Zabójczy wirus

"Zabójczy wirus" Alex Kavy to jedna z tych książek, które czyta się w jeden wieczór. Ma krótkie rozdziały, jest raczej nie za długa i ma dynamiczną akcję, która zaczyna się już od pierwszych stron.

Do FBI trafia przesyłka z pogróżkami. Terrorysta, który ją wysłał, mówi o broni biologicznej, która ma być tytułowym zabójczym wirusem. Widzimy więc wyraźną korelację między aktualną sytuacją na świecie i tematyką książki. Dodaje to autentyczności i mnie przynajmniej to zafascynowało. Siedząc w samotnej kwarantannie, czułam aktualność tematyki książki i powagę sytuacji, w której znaleźli się bohaterowie.

Walka z wirusem (jak doskonale wiemy z własnego doświadczenia i wydarzeń ostatnich miesięcy) jest bardzo trudna i wymaga delikatności. Pomysł na wysyłkę wirusa w przesyłkach wydaje się genialny. Czytając książkę w napięciu czekamy na dalszy ciąg wydarzeń i odpowiedzi na pytania, które pojawiły się kilka rozdziałów wcześniej. Jedyne, co mi się nie spodobało to to, że bohaterowie byli przedstawieni dość pobieżnie, co sprawiło, że na początku troszkę gubiłam się kto jest kim i o kogo chodzi. Czułam się trochę jakbym czytała którąś z kolei część serii, jakbym nie znała jakiejś ważnej historii dotyczącej bohaterów. Uczucie to jednak minęło po paru rozdziałach spędzonych z nimi.

Po skończeniu swojej przygody z tą historią czułam niedosyt. Zdecydowanie sięgnę jeszcze po jakąś powieść napisaną przez tę autorkę.

M.K., lat 17

źródło: www.szkolnyklubrecenzenta.pl

Alex Kava to bardzo znana amerykańska autorka thrillerów psychologicznych. Przyznam, że naprawdę często słyszałam te nazwisko, ale nigdy nie było mi po drodze, żeby przeczytać jakąkolwiek z książek tej autorki. Na szczęście niedawno udało mi się zdobyć kolejną część przygód Maggie O'Dell a dokładnie książkę "Zabójczy wirus".

Z początku ciężko było mi się wgryźć w całą historię. Cała kilka ma w sobie bardzo dużo rozdziałów, które są krótkie. Gdy prawie wkręciłam się w akcję, kończył się dany rozdział a następny był już o innych bohaterach. Gubiłam się w akcji bo wszystko było zbyt chaotyczne, nie umiałam połączyć faktów kto jest kim. Jednak z dalszą częścią książki coraz lepiej szło mi zapamiętywanie i kojarzenie wszystkich osób.

Nie lubię gdy pisarz wplata w swoje dzieło zbyt mało dialogów. Fajnie jak jest wyrównana ilość dialogów i opisów w książce. W "Zabójczym wirusie" jest pełno długich opisów, co powinno mi przeszkadzać, ale tak nie było. Autorka tak świetnie opisywała wszystkie akcje, że potrafiłam w danej chwili się wciągnąć.

Książka ma około 300 stron i według mnie tych stron jest za mało. Myślę, że niektóre wątki były trochę za szybko zakończone. Tak jak początek mi jeszcze odpowiadał, to końcówka przeminęła zbyt wcześnie. Wiem że każdy tutaj może mieć różne odczucia, ja jednak wolałabym odrobinę dłuższą powieść.

Cieszę się, że w końcu sięgnęłam po książkę od tej autorki. Jest to dobry kryminał, ale nie mogę powiedzieć że jest świetny. Ma kilka minusów, lecz wcale nie żałuje że po to sięgnęłam. Z pewnością przeczytam jeszcze inne książki autorki. Dodając jeszcze taki mały aspekt, "Zabójczy wirus" jest to szósty tom serii. Ja dowiedziałam się o tym już po przeczytaniu książki, ale nie mam wrażenia, że coś mnie ominęło z poprzednich części.

Zgrabna powieść z dreszczykiem, nie wystawia na mocne wrażenia, jednak intrygująco pobudza wyobraźnię. Można dobrze się bawić pod warunkiem, że nie mamy wielkich oczekiwań, nastawieni jesteśmy na przyjemne spędzenie czasu z delikatnie podwyższonym poziomem adrenaliny. Sprężysta narracja, gładko przechodzi przez scenariusz zdarzeń, harmonijnie rozkłada napięcie. Szybko domyśliłam się, kto okaże się czarnym charakterem powieści, biologicznym terrorystą działającym na wielu frontach, z kolei długo nie powiązałam wskazówek ku odkryciu motywów jego zachowania. W ostatecznym kształcie nie był silnie przekonujący, lecz nigdy nie wiadomo, co siedzi w głowie szaleńca, jaki czynnik uaktywni obsesję zabijania. Udanym pomysłem okazało się uwzględnienie szczegółów spektakularnych prawdziwych zbrodni, które tygodniami nie schodziły z nagłówków mediów. Powstała intrygująca mieszanka prawdy i wymysłów. Bohaterowie powierzchownie sportretowani, niedosyt złożoności osobowości, ale przy tym typie rozrywki tak zazwyczaj już jest.

Maggie O’Dell, wcześniej ekspert medycyny sądowej, obecnie agentka specjalna, analizuje zachowania przestępców i sporządza portrety psychologiczne. Trochę przez zbieg okoliczności, trochę w wyniku celowych zamierzeń, Maggie wyłączono z gry ścigania, choć siedzi w środku najgorętszych incydentów. Za sprawą kontaktu z nieznanym groźnym czynnikiem biologicznym uwięziona zostaje w wojskowym instytucie badawczym. Stamtąd usiłuje przeniknąć zamierzenia zabójcy, dotrzeć do jego tożsamości i powstrzymać wybuch epidemii, która mogłaby pokryć nie tylko amerykańską ziemię. Niewidzialna broń, doskonała i nieprzewidywalna, wyjątkowo trudno nad nią zapanować. Choć fabuła zawierała sensacyjne odniesienia, spektakularne incydenty, zatrważające sekrety, to oczekiwałam bardziej tragicznego wariantu przebiegu zdarzeń, zyskałby dramatyzm książki, jej realizm i gorączkowość pochłaniania. Wiele się dzieje, w dynamicznych rytmach, lecz w okrojonej wersji, chciałoby się w szerzej i więcej. Powieść na jeden wieczór czytelniczy, wpisuje się w atmosferę covid-19, przykład gdy wyobraźnia pisarza wybiega w przyszłość i pokrywa fikcję z faktami. Zerknij na notatkę o trzecim tomie "Łowca dusz".

bookendorfina.pl