Brimstone

Obowiązek. Krew. Honor. Władza

Saeris Fane nie pragnie tego ostatniego. Nie chce, aby jej imię rozbrzmiewało na ustach poddanych. Jednak gdy zostaje królową Dworu Krwi, szybko odkrywa, że żywot władczyni jej nie służy. Na jej barki spada ciężar nie do udźwignięcia.

W ojczystym mieście na pomoc czeka brat, jak również ludzie z trzeciego okręgu, ale .. przemiana, która dała Saeris siłę, jednocześnie ją osłabia. Zrodzona w świecie dwóch palących słońc z pewnością zginie, jeżeli przejdzie przez sadzawkę z merkurium, by powrócić do domu. Pozostaje jej tylko jedno wyjście - musi posłać kogoś w swoim imieniu..

Kingfisher spod Wrót Ajun pokonał w życiu wiele armii i przetrwał wszystkie możliwe koszmary, ale wyprawa do Zilvaren w towarzystwie Carriona Swifta może doprowadziło do jego zguby. W wąskich uliczkach Srebrenego Miasta czyhają na nich ukryte niebezpieczeństwa. Odkrywanie tajemnic wiąże się z pokonywaniem zagrożeń. Fisher musi zapanować nad przemytnikiem i wypełnić misję, nim straci szansę na ponowne spotkanie z partnerką.

Nad Yvelię nadciąga mrok. Świat wraz z zamieszkującymi go przyjaciółmi stoi na skraju zagłady. Saeris i Fisher wskoczą w ogień i sulfurium, aby go ocalić.

To jedna z lepszych kontynuacji na które się czeka. Nasza bohaterka w tej części rozwinęła skrzydła i pokazała pazur. Nie to co w pierwszej części była przygnieciona postacią Kingfishera, w tej nabiera mocy i władzy.

Bardzo cieszyło mnie to, że rozdziały były podzielone na te z perspektywy Oshy, a drugie Fishera. Lubię gdy w książkach jest taki podział. Za każdym razem czekała na nich przeszkoda, a za nią kolejna. Nie powiem, że wychodzili z nich obronną ręką ale udawało im się. Na końcu książki byłam bardzo zła, smutna i uroniłam łezkę, ale nie zdradzę dlaczego(sami przeczytajcie).

Fabuła ciągnie się powoli ale nie przeszkadza za bardzo w odbiorze i czytaniu ale też nie przytłacza. Z tymi bohaterami i głównym i pobocznymi aż chce się spędzać czas. Końcówka może Was zaskoczyć, bo mnie trochę zaskoczyła.. Jest inna i wyczekuję kontynuacji, co myślę będzie może na koniec roku albo na początku kolejnego.

Przy pierwszej części – „Quicksilver” – bawiłam się naprawdę nieźle. Choć nie było to może nic odkrywczego ani nowatorskiego, spełniło swój cel, jakim jest zapewnienie dobrej rozrywki i miłego spędzenia czasu. Jednak „Brimstone” okazało się dużym zaskoczeniem.

Saeris Fane przeszła długą drogę – od złodziejki, która niemal spotkała okrutny koniec, przez uprowadzenie do krainy, o której istnieniu nie miała pojęcia, aż po odnalezienie swojego partnera i stanie się… królową wampirów. Zdecydowanie wiele się wydarzyło.

Okazało się to jednak zaledwie początkiem, ponieważ problemy pojawiają się szybciej, niż można je rozwiązać. Saeris nie tylko będzie musiała poradzić sobie z nową partnerską więzią, ale także z chmarą wampirów niezadowolonych z nowego przywództwa.

Zdecydowanie wiele się wydarzyło.

Przede wszystkim ogromnie spodobało mi się, jak bardzo zmieniła się sama Saeris – z osoby obrażonej na cały świat i wściekłej na wszystkich dookoła, wreszcie dojrzała i z podniesioną głową przyjęła powierzoną jej rolę. I zrobiła to fenomenalnie. Obserwowanie jej interakcji z wampirami, gdy wchodziła w rolę prawdziwej królowej, sprawiło mi ogromną radość.

Dużo tej dojrzałości można również dostrzec w relacji z Kingfisherem. Między nimi zrodziło się zaufanie, szacunek i wiara w drugą osobę. Nawet jeśli nie zdradzają sobie każdej tajemnicy, widać, jak mocno zbudowali swoją relację. Bez wątpienia jest to seria dla dorosłych czytelników, a fani namiętnych, pikantnych scen znajdą tutaj coś dla siebie. Choć nie było ich zbyt wiele, momentami były zbyt opisowe, a użyty język nie do końca mi odpowiadał. Czasem mniej znaczy więcej.

Powieść fabularnie nas rozpieszcza – dzieje się tak wiele, że czasami aż gubiłam się w tym (mam nadzieję, że zamierzonym) chaosie. Niektóre wydarzenia ogromnie mnie interesowały i nie mogłam się doczekać, aż historia posunie się dalej, inne spokojnie można było pominąć.

W tej części pierwsze skrzypce skradli bohaterowie drugoplanowi, zwłaszcza Tal i, jak zawsze, Onyx (nie miałabym nic przeciwko, gdyby to Tal został głównym bohaterem!). Istotną rolę również przejął Carrion, którego niestety nie polubiłam, a jego humor częściej wybijał mnie z rytmu niż bawił.

„Brimstone” to jedna z tych książek, przy której czytelnik świętnie się bawi. Inteligentna, zaradna bohaterka, którą naprawdę da się lubić, intrygująca fabuła oraz zaskakujące zwroty akcji sprawiają, że od razu ma się ochotę sięgnąć po kontynuację. Jednak książka ma swoje wady: nie najlepiej opisane sceny zbliżenia, dużo chaosu oraz nierówne tempo akcji, przez co niektóre wydarzenia mogą być nużące. Chociaż ostatecznie zostawia nas z myślą: “to było naprawdę fajne. To gdzie finałowy tom?”

Brimstone to romantasy z rozmachem, pełne ognia, mroku i namiętności. To opowieść o władzy, która kosztuje więcej, niż się wydaje, o miłości wystawionej na próbę i o świecie stojącym na krawędzi zagłady. Intensywna, dopracowana i emocjonalnie angażująca, czyli dokładnie taka, jakiej oczekuję od tego gatunku.

Obowiązek. Krew. Honor. Władza

Saeris Fane nie pragnie tego ostatniego. Nie chce, aby jej imię rozbrzmiewało na ustach poddanych. Jednak gdy zostaje królową Dworu Krwi, szybko odkrywa, że żywot władczyni jej nie służy. Na jej barki spada ciężar nie do udźwignięcia.

W ojczystym mieście na pomoc czeka brat, jak również ludzie z trzeciego okręgu, ale .. przemiana, która dała Saeris siłę, jednocześnie ją osłabia. Zrodzona w świecie dwóch palących słońc z pewnością zginie, jeżeli przejdzie przez sadzawkę z merkurium, by powrócić do domu. Pozostaje jej tylko jedno wyjście - musi posłać kogoś w swoim imieniu..

Kingfisher spod Wrót Ajun pokonał w życiu wiele armii i przetrwał wszystkie możliwe koszmary, ale wyprawa do Zilvaren w towarzystwie Carriona Swifta może doprowadziło do jego zguby. W wąskich uliczkach Srebrenego Miasta czyhają na nich ukryte niebezpieczeństwa. Odkrywanie tajemnic wiąże się z pokonywaniem zagrożeń. Fisher musi zapanować nad przemytnikiem i wypełnić misję, nim straci szansę na ponowne spotkanie z partnerką.

Nad Yvelię nadciąga mrok. Świat wraz z zamieszkującymi go przyjaciółmi stoi na skraju zagłady. Saeris i Fisher wskoczą w ogień i sulfurium, aby go ocalić.

To jedna z lepszych kontynuacji na które się czeka. Nasza bohaterka w tej części rozwinęła skrzydła i pokazała pazur. Nie to co w pierwszej części była przygnieciona postacią Kingfishera, w tej nabiera mocy i władzy.

Bardzo cieszyło mnie to, że rozdziały były podzielone na te z perspektywy Oshy, a drugie Fishera. Lubię gdy w książkach jest taki podział. Za każdym razem czekała na nich przeszkoda, a za nią kolejna. Nie powiem, że wychodzili z nich obronną ręką ale udawało im się. Na końcu książki byłam bardzo zła, smutna i uroniłam łezkę, ale nie zdradzę dlaczego(sami przeczytajcie).

Fabuła ciągnie się powoli ale nie przeszkadza za bardzo w odbiorze i czytaniu ale też nie przytłacza. Z tymi bohaterami i głównym i pobocznymi aż chce się spędzać czas. Końcówka może Was zaskoczyć, bo mnie trochę zaskoczyła.. Jest inna i wyczekuję kontynuacji, co myślę będzie może na koniec roku albo na początku kolejnego.

„Brimstone” to drugi tom serii Fae & Alchemy.

Na początku 2 tomu mamy małe streszczenie tego wydarzyło się wcześniej, dzięki czemu łatwo jest sobie wszystko przypomnieć. Pierwszy tom zakończył intrygująco. Nie wiedziałam, w którym kierunku autorka pójdzie. I muszę przyznać, że jestem miło zaskoczona.

Mamy tutaj bardziej mroczny klimat. Na każdym kroku czuć zagrożenie i z każdą stroną rośnie napięcie. Również relacja pomiędzy głównymi bohaterami jest ciekawsza. Pomiędzy nimi iskrzy i to bardzo. Autorka skupiła się tutaj momentami aż za bardzo by pokazać emocje bohaterów. Osobiście mi to nie przeszkadza, wręcz przeciwnie. Uważam jednak, że wątek romantyczny nie jest wątkiem dominującym i nie wpływa na całą fabułą.

Autorka bardziej również rozwinęła świat, który stworzyła. Dodała do niego nowe postacie, które wnoszą coś nowego w tę historię.

Początek książek może wydawać się nieco nudny. Ale później akcja przyspiesza i staje się dość dynamiczna. Sprawia to, ze od książki nie można oderwać się.

Znajdziemy tutaj zaskakujące zwroty akcji a zakończenie podobnie jak w części pierwszej daje dużo do myślenia. Już nie mogę doczekać się kolejnego tomu.