Wiedźmin. Wydanie kolekcjonerskie

Komiksowa wersja "Wiedźmina" była w czasach "Komiksu Fantastyki" moim pierwszym kontaktem z przygodami białowłosego łowcy potworów. I nie był to kontakt przyjemny, a obecne zbiorcze wydanie jedynie o tej "traumie" przypomina. Po kolei jednak:

Po pierwsze - scenariusz. Tutaj się akurat nie ma do czego przyczepić i należałoby się wykazać dużą dozą złej woli, by to zrobić. Zresztą w przypadku duetu Parowski-Sapkowski raczej nie byłoby to możliwe. Historia opowiedziana jest dynamicznie i jednocześnie na tyle "płynnie", by nie pozwolić czytelnikowi się zgubić. Scenariusz zatem śmiało uznać można od strony "autorskiej" za najważniejszy (a w moim odczuciu - jedyny) atut komiksu.

Po drugie - rysunki. I tutaj w zasadzie powinienem taktownie zmilczeć, wystawić niską ocenę i sobie pójść. Nazwisko rysownika - Bogusław Polch to nie jest wszak jakiś "pierwszy lepszy", ale legenda polskiego komiksu! - domaga się jednak chociaż kilku słów uzasadnienie. Z wielką goryczą przyznać muszę zatem, że estetyczna strona komiksowego "Wiedźmina" leży i kwiczy. Nie jest to zresztą zasługa samego Polcha, gdyż "współwinną" tej porażki jest odpowiedzialna za kolory żona rysownika. O ile bowiem samą kreskę, choć nie rewelacyjną (oj, nie rewelacyjną...) przy minimum dobrej woli można by uznać za poprawną, o tyle sposób kładzenia kolorów pozostawia - delikatnie rzecz ujmując - bardzo dużo do życzenia. Efekt finalny to zupełnie płaskie, ocierające się o bohomaz postaci i pozbawione głębi kiczowate tła.

Po trzecie - jakość wydania. Tutaj jest rewelacyjnie: twarda oprawa, dobrej jakości papier i druk - wszystko na najwyższym poziomie.

Reasumując: komiksowe wydanie "Wiedźmina" polecałbym jedynie najbardziej zatwardziałym entuzjastom komiksu / Polcha / Sapkowskiego / Wiedźmina (niepotrzebne skreślić). "Przypadkowy" czytelnik, który chciałby nabyć tę pozycję, bo ma po prostu ochotę na fajny komiks, powinien dobrze przemyśleć tę decyzję, a najlepiej sięgnąć po jakąś inną pozycję, których na rynku wydawniczym nie brakuje.

W tym roku minęło dokładnie dwadzieścia lat od momentu ukazania się ostatniego z sześciu albumów komiksowego „Wiedźmina” – i zarazem 25 lat od premiery pierwszego tomu książkowego pierwowzoru – więc nadarzyła się doskonała okazja by przypomnieć jego przygody. Tym bardziej, że obecnie Geralt z Rivii podbijaj świat na skalę wcześniej nie znaną.

To, co oferuje zbiorcze wydanie wszystkich albumów serii to losy Geralta, młodego Wiedźmina, jednego z nielicznych ocalałych na świecie, który wędrując przez krainą bardzo bliską wyglądem średniowiecznym miastom Polski i Europy, mierzy się z napotkanymi problemami…

Prosta fabuła pomyślana, jako uwspółcześnienie legend i baśni, rycerskie klimaty i duża doza fantastyki, ale takiej swojskiej, osadzonej w wierzeniach i lękach naszych przodków, podlane jeszcze humorem i erotyką, stały się przyczyną sukcesu przygód Wiedźmina. Znakomicie wyszkolonego, władającego magią i niczego nie bojącego się wojownika, do którego ciągną kobiety. Dla wielu było to, jak możliwość poczytania o spełnieniu własnych dziecięcych marzeń. Komiks powiela te składowe, adaptuje twórczość Sapkowskiego, co jednak najważniejsze jeden z albumów tu zebranych uzupełnia ten świat, a przedstawiona w nim opowieść o szkoleniu Geralta i tego, co stało się z jego towarzyszami, do dziś pozostaje dostępna tylko i wyłącznie w wersji graficznej.

Rysunkowo „Wiedźmin” to typowy Polch, można lubić, można nienawidzić, ale trzeba mu oddać, że jest miły dla oka i umie zbudować klimat, szczególnie zaś wychodzą mu tła i budowle. Miłe są także kolory. Wydanie – rewelacyjne. Świetny papier, twarda oprawa, dodatki w postaci wywiadów ze zdjęciami i rozwoju poszczególnych plansz. Aż chce się po komiks sięgnąć.

I choć fanem Wiedźmina nie jestem, album przeczytałem z przyjemnością. Geralt to przecież nasz najlepszy obecny towar eksportowy, gry o nim zachwyciły świat, w USA trwają przymiarki do filmu i serialu o jego losach, tam także ukazała się mini seria komiksowa amerykańskich twórców, za scenariusz której odpowiadał zdobywca Esinera, najważniejszej nagrody branży. Polakom udało się więc wybić na wyżyny i zdobyć serca odbiorców. Dlatego tym bardziej warto sięgnąć po zbiorcze wydanie „Wiedźmina” i przekonać się co takiego tkwi w tej postaci.