Z ręką na sercu

Tuva ma dwanaście lat i właśnie idzie do ostatniej klasy podstawówki. Ustala z tej okazji cele (znaleźć swój styl, zbudować bazę w lesie, pójść na urodziny z nocowaniem i zakochać się) i choć chce je osiągnąć, liczy na kolejny spokojny rok w towarzystwie dwóch najlepszych przyjaciółek. Tyle że szkolna rzeczywistość staje na głowie. Klasa dzieli się na dojrzałe, które zaczynają dbać o siebie oraz się zakochują i niedojrzałe, które wolą luźne ubrania oraz zabawy w lesie. Dwie najlepsze przyjaciółki Tuvy stają po dwóch przeciwnych frontach, więc wywierają na nią presję, a w dodatku nowa dziewczyna w szkole coraz częściej zajmuje jej myśli. Emocje zaczynają szaleć w sercach dziewczynek, kierują się one stereotypowym obrazem nastolatków i czują presję, by dopasować się w ramy doświadczeń, jakie wydają się niemalże konieczne w tym wieku. Niektóre głośno się przeciwko temu buntują, zaczynają czuć niechęć i pogardę. Tuva natomiast ciągle jest gdzieś pośrodku szarpana to w jedną to w drugą stronę. Szarpana przez przyjaciółki i przez własne emocje.

Dla „Z ręką na sercu“ jestem o wiele za dojrzała, a jednak zachwyca mnie sposób poruszenia tematów dorastania. Chylę czoła dla autorki, która tak wnikliwie weszła do głowy młodej nastolatki i postanowiła subtelnie rozwiązać supełki, jakie powstały przez plątaninę pytajników oraz wykrzykników. Stworzyła dzięki temu prawdziwe emocje, które duszą, ale ubrała to w bezpieczną formę. Sprawiła, że po ostatniej stronie czytelnik czuję się lekko. Realność przeżyć jest więc w „Z ręką na sercu“ na pierwszym miejscu, ale nie jest to tekst, który ma przygnębiać.

Tak właściwie to historia ta to komiks w formie pamiętnika. Pojawiają się sceny z dymkami, estetyczne ilustracje, strony z opisami dnia, wykresy, luźne ilustracje... Jest to forma chaotyczna, ale dzięki temu jeszcze lepiej odbija chaos w głowie bohaterki. Nie do końca estetycznie do mnie trafia, ale ja nie jestem grupą docelową historii, więc nic dziwnego. Ważniejsze jest to, że opowiada o czymś istotnym i robi to dobrze.

Yup, już rozumiem skąd tyle głosów uznania dla autorki.

przekł. Karolina Drozdowska

Czasami bywa tak, że już sama okładka książki przyciąga mnie do siebie na tyle, bym zechciała poznać jej treść. Z powieścią graficzną Z ręką na sercu było podobnie, choć tutaj opis dodatkowo zachęcił mnie do przeczytania tego tytułu. Czy mogę zaliczyć tę pozycję do tych lepszych i bardziej wartościowych? No cóż, odpowiedź na to pytanie poznacie w tej recenzji.

Tuva i jej najlepsze przyjaciółki rozpoczynają naukę w siódmej klasie. Szybko jednak okazuje się, że po wakacjach wszystko się zmieniło, a jedna z przyjaciółek - Linnea ma teraz chłopaka. Tuva czuje się rozdarta między dojrzewającą przyjaciółką a drugą - Bao, która wciąż chce się bawić w lesie i zdecydowanie krytykuje pierwsze miłości i wszystko, co z tym związane. Sama Tuva zaczyna czuć się nie na miejscu i coraz mocniej pragnie przynależeć do tej grupy dziewczyn, które dyskutują już o chłopakach i modzie. Jednak czy warto tak szybko rezygnować ze swojej słodkiej, jeszcze dziecięcej beztroski? Dziewczynka będzie musiała odnaleźć odpowiedź na to pytanie.

Od razu mogę napisać, że pochłonięcie tej pozycji zajęło mi chyba niecałą godzinę. Nie dość, że z miejsca wciągnęłam się w historię Tuvy, to jeszcze kreska, jaką narysowana została ta powieść graficzna, skutecznie utrzymywała moją uwagę przez ten czas. No nie potrafię powiedzieć inaczej – to pięknie narysowana historia, przy której moje serce zaczęło bić szybciej.

Główna bohaterka jest dziewczynką, która ceni sobie towarzystwo swoich przyjaciółek i pragnie po prostu cieszyć się swoim dzieciństwem. Z czasem jednak zaczyna zauważać, że wiele osób dookoła niej dojrzewa i zmieniają im się priorytety, przez co Tuva czuje się nie tylko odsunięta na boczny tor, ale i to, że została bardzo daleko w tyle. Czytanie o jej rozterkach, niepewności i takim poczuciu zagrożenia płynącym właśnie z przeświadczenia, że nie nadąża za swoimi rówieśnikami, łamało mi serce i jednocześnie przywołało wspomnienia z moich szkolnych lat. Myślę, że to dlatego tak mocno polubiłam się z tą historią.

Nora Dåsnes ma bardzo dobre pióro, ale i świetną kreskę, która zdecydowanie uprzyjemnia lekturę tej pozycji. Sama historia opowiedziana za pomocą słów jest momentami poruszająca, ale ilustracje dopełniają tego wszystkiego w idealny sposób. Nie będę ukrywać, że jestem na maksa zauroczona tą pozycją i uważam ją za okrutnie ważną i wartościową lekturę dla młodszej młodzieży, ale też i dla starszych czytelników.

Autorka za pomocą historii Tuvy pokazuje, jak mogą czuć się dzieci jeszcze przed okresem dojrzewania, ale i te wchodzące już powolutku w ten często trudny czas. Wiadome jest, że każdy przeżywa to po swojemu i ma różne doświadczenia, jednak ta pozycja w pewnym sensie idealnie to wszystko odwzorowuje. Na uwagę tutaj zasługuje również przedstawienie postaci ojca Tuvy, który stara się być wyrozumiały na zachowanie swojej córki, ale i bardzo wspierający - chciałabym, by wszyscy rodzice właśnie tacy byli.

Z ręką na sercu to pozycja, która mnie zachwyciła, wzruszyła i wywołała szybsze bicie serca. To książka, do której na pewno będę wracać i którą będę polecać czytelnikom, bo uważam, że jest warta poznania. Jeśli lubicie powieści graficzne i historie dziecięco-młodzieżowe, to ta pozycja koniecznie musi znaleźć się w Waszych rękach.

Psyt... Mam dla Ciebie pamiętnik. Możesz go przeczytać. Czy Cię zaskoczy? Jestem pewna. Czy Ci się spodoba? Myślę, że tak. Zżera Cię ciekawość? Ok. Zajrzyjmy do świata 12-letniej Tuvy. Świetnej przyjaciółki, kochanej córeczki tatusia, marzącej o wielkiej miłości dziewczyny.

Tuva wraca po wakacjach do szkoły. Czy przez lato się coś zmieniło? Okazuje się, że zaskakująco dużo. Linnea ma chłopaka, a Bao uważa miłość za najgłupszą rzecz na świecie. Dwie najlepsze przyjaciółki nagle stają się swoimi wrogami. Jak z tego wybrnąć, skoro każdą lubi się tak samo? Znajomi w szkole też są jacyś inni. Dzielą się na dwa światy - tych bardziej dojrzałych, czytających blogi i interesujących się modą i tych bardziej dziecinnych, którzy od śledzenia modnych stylówek wolą pobiegać po lesie. W dodatku do klasy dołącza nowa dziewczyna - Miriam, która dla Tuvy jest naprawdę fascynująca. Co z tego wszystkiego wyniknie?

Jestem pod wrażeniem tej książki. Nie chodzi tylko o jej wygląd, który przypomina pamiętnik. Są w niej rysunki, screeny z rozmów na Snapie czy zapiski w różnej formie. Chodzi o przełamywanie stereotypów. Tuvę wychowuje samotny ojciec, dziewczyńska przyjaźń wcale nie jest idealna, 12-latka odkrywa, że prawdopodobnie jest homoseksualna. Tak! Takich książek potrzeba nam więcej.

Bogato ilustrowany pamiętnik spodoba się nie tylko nastolatkom. Język i grafiki skrojone na miarę współczesnych czasów. Emojis, blogosfera, media społecznościowe, slang. To dzięki temu książka staje się autentyczna. Forma komiksu przykuwa wzrok i utrzymuje uwagę na dłużej. Motyw LGBTQ+ normalizuje związki nieheteronormatywne. Uczy tolerancji.

Mamo, jeśli chcesz przeczytać pamiętnik swojego dziecka, lepiej sięgnij po tę książkę. Szczerą, lekką i szybką w czytaniu. Ten nastoletni powiernik sekretów, pochłaniacz łez i dobry przyjaciel w okresie dojrzewania pomoże Ci zrozumieć dziecko i przypomni czasy młodości.

Tuva to dwunastolatka, która właśnie rozpoczyna kolejny rok nauki w szkole. Już pierwszego dnia orientuje się, że w gronie jej przyjaciółek nastąpił niespodziewany podział. Linna bez przerwy mówi o swoim nowym chłopaku, spychając na dalszy plan zabawy z koleżankami, natomiast Bao uważa, że miłość jest głupia. Tuva nie ma ochoty opowiadać się po żadnej ze stron i chciałaby, żeby wszystko układało się jak dawniej.

Oprócz tego jej spokój zaburza pojawienie się w orkiestrze nowej dziewczyny, która ma na imię Mariam i wydaje się być najfajniejszą osobą, jaką Tuva kiedykolwiek poznała. Czy taka fascynacja jest po prostu zwykłą chęcią nawiązania przyjaźni, czy to jest właśnie to całe zakochanie, o którym wszyscy mówią?

,,Z ręką na sercu" to pięknie wydana powieść graficzna, która przyciągnęła moją uwagę, gdy tylko ją zobaczyłam. Oryginalna kreska, barwne ilustracje i ich różnorodność sprawiają, że nie sposób przejść obok tej historii obojętnie.

Dzięki formie pamiętnika można łatwo poczuć więź z główną bohaterką, z którą zapewne niejedna czytelniczka dzieli bądź kiedyś dzieliła doświadczenia. Tuva z niezwykłą błyskotliwoscią i humorem przeprowadza nas przez blaski i cienie dorastania, opowiadając o przyjaźniach, pierwszych zauroczeniach i emocjach towarzyszących stawaniu się nastolatką.

Będzie to świetna lektura dla dziewczynek wchodzących w wiek dojrzewania (ale i dla starszych) oraz dla wszystkich fanek serii o Lottie Brooks

[9+]

Blaski i cienie dorastania.

Dorastanie to burzliwy, trudny czas, w którym w życiu młodych ludzi zmienia się absolutnie wszystko. Pojawiają się wtedy pierwsze przyjaźnie i pierwsza miłość, a emocje towarzyszą nastolatkom na każdym ich kroku. Na takim etapie życia ciekawym i dość dobrym pomysłem jest... własny pamiętnik. Jak mógłby on wyglądać? Tego dowiemy się na przykładzie Z ręką na sercu autorstwa Nory Dåsnes.

Omawiana książka to w gruncie rzeczy wyglądająca jak komiks powieść graficzna o miłości, przyjaźni i w zasadzie o wszystkich istotnych trudach dorastania. To swego rodzaju pamiętnik-powiernik, za sprawą którego poznamy historię Tuvy i jej przyjaciół. Będzie to pełna emocji opowieść z pogranicza dzieciństwa i dorosłości.

Tuva i jej przyjaciele mają po 12 lat. W ich życiu nic już nie będzie takie samo, ale oni nadal o tym nie wiedzą... Najważniejszym wydarzeniem minionego lata jest to, że Linna ma chłopaka, a Bao uważa, że bycie zakochanym to najgłupsza rzecz na świecie. Teraz podczas przerw lekcyjnych zamiast spędzać czas w leśnej tajnej bazie z przyjaciółkami, Linna woli być ze swoim chłopakiem. Do tej pory dziewczyny nie miały takich problemów. Tuva nie chce opowiadać się po żadnej ze stron: jest szczęśliwa w lesie z Bao, ale jest też podekscytowana ideą pierwszej miłości.

I właśnie wtedy, gdy życie Tuvy i tak jest wystarczająco skomplikowane, do szkolnej orkiestry marszowej dołącza nowa dziewczyna. Ma na imię Mariam i jest najfajniejszą osobą, jaką Tuva kiedykolwiek spotkała. Tuva jeszcze nigdy tak bardzo nie chciała się z kimś przyjaźnić. A może tak właśnie wygląda "zakochanie się"?

Młody człowiek w przededniu dorosłości zawsze znajduje się na pełnym niepewności etapie, na którym buduje swoją tożsamość, wartości oraz na którym definiuje swoje przyszłe cele, marzenia i ramy, w których funkcjonuje następnie jako osoba dorosła. Jak poskładać wszystkie te elementy w jedną całość tak, aby zachować między nimi zdrową równowagę? Między innymi o tym jest ta książka.

To także pełna zwrotów akcji historia o własnych emocjach oraz o tym, jak mogą się one zmieniać i kształtować w toku dorastania. Zrozumienie siebie to zawsze klucz do sukcesu - zwłaszcza w tak burzliwym momencie życia, jak w okresie dojrzewania. W tym zrozumieniu książka także może pomóc.

Imprint ToTamto jak zawsze staje na wysokości zadania i oferuje młodym czytelnikom po raz kolejny coś wartościowego. Tego typu książki to znakomite lekcje o życiu, które przemawiają do wyobraźni i pomagają zrozumieć bardzo wiele z tego, co dla nastolatków może być u progu dorosłości niezrozumiałe. Oby jak najwięcej takich książek!

https://cosnapolce.blogspot.com/2023/07/z-reka-na-sercu-nora-dasnes.html