Zginę bez ciebie

Samobójstwo… i to córki wiceprezydenta miasta! Mogłoby się wydawać, że łatwo pójdzie, ale oczywiście pojawiają się komplikacje…. Czy Podkomisarz Rowicki rozwikła sprawę?

Dlaczego sięgnęłam po te książkę? Wiadomo - kocham kryminały! 🙂

Wsiąkamy w klimat małej miejscowości, a dokładnie Ciechanowa. Rzeczywistość jest szara, senna, mroczna, rozwleczona. I to mi trochę przeszkadzało. Liczyłam na wartką akcję, a niestety takiej tutaj nie znalazłam. Nie mówię jednak, że to była zła książka, pokusiłabym się nawet o stwierdzenie, że była w pewnym sensie inna, jakby spowita mgłą. Okładka idealnie odwzorowuje klimat jaki panuje w tej książce.

Dużym plusem jest to, że autor w moim odczuciu wszystko dokładnie przemyślał. Nie ma fragmentów, które nic nie wnoszą do całości historii. Tutaj każdy element układanki ma swoje sprecyzowane miejsce.

Sam podkomisarz Rowicki można by powiedzieć typowy, trochę jakby znudzony życiem facet, ale inteligenty i stanowczy, choć nie ukrywam, że momentami irytował mnie. Jego przeszłość nie mieni się w kolorach tęczy i może dlatego, aż bije od niego smutek i rozżalenie. A dodatkowo sprawa, którą prowadzi cały czas przypomina mu o dawnych czasach, które odsłania przed nami w „zapiskach depresjoholika” (sama nazwa jest już dobijająca!)

Jest to pierwszy tom z Podkomisarzem Konradem Rowickim, co czeka mnie w drugim -„Śmierć last minute”? Nie ukrywam, że tytuł jest bardzo frapujący 😉