Wehikuł czasu

Czytając książkę "Wehikuł czasu", stworzoną przez H. G. Wellsa, przenosimy się w przyszłość do odległego roku 802 701. Eskapadę odbywamy wraz z głównym bohaterem, niejakim Podróżnikiem w Czasie, który transportuje się tam za sprawą stworzonej przez siebie maszyny. W miejscu, do którego trafia, spotyka dwie rasy przyszłych ludzi - Elojów i Morloków. Jest to dla Podróżnika wielkie przeżycie, zarówno emocjonujące oraz niezwykle interesujące, jak i budzące przeogromny strach. "Wehikuł czasu" został stworzony w roku 1985 i był jedną z pierwszych, jeśli nie pierwszą, książka z gatunku science fiction o tak oryginalnej i niezwykle pomysłowej treści. Wells swoim dziełem zdecydowanie wyprzedzał czasy, w których żył, książka przyniosła mu później dużą sławę oraz stała się wielką inspiracją dla innych autorów tego gatunku. Klimat lektury powala na kolana. Jest tajemniczy, czytając czujemy napięcie, nie ma również czasu, aby się nudzić, ponieważ akcja jest dynamiczna. Autor precyzyjnie i bardzo ciekawie opisuje przygody głównego bohatera, a mega klimatyczne ilustracje stworzone przez Jana Wojciechowskiego tylko wieńczą dzieło. Książka zawiera również ukryte przesłanie, dotyczące przyszłości ludzi oraz całej naszej planety, które składnia do refleksji. Wydanie książki zasługuje na najwyższą ocenę. @wydawnictwo_vesper jak zwykle przeszło samo siebie. Polecam!

Książki uznane za klasyki mają to do siebie, że przesłania w nich zawarte są aktualne mimo upływu lat, ba nawet stuleci. Tak jest i w przypadku książki „Wehikuł czasu” H.G. Wells’a. Ta wydana pod koniec XIX wieku historia naukowca, który za sprawą skonstruowanego własnoręcznie wehikułu przenosi się w czasie zalicza się do klasyków gatunku sci-fi. Odświeżone wydanie zostało wzbogacone o zajmujące posłowie autorstwa Piotra Gocieka.

Naukowiec, zwany Podróżnikiem w czasie, opisuje zaproszonym na obiad dżentelmenom swoją podróż do roku 802701. Budzi ona oczywiście niedowierzanie, jednak jest tak zajmująca, a przy tym spójna i pełna szczegółów, że zarówno goście Podróżnika, jak i czytelnik pochłaniają ją z uwagą . Tym bardziej, że spostrzeżenia dotyczące zastanego w przyszłości ładu odzwierciedlają smutny, acz wysoce prawdopodobny kierunek ewolucji ludzkości. Bo tylko na pierwszy rzut oka życie poznanych tam Elojów, pełne wygody, harmonii, beztroski i bezczynności wydaje się rajem na ziemi.

Im bardziej Podróżnik poznaje przyszły świat, jego mieszkańców i prawa w nim panujące, tym bardziej zmienia się jego teoria odnośnie do kierunku w jakim się rozwinął. Odkrywa prawdziwą twarz tego utopijnego świata, w którym przeciwieństwo Elojów żyjących na powierzchni stanowią Morlokowie, przystosowani do funkcjonowania w ciemnościach.

Czy jedni i drudzy mogą nosić jeszcze miano człowieka? Czy utrata cech determinujących ludzki gatunek nie stawia ich na równi ze zwierzętami?

Opowieść Podróżnika możemy odczytywać jedynie jako fantazję literacką, lub jako ostrzeżenie, w którym kierunku zmierza ludzkość nastawiona na własną wygodę i konsumpcjonizm. Czy to co od tysiącleci napędzało rozwój techniki po osiągnięciu stanu zadowolenia doprowadzi do zguby gatunku ludzkiego? A może osiągnięcie tego stanu nigdy nie nastąpi i pęd ku ułatwianiu sobie życia nigdy nie zgaśnie? Mówią „nigdy nie mów nigdy... "

Opowieść warta poznania.