Umiłowana

Dawno już po lekturze żadnej z przeczytanych książek nie było mi tak trudno zebrać myśli, co więcej z ogromnym trudem przyszło mi napisanie czegokolwiek na temat tej historii. I to absolutnie nie dlatego, że nie sprostała ona moim oczekiwaniom, czy była powieścią, która pisząc kolokwialnie zupełnie mi się nie podobała. W tym wypadku chodzi o coś zupełnie innego…

„Umiłowana” to pisząc najogólniej i najprościej obszerna rozprawa na temat niewolnictwa na kontynencie amerykańskim. To dominacja człowieka białej rasy nad czarnoskórymi. W końcu to próba rozprawienia się z przeszłością, poukładania wspomnień i odzyskanie prawa do siebie samego. I choć dostępna literatura najczęściej skupia na niewolnictwie rozumianym jak zmuszanie do ciężkiej pracy i nie wątpię, w to, że dla każdego z nas pierwsze skojarzenie z niewolnictwem to właśnie nielekka, fizyczna praca - Toni Morrison kieruje naszą uwagę na inny jej aspekt. Na człowieczeństwo. Na zanik moralności. Na niemożności decydowania o sobie samym. I na zależność od woli drugiego człowieka…

Musicie nastawić się na to, że w całej tej historii nie zabraknie symboliki, metafor, odniesień do mitologii czy biblii. Pojawią się elementy metafizyki, mieszania przeszłości z teraźniejszością i w końcu, a może przede wszystkim ukryte między wersami pytania o moralność. I choć, wiem, że „Umiłowana” nie będzie książką dla każdego czytelnika, to tym którzy nie poszukują w książce tylko rozrywki, ale pięknego języka czy głęboko wstrząsających, a nawet bolesnych losów opartych na prawdziwej historii – polecam serdecznie.

„Umiłowana” porusza. Głęboko porusza.