Bat-Man. Pierwszy rycerz

Powrót do początków świata, który potrzebował symbolu i to nie takiego, który będzie rozumiany, ale takiego, który da jakiś impuls. „Pierwszy rycerz”, czyli historia Batmana, któremu odebrano bycie legendą.

Gotham brudne, w klimacie noir, gdzie przestępczość i polityka kroczą równo krok w krok, a prawdziwa wojna wisi w powietrzu niczym widmo. Autorzy korzystają z ówczesnych realiów, gdzie panoszył się już faszyzm, społeczne napięcia były odczuwalne na każdym kroku. W tym albumie Batman jest nieco placem budowy, bo nie stanowi jeszcze gotowego symbolu, a bardziej jest rozgrzebanym projektem, który nie stroni od brutalności, a pewność siebie jest na mocno niedostatecznym poziomie. To bohater poznający siebie i oswajający swoje granice, bowiem jest śmiertelny i każdy pojedynek niesie za sobą spore ryzyko.

Nie ma w tym komiksie klasycznej opowieści super bohaterskiej, to trochę bardziej przygoda w mroku gotyckiej historii. To jest taki komiks niby w starym wydaniu, niby bardziej surowy, ale przepuszczony przez współczesne filtry i przyznaje siadło mi to bardzo dobrze.

Graficznie jest pięknie i to chyba jeden z mocniejszych punktów tego albumu. Na planszach czuć ciężar, nie brakuje cienistej aury i mocnych faktur. Gotham przedstawione jest niezwykle realistycznie i klimat tego miasta zdecydowanie oblepia, a wszystko aż kusi, żeby skupiać się na dopieszczonych detalach. No i creme de la creme kostium batmana absolutnie piękny.

Historia o strachu, o niepewności i o świecie jak być symbolem, którego miasto potrzebuje, a jednak w niego nie wierzy. Piękny powrót do korzeni, historia zbudowana znakomitym klimatem, a nie akcją. Bardzo fajnie było śledzić Batmana człowieka, który dopiero pracuje na swoją legendę.

Bardzo mroczna stylową i podoba się to dla mnie.