Basil

O autorze, jakim jest Wilkie Collins, pisałam tutaj już wielokrotnie. XIX wiek to czas, w którym wszystko bardzo dynamicznie się rozwija i dotyczy to również literatury. Pan Collins, w którego twórczości już od ładnych paru lat jestem zakochana, również nie próżnował w owym czasie. Pisał powieść za powieścią! Cieszył się ogromną popularnością, a teraz, w XXI wieku, za sprawą wydawnictwa MG przeżywa swoją drugą młodość. Cieszmy się zatem, że mamy dostęp do tych wspaniałych książek. A teraz przejdźmy do recenzji Basil.

Nie skłamię, gdy powiem, że Basil to typowo romantyczny bohater. Zakochuje się nagle, przypadkowo i bez granic. Dla miłości jest w stanie poświęcić wszystko... W końcu jest to uczucie najsilniejsze, od którego pochodzą wszystkie inne, czyż nie? Jeśli nadal nie wierzycie w potęgę miłości, jakkolwiek kiczowato to brzmi, koniecznie sięgnijcie po Basil.

Tak, jak w przypadku większości dzieł Collinsa, tak i tutaj trudno powiedzieć cokolwiek na temat fabuły. Jeden szczegół może zdradzić zbyt wiele i jednocześnie zabić całą radość z czytania. Jak na powieść wiktoriańską przystało, znajdziecie tutaj wiele zagadek, niedopowiedzeń, emocji i bohaterów, których pokochacie lub znienawidzicie. Jedno jest pewne - dzieła Collinsa potrafią wciągnąć czytelnika i grać na jego emocjach z niesłychaną łatwością. Basil jest szczególnie dobrą pozycją na początek przygody z tym autorem, ponieważ jest to dość krótki utwór, więc szybko można się zorientować, czy akurat ten styl Wam odpowiada. Mnie bardzo przypadł do gustu!

Wilkie Collins to pisarz, którego – od czasu gdy przeczytałem jego powieść „Księżycowy Kamień” - należy do grona moich ulubionych pisarzy. Na spółkę z Dickensem – który dziwnym zbiegiem okoliczności był jego przyjacielem i panowie często rywalizowali o uznanie czytelników. A sam Collins uważany jest za prekursora powieści, w której wątek kryminalny ma znaczenie. Żeby wymienić kilka jego świetnych dzieł wystarczy wspomnieć o „Córki niczyje”, „Tajemnica mirtowego pokoju”, czy „Prawo i dama”. Uwielbiam jego dzieła i nie jestem obiektywny. Ale któż jest? Dlatego jestem zachwycony gdy zostaje wydane kolejne jego dzieło na naszym rynku, a dodatkowo jest to dzieło u nas jeszcze nie znane. Tym razem przyszła pora na powieść „Basil”.

Tak jak i w jego poprzednich dziełach, także i w tej powieści mamy do czynienia z intrygą doskonałą, która dopiero po jakimś czasie zostaje odkryta do wiadomości czytelnika. Pisarz doskonale operuje słowem, stosuje niezwykle kwieciste opisy, a to bardzo mi odpowiada. Tak samo robił Dickens w swoich dziełach. Collins potrafi przekonać czytelnika do swojej historii i autentycznie współczujemy bohaterom i kibicujemy im w ich utarczkach z losem. A że powieść dzieje się w epoce wiktoriańskiej mamy także opisy życia w tamtej epoce, a także sprzeciw przeciw nierównościom społecznym. Ja ze swego miejsca polecam, czekam na kolejne powieści pana Collinsa.