Ważka przeobrażenie

Anna Stokłosa zadebiutowała dwa lata temu książką „Ważka. Przeobrażenie”, przyznam szczerze, że wcześniej jej nie dostrzegłam, miałam szczęście, że trafiła do mnie. Czy było warto oddać się tej książce? Owszem. Autorka nie tylko stworzyła niesamowitą wizję świata, ale także wplotła w nią gatunkową różnorodność. Jak można zakwalifikować ta historię? Znajdziemy tutaj elementy science fiction, romansu w futurystycznym dystopijnym świecie. Czytelnik zderza się z twardą rzeczywistością, jaka ma miejsce po III wojnie światowej. Jak ona wyglądała? Do czego mogą doprowadzić niewłaściwe decyzje?

Główną bohaterką książki „Ważka. Przeobrażenie” jest Weronika Dusza, to dziewczyna, której przyszło spędzić dzieciństwo w sierocińcu. Od najmłodszych lat przygotowywano ją do zajęcia odpowiedniego miejsca w korpoświecie. Najważniejsze, co można zrobić to nie przeciwstawiać się systemowi, musi być wydajna, a co za tym idzie pracowita. Najlepiej się nie wychylać, postępować zgodnie z wytycznymi, łykać witaminy, poddać się całościowo Wielkiej Koalicji. Czy można ślepo podążać za innymi bez wątpliwości? Weronika nie jest człowiekiem bez własnego zdania, jest pełna wątpliwości, nie chce żyć jak marionetka do końca swoich dni. W życiu dziewczyny wiele się zmienia, przypadkowe znajomości i przymus pracy z agentem tajnej policji sprawią, że w życiu Weroniki nic nie będzie tak spokojne jak wcześniej. Czy dziewczynie uda się odkryć prawdę? Czy wstąpi do ruchu oporu, czy też go rozpracuje? Jakich wyborów dokona bohaterka?

„Ważka. Przeobrażenie” jest powieścią, która ukazuje świat po III wojnie, tak bardzo różni się od tego, w którym przyszło nam żyć obecnie. Czasami miałam wrażenie, że jesteśmy bliżej takich wydarzeń niż nam się wydaje. Przyznajcie sami, przyczyną takiego obrotu spraw były religie, interpretacja różnych wierzeń, dlatego też zostały one zdelegalizowane. Znikła literatura, muzyka, zdecydowano, że nie powinno się wracać do przeszłości, najlepiej będzie wszystko zapomnieć. Życie zwykłego szaraczka było poddawane wszelkiej kontroli, nie istniało coś takiego, jak wybór, możliwość podjęcia własnej decyzji. Trzeba było być częścią wielkiego schematu inaczej zostawało się z niego wykluczonym i usuniętym. Musicie przyznać, że wszystko, co tutaj opisałam jest nie tylko bardzo realistyczne, ale i możliwe przeżycia. Wolność wydaje się odległa, niemożliwa i nierealna do otrzymania. Anna Stokłosa stworzyła książkę, która skłania czytelnika do refleksji, jest pewnego rodzaju strzeżeniem, wizją, której za nic nie chcemy, aby stała się rzeczywistością.

Świat po trzeciej wojnie światowej został zdominowany przez system. Według Wielkiej Koalicji Korporacji najważniejszą i jedyną słuszną drogą jest oddanie się pracy. Religie zostały zakazane, sztuka zapomniana, a książki zniszczone. Nowinki poprzedniego świata, takie jak telefon czy internet w obecnym czasie są niedostępne. Liczy się tylko produktywność i oddanie Wielkiej Koalicji Korporacji.

Weronika Dusza, która rozpoczyna swoją karierę w firmie Brainhill jest młodą kobietą wychowaną przez system. Jej rodzice zginęli podczas trzeciej wojny światowej. Jako małe dziecko trafiła do sierocińca, gdzie nauczono ją żyć pod dyktando Wielkiej Koalicji Korporacji. Posada, którą otrzymała daje jej spokój i liczne przywileje. Kiedy jednak prace w korporacji rozpoczyna tajny agent, Jan Bauman, świat Weroniki zaczyna się chwiać. Nowo poznane osoby, które od razu trafiają do serca dziewczyny sprawiają, że powoli zaczyna kiełkować w niej bunt. Czy ruch oporu ma szansę wygrać z Wielką Koalicją Korporacji? Czy miłość wzmocni czy osłabi Weronikę w walce?

Wkroczyłam w tę dystopijną opowieść z lekką obawą, ponieważ rzadko sięgam po tego typu tematykę. W dodatku przechodziłam przez czytelniczy kryzys. Niepotrzebnie się jednak martwiłam. Książka rozpoczyna się powoli i spokojnie, wręcz leniwie. Poznajemy Weronikę, jej historię i wątpliwości jakie ją dręczą. Dowiadujemy się również co nie co o świecie w którym musi żyć. Nawet nie zauważyłam w którym momencie przepadłam. Przyjemny i lekki styl autorki sprawia, że książkę czyta się błyskawicznie. Pomysł na fabułę bardzo fajny. I jakby się dłużej zastanowić być może nasz świat zmierza w podobnym kierunku jak jest to opisane w książce? Autorka zadbała o każdy szczegół w tej historii. Pomysłowe są m.in. wszechobecne tabletki poprawiające nastrój. Wielka Koalicja Korporacji ma nawet swój własny hymn. Symbole, takie jak np. tytułowa ważka nadały tej historii odrobinę magii. Ze strony na stronę akcja nabiera tempa. I tak, jak na początku było spokojnie, tak w drugiej części książki dużo się dzieje. Zakończenie okazało się wzruszające i nie do końca tego się spodziewałam. "Ważka" odblokowała moją niemoc czytelniczą, z czego się bardzo cieszę. Spędziłam z tą książką miło czas i chętnie poznałabym ciąg dalszy.

W dobie globalizmu, gdzie codziennie mamy do czynienia z wielkimi korporacjami, zapewne nikomu z nas nie przyszłoby na myśl, że to oni mogą przejąć władzę nad nami i rządzić światem według własnych zasad. Anna Stokłosa spojrzała jednak szerzej na otaczający nas świat i dała ponieść się wyobraźni, a potem postanowiła zaproponować nam swój scenariusz na przyszłość. Czy na pewno realny?

„Ważka. Przeobrażenie” sama w sobie jest ciekawą oraz wciągającą książką, od której ciężko jest się oderwać. Autorka za sprawą oryginalnego i niezwykle realnego pomysłu na fabułę przykuwa uwagę czytelnika już od pierwszych stron i nie pozwala oderwać się od lektury ani na moment. Wszystko za sprawą wydarzeń rozgrywających się na kartach tej powieści, które dziejąc się w świecie rzeczywistym mogą doprowadzić do podobnych skutków. Anna Stokłosa zadbała by jej książka szokowała, przerażała oraz niosła ważne przesłanie dla ludzkości, jednocześnie idealnie wpasowując się w obecnie panujące trendy w literaturze.

Wszystko byłoby idealnie, gdyby nie bohaterowie. Do głównej bohaterki Weroniki już do pierwszej strony zapałałam szczerą niechęcią. Dziewczyna okazała się postacią zupełnie pozbawioną charakteru, naiwną oraz bardzo podatną na wpływy innych. Jest typową, przykładną obywatelką, niekwestionującą w żadne sposób poczynań korporacji. W końcu jedyna słuszna prawda to ta głoszona przez korporację. Jednak pewnego dnia, po spotkaniu ze starszą kobietą Weronika gubi różowe okulary i dostrzega niesprawiedliwość systemu. Wszystko byłoby fajnie, gdyby nie fakt, że w ciągu dwóch stron z przykładnej obywatelki staję się buntowniczką walczącą z systemem, co wypadło bardzo nierealistycznie. Pozostali bohaterowie również nieprzypadli mi do gustu, jednak z całkiem innego powodu. Autorka niestety nie dała czytelnikowi zwyczajnie możliwości ich poznania, przez co w konsekwencji ciężko było w ogóle zainteresować się ich losem.

„(...) jak wiadomo, im lżej człowiekowi się żyje, tym ma mniej motywacji. Staje się bierny, zblazowany i łatwiej nim kierować

Najnowsza powieść Anny Stokłosy jest lekturą bez wątpienia zasługującą na uznanie. Ta pełna emocji, intrygująca oraz skłaniająca do refleksji historia, poprzez przedstawienie niepokojąco realnej wizji przyszłości, mogącej w każdej chwili się ziścić, będzie w stanie niejednemu czytelnikowi otworzyć oczy na problemy współczesnego świata. „Ważka. Przeobrażenie” to bez dwóch zdań książka warta polecenia wszystkim fanom gatunku. O ile nie straszne Wam irytujące główne bohaterki.

Aleksandra

Wszystkie cytaty pochodzą z książki „Ważka. Przeobrażenie” autorstwa Anna Stokłosa.

Więcej na : http://tygrysica.tumblr.com/ oraz https://www.instagram.com/tygrysicaa/