Bridgertonowie. Oświadczyny (barwione brzegi)

Muszę przyznać, że z początku Eloise nie darzyłam zbyt dużą sympatią. Wydała mi się zbyt nieokrzesana, jednak z czasem to wrażenie się zmieniło. Wspólnie z Penelopą nie zamierzały wyjść za mąż, chciały spędzić życie wspólnie, bo przecież bycie starą panną nie jest takie złe, jakby mogło się to wydawać. Przeznaczenie, jednak było przewrotne, Colin i Penelope prowadzą wspólne życie, a ona pozostałą sama. Czy w końcu ułoży sobie życie na własnych zasadach? Czy ta bohaterka pozna, czym jest prawdziwa miłość?

Główną bohaterką książki pod tytułem „Oświadczyny” autorstwa Julii Quinn jest Eloise Bridgerton, to dwudziestoośmioletnia kobieta, która nie zakładała, że małżeństwo powinno być priorytetem w życiu kobiety. Chciała od życia znacznie więcej niż tylko opiekowanie się domem, mężem i rodzenie dzieci. Eloise to wybredna istota, nie zachwycała się byle, kim, chciała mieć kogoś, kto będzie miał w sobie „to coś”. Coś, co ją poruszy i sprawi, że będzie wiedziała, że wybrała mądrze. Cały czas wiedziała, że ma czas. Umiera daleka kuzynka kobiety więc stosownym byłoby złożenie kondolencji jej mężowi. W taki sposób nawiązała się korespondencyjna znajomość z Sir Phillipem Cranem. On wiedział, że nie wyszła za mąż, myślał, że nie grzeszy urodą, odrzuciła wiele wymagań i z chęcią przyjmie mężczyznę do swojego życia. Brzmi ciekawie? Być może, ale z pewnością nie dotyczy to Eloise, kobiety, która narażając się na skandal jedzie do niego, bo przecież „kota w worku się nie kupuje”. Co z tego wyniknie?

„Oświadczyny” to wspaniała historia, która jest pełna napięcia, zabawnych zwrotów akcji i przede wszystkim gadatliwej Eloise Bridgerton. Te dwa słowa powinny powiedzieć Wam wszystko. Ta kobieta jest jak wulkan i karabin maszynowy w jednym, jest gadatliwa i nietuzinkowa. Na bohaterkę czekało wiele wyzwań, a począwszy od nagłego macierzyństwa, po ujarzmienie mężczyzny, który jest bardzo humorzasty i wydaje się być pozbawiony dobrych manier. Sir Philip Crane zdaje się być pochłonięty pracą i swoimi sprawami, ale czy taki jest, czy kryje się za tym zupełnie inna historia, tego Wam nie zdradzę. Styl, którym posługuje się Julia Quinn jest plastyczny, przyjemny w odbiorze, uzbrojony w zadziorne i humorystyczne dialogi i konwenanse. Bardzo polubiłam rodzinę Brigertonów i każdy tom, który czytałam był dla mnie odskocznią od codzienności. „Oświadczyny” w tej powieści autorka po ra kolejny przełamała wcześniejsze schematy, ukazała, że każdy człowiek jest inny i zasługuje na odmienną historię, która do niego pasuje.

„Nie chcę być wybrana, bo jestem wygodna. Chcę być kochana – albo wcale.”

„Jeśli jej dotknąłeś, przysięgam, że będziesz jadł przez słomkę do końca życia.”

„Nie wiedziałem, że tęsknię, dopóki nie przeczytałem twojego listu.”

„Nie zapytałam cię o zgodę, Phillipie. Po prostu przyjechałam. Czy to naprawdę takie niewłaściwe, że chciałam wiedzieć, kim jesteś, zanim podejmę decyzję o ślubie?”

„Nigdy nie pragnąłem kobiety, która potrafiłaby mnie złamać słowami.”

„A ja nie pragnęłam mężczyzny, który potrzebuje niańki.”

Eloise Bridgerton nigdy nie szła na kompromisy .

Słynęła za to z ciętego języka, który mógł jej przysporzyć więcej wrogów niż kiedykolwiek przypuszczała.

Nie była typem księżniczki od dziecka marzącej o ślubie i nigdy tego nie ukrywała.

A jednak po śmierci swojej kuzynki Mariny rozpoczyna korespondencję z jej mężem.

Sir Phillip Crane nie jest wylewnym czy uczuciowym człowieka.

Mimo wszystko łatwiej mu otworzyć serce i opowiadać o tym co go trapi , a jajo samotny ojciec stoi przed dużym wyzwaniem i zwyczajnie nie radzi sobie z opieką nad dziećmi.

Bliźniaki- Amanda i Oliver dają mężczyźnie mocno w kość.

Tymczasem niepokorna panna Bridgerton ucieka z Londynu i udaje się do posiadłości Crane'a bez przyzwoitki, co budzi oburzenie elit i rodzi mnóstwo spekulacji.

Na miejscu czeka ją bardzo trudna przeprawa ponieważ pociechy ukochanego nieustannie płatają jej figle.

Relacja tej dwójki była wyjątkowo ciężka i pełna napięcia z powodu różnic osobowości i charakterów.. a Philip momentami niemiłosiernie mnie irytował jednak koniec końców udało mu się zdobyć moją sympatię.

Piąta część cyklu Pani Julii była cudowna, wciągająca I bardzo głęboka. Skupiała się przede wszystkim na psychologicznych portretach postaci a wątek miłosny cechowała ogromna dojrzałość, która wyjątkowo mnie ujęła.

„Oświadczyny” to opowieść o tym, że miłość nie zawsze wygląda tak, jak ją sobie wyobrażamy – i że czasem trzeba ją wypracować.

Kocham tę serię i zdania nie zmienię.

„Oświadczyny” to już piąty tom serii o rodzinie Bridgerton.Tym razem poświęcony jest on Elose, która powoli wkracza w staropanieństwo. Aleczy przeszkadza jej to?Eloise to moja ulubiona postać z całej rodzinki Bridgertonów.Jest uparta, posiada cięty język i do tej pory uważała, że małżeństwo nie jestdla niej. Wszystko zmienia się gdy zaczyna korespondować z Philip Crane.Wystarczyło parę listów, by pewnego dnia zaplanować i w ukryciu przedwszystkimi wyruszyć do posiadłości przystojnego wdowca.Philip nigdy nie sądził, że jeszcze będzie potrafił ożenićsię. A jednak. Gdy Eloisa napisała do niego pierwsza zaczął zmieniać zdanie.Czy dwoje ludzi, których więcej dzieli niż łączy będziepotrafiło znaleźć drogę do siebie? Przekonajcie się sami.Podobnie jak poprzednie książki z tej serii i tę czytało misię bardzo przyjemnie. Z zapartym tchem śledziłam to co może spotkać Eloise.Kobieta udając się do wiejskiej posiadłości Philipa zderzyła się nieco z innymświatem. Do tego wdowiec ma dzieci, które na początku dały popalić przyszłejżonie ich ojca. Książka dostarczyła mi wielu emocji. Przede wszystkim uśmiechnie schodził mi z ust. Zarówno zabawne dialogi prowadzone przez zakochanych jaki wkroczenie braci Eloisy były nie tylko ciekawe, ale wywoływały u mnie wybuchyśmiechu.Autorka wspaniale oddała klimat XIX wieku. Czasy balów isukien. Posiada ona lekki styl pisania dzięki czemu książkę czyta się nie tylkoprzyjemnie, ale również szybko. Jeśli jeszcze nie czytaliście tej serii, to bardzo polecamsięgnąć po każdy tom, nowego pięknego wydania.