Typy osobowości. Jak rozwijać kompetencje...

Rozpoznawanie typów osobowości to ważna umiejętność w świecie biznesu i w codziennych relacjach międzyludzkich. Zdolność szybkiej diagnozy charakteru rozmówcy staje się kluczową kompetencją w negocjacjach, zarządzaniu zespołem, a także budowaniu skutecznych relacji zawodowych i osobistych.

Czy zastanawialiście się kiedyś, dlaczego z jednymi ludźmi możemy rozmawiać godzinami, a z innymi nawet najprostsza rozmowa potrafi zamienić się w małe pole bitwy? Dlaczego jedna osoba potrzebuje konkretów, druga chce najpierw wszystko dokładnie przemyśleć, ktoś reaguje spontanicznie, a ktoś inny potrzebuje czasu, żeby w ogóle odpowiedzieć? Czy problem rzeczywiście zawsze leży w tym, jak ktoś się zachowuje, czy może czasami w tym, że próbujemy rozmawiać z nim dokładnie tak, jak sami chcielibyśmy być traktowani?

Właśnie na te pytania próbuje odpowiedzieć autor książki. I przyznam, że lubię książki, które nie kończą się na teorii. Bo samo przeczytanie, że istnieją różne typy osobowości, niewiele zmieni, jeśli następnego dnia nadal będziemy reagować na ludzi dokładnie tak samo jak wcześniej. Tutaj teoria jest raczej początkiem. Autor pokazuje dwa modele rozumienia osobowości – klasyczny system temperamentów Hipokratesa-Galena oraz model Wielkiej Piątki. Do tego dochodzą sposoby rozpoznawania cech, wskazówki dotyczące komunikacji, ćwiczenia, test osobowości, studia przypadków i propozycje pracy nad własnymi kompetencjami.

I właśnie ta praktyczna strona książki była dla mnie najciekawsza. Bo bardzo łatwo jest powiedzieć: „On jest po prostu taki.”, „Ona zawsze musi mieć rację.”, „Z nim nie da się dogadać.”, „Ona wszystko bierze do siebie.” Tylko że takie etykiety niewiele nam dadzą. Znacznie ciekawsze jest pytanie: „Co mogę zrobić, żeby lepiej zrozumieć tę osobę?” I jeszcze trudniejsze: „Co mogę zrobić, żeby sama lepiej rozumieć siebie?”

Bo mam wrażenie, że właśnie tutaj zaczyna się prawdziwa wartość tej książki. Nie od próby naprawiania innych. Od przyjrzenia się sobie. Swoim reakcjom. Swojemu sposobowi komunikowania. Temu, jak zachowujemy się pod presją. Jak podejmujemy decyzje. Jak reagujemy na krytykę. Jak słuchamy. A czasami przede wszystkim – jak bardzo jesteśmy przekonani, że to my mamy rację. To ostatnie jest chyba jedną z trudniejszych lekcji, jakie można wynieść z książek o komunikacji. Bo przecież łatwo zauważyć, że ktoś jest uparty. Trudniej zauważyć własny upór. Łatwo powiedzieć, że ktoś nie słucha. Znacznie trudniej przyznać, że sami czasami tylko czekamy na swoją kolej, żeby odpowiedzieć.

Dostajemy narzędzia, które mają pomóc lepiej rozpoznawać różnice między nami i odpowiednio do nich dopasowywać sposób komunikacji. Książka porusza również temat uczenia i motywowania ludzi, relacji zawodowych oraz prywatnych.

Mamy doświadczenia, emocje, historię, przekonania, aktualną sytuację i mnóstwo rzeczy, których żaden model nie jest w stanie w pełni uchwycić.

Dlatego największą wartość widzę tutaj nie w samym przypisywaniu ludzi do określonych kategorii, ale w zwiększaniu uważności na drugiego człowieka. W zatrzymaniu się przed oceną. W zadaniu pytania zamiast założenia. W próbie zrozumienia, zanim zaczniemy odpowiadać. I chyba właśnie tego najbardziej potrzebujemy w codziennych relacjach. Nie kolejnych sposobów na to, jak skuteczniej przekonać innych do swojego zdania. Tylko sposobów na to, jak naprawdę się usłyszeć.

A Wy?

Lubicie książki o osobowości i komunikacji? Czy macie wrażenie, że czasami takie typologie pomagają lepiej rozumieć ludzi, a czasami… za bardzo próbują włożyć nas do szufladek?

Jestem bardzo ciekawa Waszych doświadczeń.

Ciekawa. Dużo przykładów, proste ćwiczenia i testy