przeczytanie tej książki nie zabiera wiele czasu.

Bardzo się cieszę, że mogłam poznać kolejny kraj widziany oczyma jego wieloletniego mieszkańca. Kolorowy, różnorodny, fascynujący, momentami zatrważający i wywołujący zdumienie i niedowierzanie. Bije z tej książki olbrzymia pasji i uczucie do tego barwnego, choć nadal nie do końca odkrytego kraju ... Zdecydowanie chcę więcej.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. "Turcja. Orient oswojony" nie jest publikacją przepełnioną suchymi faktami, to wciągająca podróż opowiedziana niezwykle przyjaznym językiem. Znajdziecie to mnóstwo cennych informacji, zrozumiecie jakie zasady panują w tureckiej kulturze. Przekonacie się, co jest mitem, staniecie oko w oko z krzywdzącymi stereotypami i być może zmienicie swoje nastawienie o Turcji i jej mieszkańców.

Myślałam, że będzie to książka o kraju.

A była to fascynująca opowieść o życiu w nim.

Autorka zabiera czytelnika do samego serca codzienności, pokazując Turcję od środka – nie z perspektywy turysty, ale osoby, która w tym kraju naprawdę żyje i czuje jego rytm.

W wielu momentach miałam wrażenie, że czytam powieść obyczajową – tak sugestywnie i ciepło opisane są historie, ludzie i miejsca.

Każdy temat oparty jest na osobistych doświadczeniach autorki, co nadaje opowieści autentyczności i uroku. Nie mam wątpliwości, że zakochała się w Turcji – i sama po tej lekturze mam na to ochotę.

To kraj o niezwykłej tożsamości, pełen kontrastów i barw, w którym tradycja przeplata się z nowoczesnością, a orientalny klimat miesza się z europejskim stylem życia.

Ogromną wartością tej książki jest to, że pomaga rozprawić się ze stereotypami, które wciąż funkcjonują w naszej świadomości. Na przykład przypomina, że Turcy to nie Arabowie.

Autorka z pasją opowiada o tureckich zwyczajach, mentalności, kuchni, relacjach międzyludzkich, a także o codziennych drobiazgach, które tworzą klimat miejsca – od roli kotów w tureckich miastach po szczegóły ślubnych ceremonii.

To zdecydowanie moja ulubiona pozycja z serii Oblicza Świata. Czytałam ją z wypiekami na twarzy, zafascynowana tym, jak pięknie można przedstawić kulturę, tradycję, zwyczaje, sposób myślenia i patrzenia na świat ludzi z innego kręgu kulturowego.