Tygrys

Książkę, która poruszy od pierwszej strony. Ilustracje otworzą najgłębsze zakamarki uczuć i wypuszczą je na wolność. Książka, która da do myślenia, rozkaże się zatrzymać , zastanowić na ludzkimi działaniami. Spowoduje, że prawdopodobnie uronicie łzę, albo morze łez.

Cezary Harasimowicz stworzył niezwykłą powieść opartą na prawdziwych, niestety bardzo okrutnych wydarzeniach jakich dopuścił się człowiek. Nielegalny transport dziesięciu tygrysów, w okrutnych warunkach. Jeden z nich nie przeżył. Bosko Zilustrowała ją Marta Kurczewska.

To ten właśnie tygrys jest narratorem tej opowieści. Tigre, tygrys cyrkowy, urodzony w niewoli i żyjący w niewoli, w niewoli również umarł. Miał ciężkie życie, ale innego nie znał. Kiedy raz w końcu się zbuntował został sprzedany i wywieziony. Jego żywot wtedy się zakończył, ale czy smierć jego poszła na marne? Nie, dlatego że będąc po tamtej stronie komunikował się z tygrysami i ludźmi pl tej stronie. Wpływał na ich decyzje, zachęcał, namawiał aby pomogli jego pobratymcom. Dzięki niemu reszta tygrysów przeżyła a cześć z nich trafiła do raju na ziemi. Do azylu.

Bohater tej historii wielokrotnie zwraca uwagę na to jak my ludzie nie dbamy o planetę. Skupiamy się na rzeczach nieistotnych w szerszej perspektywie. Jak dążymy za wszelką cenę do bogactwa nie zważając na konsekwencje.

To smutne ale jakże prawdziwe

Dobrze, że są jeszcze dobrzy ludzie, którzy mają skrzydła. „Trzeba mieć chyba te niewidzialne skrzydła wrośnięte na stałe w plecy. I trzeba dbać o to, by nie opadały, żeby podrywały do lotu. Ja bym te skrzydła nazwał NADZIEJA. Skrzydła dodają odwagi, waleczności i wytrwałości.”

Rani, moja Rani, choć nie ma Cię obok, to tak bardzo jesteś.

Bo każdy jest w jakiejś klatce. Ty i ja.

Ale czy naprawdę musi? Czy często sami nie zamykamy w niej kogoś lub siebie?

To właśnie o tym.

Pieśń o wolności, która nie chce krat.

O nieskrępowaniu, które nie chce łańcuchów.

O otwartości, która chce skrzydeł.

I kolejny raz przekonuję się, że są książki dla dzieci, które dorosłych potrafią złapać mocno za rękę i nie puszczać, dlatego nigdy z nich nie zrezygnuję.

Bo był sobie raj - Paradiso. Nie, nie taki pełen zieleni i błękitu, przestrzeni i powiewu swobody. Taki, gdzie zwierzęta uważane są za własność, tresura to codzienność, ucisk to normalność, a płonące obręcze - wyzwalacze strachu to clou programu. Inaczej. Bo był sobie cyrk - iluzja bezpieczne przystani. Pozory, które zbyt łatwo jest skruszyć.

To wstęp do historii, która trochę zdarzyła się naprawdę, a trochę nie. W 2019 roku, na granicy polsko-białoruskiej, zatrzymano bowiem nielegalny transport tygrysów, a dyrektorka Zoo w Poznaniu - Ewa Zgrabczyńska postanowiła im pomóc, bo kocha zwierzęta. Odwiedzamy też tę drugą stronę świata, z której płynie mądrość, zatroskanie i odwaga. Bo tak, ponoć zwierzęta też trafiają do nieba.

Tigre znał wyłącznie rzeczywistość ze strony więzienia lub ostrego rzemienia. A zew natury? A ból? A empatia? Nikt o tym nie myślał, bo horyzonty ciasne jak imadło. A gdyby tak zamienić się rolami? Pokazać co czuje istota obok? I staje się. Na moment Pan Zampano doświadcza tego zniewolenia, ale ono pryska jak bańka mydlana. Bo Tigre miał serce. I to ich różniło.

Nasz główny bohater przeżywa w sobie, ale nosi też ludzkie problemy, bo jest słuchaczem wiernym. Ma dość. A gdy słyszy, że ma być sprzedany, choć nie jest martwym meblem, to czara goryczy się przelewa. Tego jest za dużo. Umieszczony w ciężarówce zalanej czernią i ogarniętej ciasnotą odkrywa, że nie jest sam. Że jest ich więcej. Ale czy coś da się zrobić? Czy uda się uratować tygrysią rodzinę - bo cierpienie, wycieńczenie i wspólny los zacieśniły ich więzi? Nie chcę odsłaniać Wam zbyt wiele, ale dostajemy tu dwie perspektywy. Jest ta i tamta strona bycia. Jest miłość i braterstwo. Jest śmiech i łzy. Bycie ponad egoizmem i przesiąknięcie "niedobrem". Bo są ludzie, ale i ci, z których człowieczeństwo wyparowało. Dlatego to nie lukrowana historyjka, która odleci jak wiatr, ale przesłanie, z którym się idzie w życie. Dla tych, którzy przyrodę noszą na rękach to must-read, ale też dla tych, którzy chcieliby zrozumieć więcej. Nasiono, które będzie kiełkować. Ot, maleńki cud natury.

Ilustracje misterne, nasycone emocjami i jesiennością, nastrojowe. Sprawiają, że wnika się głębiej w tę opowieść, która chce być usłyszana. Która jest symfonią na cześć przyrody, szacunku do niej i głośnym "nie" dla jej niszczenia. Która uwrażliwia. Bo od natury możemy się uczyć jak być człowiekiem. Paradoks? Odwieczna prawda.

Książka o marzeniu - stworzeniu azylu dla zwierząt. Bo "chciałabym zamienić klatki dla zebr i antylop na szerokie pastwiska. Ciasne wybiegi dla lwów na łąki. Chciałabym, żeby żadne zwierzęta nie były uwięzione w klatkach"

O tym, że warto zebrać się na odwagę i wykonać skok, który może zmienić wszystko.

I o tym, że cyrk był czyimś domem, ale czy w prawdziwym domu słychać strzelanie bata? www.zyj-bardziej.pl