Twoje Sekrety

Od pierwszych stron powieści czuć ten delikatny, ale mocny ciężar serca Darcy’ego i Skye. Gburowaty barman, który nienawidzi alkoholu i nosi w sobie traumę z rodzinnego domu, spotyka dziewczynę pełną sekretów – Skye, której ciało i dusza skrywają blizny po wypadku. Ich spotkanie w pubie jest jak przypadkowe zetknięcie dwóch połówek pękniętej całości – i choć iskrzy, los nie pozwala im od razu złączyć się na stałe. To porusza, sprawia, że czytelnik oddycha razem z nimi, czuje każdą wstrzymaną myśl, każdą tęsknotę zawieszoną między wierszami.

Kolejne strony odkrywają przed nami urok angielskiego miasteczka – urokliwe domy, ciepłe światła uliczek, zapach herbaty i domowego ciasta unoszący się w powietrzu. To tło kontrastuje z wewnętrznym bólem bohaterów, ale też koi i otula. Gdy Skye trafia do pracy u Lilly Grace Carter, prawa ręka narracji staje się babcia, którą tęsknota przekształciła w filar jej dnia. Lilly to siła i spokój – daje Skye poczucie oparcia. Ich relacja zaczyna się jak nieporadny taniec, ale w końcu zmienia się w ciepły uścisk duszy. To wzrusza, bo pokazuje jak miłość – niekoniecznie romantyczna – potrafi uleczyć.

Kiedy Darcy niespodziewanie wraca do domu Lilly, emocjonalny ładunek eksploduje. Między nim a Skye znów pojawia się magia – słowa milczenia silniejsze niż cokolwiek powiedziane. Ich dialogi – czasem krótkie, czasem wybuchowe – to prawdziwy emocjonalny rollercoaster. Czytelnik patrzy na dwie osoby, które z jednej strony walczą z demonami przeszłości, z drugiej – boją się zaufać, pokochać. Irytacja miesza się z czułością, gniew przeplata z nadzieją. To autentyczne i bardzo delikatne, jakby te emocje wibrowały w powietrzu razem z nimi.

Głębia postaci Darcy’ego i Skye jest budowana subtelnie, ale systematycznie. Gbur z sercem skradzionym przez ból i labradorem na smyczy – taki obraz Darcy’ego zostaje w pamięci. Skye to jakaś Chmurka – dziewczyna, która mimo ostrych słów trzyma w sobie delikatność i ogromną tęsknotę. Ich trudna przeszłość jest tłem, ale też fundamentem, na którym powstaje coś pięknego. Blizny widoczne i niewidoczne pulsują, a każdy krok bohaterów zbliża ich do zrozumienia, akceptacji i – być może – wspólnego szczęścia.

Nie sposób zapomnieć o emocjach, które towarzyszą podczas lektury – jest smutek, czułość, gniew, ale przede wszystkim jest nadzieja. W momentach kryzysu powieść pozwala zatrzymać oddech, a kiedy pojawia się odrobina światła – pozwala uśmiechnąć się przez łzy. Ściszony dramat, który nie każe krzyczeć, a wciąga cicho, powoli, głęboko. Każde spojrzenie, dotyk, cisza – wszystko ma znaczenie. Czyta się z zapartym tchem, czasem chce się odpocząć, wrócić później, ale też nie da się odłożyć, bo ta historia wymaga być przy niej do końca.

Twoje sekrety to powieść o trudzie bycia człowiekiem – ze wszystkimi jego ułomnościami, tajemnicami, potrzebą miłości i zbawienia. To książka, która cicho, ale stanowczo uderza w najczulsze miejsca. I zostawia w nich ślad – jak blizna, której nie chcesz zatrzeć. Monika Sławik stworzyła historię, do której chce się wracać, która daje poczucie, że choćby życie było trudne, to czasem wystarczy ktoś, kto zostanie. To delikatna, mądra opowieść o odbudowywaniu siebie, o zaufaniu, o sile ciepła i opieki, która przychodzi czasem od najbardziej nieoczekiwanych osób. Słodki smak Anglii miesza się tu z gorzkim doświadczeniem, a efekt jest… po prostu ludzki.

Jak to Monia powiedziała. Pierwsza przeczytałam poza Patronkami to chce pierwsza zostawiać swoją opinię.

Kochana Moniko tak myślałaś czy będzie mi się podobać, a ja już wiem że kocham, uwielbiam od pierwszego słowa. Już po fragmentach czułam że ta książka będzie moim domem i nie pomyliłam się absolutnie! Bardzo będę wypatrywać drugiego tomu, już przebieram na to nogami

To książka dla każdego. Można się na niej pośmiać, wzruszyć, poznać klimat Anglii i pokochać go tak że samemu chce się żyć w takim miasteczku.

Czytając chcesz iść upiec ciasto, usiąść na tarasie i oddać się tej książce pod kocem w czasie wieczoru pod gwiazdami. Po prostu zatrzymać na chwilę i złapać oddech.

Postać Lili mnie urzekła. Podszyta humorem, sarkazmem ale i ciepłem. Czytając mimo że moja Babcia sama się tak nie ubiera i uważa że na kapelusze jest za młoda (ma 94 lata ,,nastolatka" ) widziałam jej kuchnie i wspólne chwilę.

Ah nasz Darcy,wybaczcie Panie wszystkie ale coś czuję że nawet z Patronkami będzie wojna czyj to mąż (tak mój i nie oddam), gbur z sercem. Romantyk uparty, lubiący przepychanki słowne. Do tego ma psa i to nie byle jakiego, labradora który skrada serce od pierwszego momentu kiedy jest opisany, tylko nie kumam czemu jego imię oznacza Sos. Nasz Darcy ma ciężką przeszłość, bardzo wpływa na jego życie ale dzięki temu jest też w dorosłości taki jaki jest. A Skay - Nasza Chmurką. O jeju jak to Chmurko do niej pasuje. Pod przykrywką czarnej zołzy łamiącej serca jest skryta postać pełna emocji, walki o pokonanie demonów z przeszłości. Pozostałe postaci wymieniając zrobiła bym spojler a żadna frajda jak samemu się wszystkiego nie odkrywa

Uwielbiam dopieszczenie przez Monikę, i wszystkie osoby pracuje nad tą książką każdego zdania, dialogu i tego jak to jest dobrze zrobione. Nie da się oderwać od tego.

Monika czekam na 2 tom

Udanego czasu z tą książką

Zaczytana Wiedźma