Biały album

"Biały album" to zbiór felietonów Joan Didion, w którym autorka porusza różne tematy, okraszone własnymi przemyśleniami i przeżyciami z lat 60. XX wieku w USA.

Dzięki temu książka pozwala poczuć klimat tamtych lat, poznać sprawy, które wtedy zajmowały społeczeństwo, dowiedzieć się czegoś o Stanach Zjednoczonych. Wprawiała mnie w bardzo intrygujący nastrój!

Autorka ma to do siebie, że wiele tematów potrafi wnikliwie przeanalizować, nie boi się stawiać odważnych tez i stwierdzeń, a przy okazji bardzo odpowiada mi jej sposób pisania i narracji. Dobrze mi się ją zazwyczaj czyta

Jak to bywa w przypadku takich zbiorów - nie wszystkie zamieszczone teksty mi się spodobały. Niektóre mnie nie zainteresowały, inne były trochę męczące, zdarza się.

Jednak były też rozdziały, które czytałam z dużym zainteresowaniem i zaangażowaniem i niektóre zapadły mi w pamięć, myślę że na długo

Nie jest to do końca mój typ literatury, ale cieszę się, że spróbowałam i wyszłam ze swojej strefy komfortu - nie żałuję!

Polecam fanom Didion, tym, co lubią felietony, a przede wszystkim tym, których interesują różne sytuacje i przemyślenia dotyczące lat 60. w Stanach Zjednoczonych - pod takim względem kulturowym najwięcej wyniosłam z tej książki

,,Biały album” jest pierwszym dziełem autorki, z którym się spotykam. Słyszałam wiele superlatywów dotyczących twórczości Joan Didion i po przeczytaniu ,,Białego albumu” w zupełności się z nimi zgadzam. Autorka daje się poznać jako wnikliwa obserwatorka otoczenia. Opisane są w lekturze wydarzenia z lat 60’ i 70’ ubiegłego stulecia. Liczne nazwiska występujące w książce (gwiazdy Hollywood, przestępcy, utalentowani artyści) mogą mieć już mniejsze znaczenie dla współczesnego czytelnika, a mimo to przyjemnie mi się czytało fragmenty z wymienionymi postaciami.

Nie da się ukryć, że książka jest bardzo osobistym dziełem - autorka wiele razy wspomina o sobie i jej przygodach bądź trudnych doświadczeniach. Czytelnik poznaje historię zaobserwowaną oczami autorki, przez co niektóre zdarzenia mogą był zniekształcone lub pisane w bardzo subiektywny sposób. Nie patrzyłabym na książkę jako portret lat 60’ tylko jako zapis wspomnień autorki.

Polecam ,,Biały album” dla entuzjastów twórczości Joan Didion. Książka może być ciekawą pozycją dla osób, które cenią teksty autorki. ,,Biały album” pozwala lepiej poznać Joan Didion i nabrać szerszego spojrzenia na jej dotychczasowe dzieła.