Celebryta

Daj się porwać zmysłowej opowieści pełnej włoskich smaków i aromatów!

Skusiło mnie to zdanie z okładki. Dałam się porwać i nie żałuję. To świetny debiut!

Marcelina Cieszyńska jest redaktorką w magazynie winno-kulinarnym "Winny świat". Właśnie wpadła w euforię, bowiem Daniel Milewicz, syn znanego ojca prowadzącego program kulinarny, zgodził się na wywiad! A przecież nie udziela żadnych, nikomu. Na dodatek wywiad musi odbyć się w Toskanii, gdzie młody Milewicz przygotowuje się do otwarcia własnej restauracji. Nic tylko się cieszyć. Jednak Marcelina ma nie tylko pewne prywatne opory, czuje też presję ze strony redakcji.

Wspierającej przyjaciółkę Kaśce, udaje się ją przekonać, że to niesamowita szansa i w końcu Marcelina leci ku zupełnie nowej przyszłości - choć jeszcze o tym nie wie.

Od początku między celebrytą a dziennikarką iskrzy; zaskakują się nawzajem tym, jacy są naprawdę, przestają panować nad odczuciami i ciałami w swojej obecności. Nie mogą skupić się na pracy, ponieważ drobinki pożądania przejmują kontrolę na ich umysłami.

Pobyt w Toskanii powoli zmienia życie Marceliny, rozmowy i czas spędzany z Milewiczem sprawiają, że w myślach pojawia się niepewność czy brak wizji przyszłości, ale również rozważania nad fikcyjnym małżeństwem. Czy bohaterka poradzi sobie z życiem na świeczniku? Z czającymi się wszędzie fotografami? Jak daleko posunie się relacja między głównymi bohaterami? I dlaczego wszyscy ostrzegają ją przed związkiem z Danielem?

Ta książka to cudowna podróż poprzez smaki toskańskich restauracji (ta część powieści powaliła mnie na kulinarne łopatki nie tylko potrawami, ale i historiami właścicieli), widoki na piękne winnice, okraszone winami i sinusoidalną historią miłości.

Nie chcę Wam psuć radości z czytania a właściwie z podziwiania i zagłębiania się w cudowny włoski region, dlatego nie opowiem Wam nic więcej. Ani w relacjach między bohaterami, ani w sprawach zawodowych, ani o rozwodach czy kochankach. Wielokrotnie podczas lektury się śmiałam, ale nie zabrakło również łez wściekłości czy wzruszenia. Często denerwowałam się kierunkiem, w jakim potoczyły się losy różnych postaci a co do finału - w żadnym momencie nie można być pewnym, że będzie właśnie taki, jaki jest.

Powieść czyta się z przyjemnością i zachwytem, jest napisana z lekkością, pomysłem, nie męczy, nie odstrasza opisami. Autorka poruszyła wiele ważnych tematów, nie tylko dotyczących teraźniejszości, ale też przeszłości. Jak ona wpływa na nas oraz przekonuje, że jesteśmy silni potrafiąc pokonać problemy i trudności. Takich debiutów to ja poproszę więcej :)

Podsumowując - "Celebryta" to dowód na to jak czują się dzieci dorastające w cieniu znanych rodziców. To historia o drogach ludzkiego życia i szukaniu swojego miejsca na ziemi, o pasjach, odwadze i gotowości do zmian oraz podejmowanym ryzyku. W powieści odnajdziemy nie tylko cudowną Toskanię z cudownymi ludźmi, ale też wspaniałe chwile zbliżeń, ale też momenty niepewności. Gorąco polecam!

Na okładce widzimy słowa "Daj się porwać zmysłowej opowieści pełnej włoskich smaków i aromatów!" i muszę przyznać, że lepiej tej książki zareklamować się nie da. Kilka rozdziałów było niemożliwe do czytania - od razu robiłam się głodna! Ale już koniec o jedzeniu, pora przejść do wrażeń na temat samej historii stworzonej przez autorkę.

Marcelina, dziennikarka i sommelierka, staje przed ogromną szansą - syn gwiazdy programów kulinarnych, Daniel Milewicz zgadza się udzielić jej wywiadu, mimo że do tej pory odmawiał wszystkim, którzy chcieli wyciągnąć z niego chociaż trochę szczegółów odnośnie życia zawodowego i prywatnego. Okazuje się, że wywiad ma odbyć się w przepięknej Toskanii, gdzie Daniel już niedługo będzie otwierał kolejną restaurację. Gorący klimat, niesamowita włoska kuchnia, ale także chemia między bohaterami skutecznie doprowadzą ich do sytuacji, gdy trudno będzie zachować profesjonalizm...

Wiedziałam, że to będzie świetna książka! Pochłonęła mnie w całości i nie potrafiłam się od niej oderwać choćby na chwilę, a gdy już musiałam to długo o niej myślałam. Mimo tego, że pochłonęła mnie praca i gorsze samopoczucie, to właśnie w tej książce widziałam swoją ucieczkę od codzienności i gdy tylko miałam chwilę wolnego czasu zaczytywałam się w historii Daniela i Marceliny. Autorka świetnie wprowadza nas w cudowny włoski świat - jak już pisałam, przy niektórych rozdziałach miałam problem z czytaniem, bo automatycznie mój brzuch domagał się obiadu😅 No cóż, dobre jedzenie, przystojny facet, wspaniałe wino - która kobieta nie chciałaby znaleźć się w takich okolicznościach 😁 Jednak nie łudźcie się, że książka ta jest opisem sielankowej relacji celebryty i dziennikarki. To naprawdę życiową opowieść, która uświadamia, że sława może przynieść tyle samo zła, co dobra. Mogę Wam obiecać, że jeżeli zdecydujecie się poznać historię Marceliny i Daniela nie zabraknie chwil radości, zazdrości (też chciałabym spróbować tych pyszności!), ale i wzruszeń. Dajcie się porwać tej książce, tak jak porwała ona mnie. Mam nadzieję, że Was również zachwyci ❤️

Absolutnie cudowna!! Czytając książkę miałam wrażenie jakbym razem z bohaterami odbywała tę fascynującą podróż po Toskanii. Było gorąco, romantycznie, zabawnie, a przede wszystkim ze smakiem! Nigdy nie byłam we Włoszech, ale dzięki pani Morgan na pewno to zmienię! Szczególnie że ponoć wszystkie miejsca opisane w książce istnieją naprawdę! Polecam serdecznie! Idealna lekka i przyjemna lektura na te ciężkie czasy!

Za oknem żar leje się z nieba, gorąc otula ciasnym kokonem wszystko i wszystkich. Ale upał, na przekór temu, że przeszkadza, potrafi i pomóc w zmianie – a konkretniej mówiąc – zmianie doboru lektur. W dni takie, jak te, gdy temperatura za oknem oscyluje w okolicach 30 stopni Celsjusza lub więcej, sięgamy po „luźniejsze tematycznie” lektury. Stąd też określenie „wakacyjne książki”. I w moje ręce taka właśnie trafiła. „Celebryta” M. B. Morgan to książka – jak ogłasza opis z tylnej okładki – zmysłowa, pełna włoskich smaków i aromatów, która porywa (ba!) od pierwszej strony. A jak jest faktycznie?

Fabuła osadzona została w Polsce i w Toskanii, do tego podlana romantycznym sosem seksu i wyuzdaniem, a to wszystko podane z lampką wina i tacą serów. Wszystkiego przesyt. Oto mamy dziennikarkę prestiżowego pisma kulinarnego, Marcelinę Cieszyńską – prawie kiperkę, oraz Daniela Milewicza – restauratora, kucharza, celebrytę. On z panteonu tych „nie do zdobycia dla szarej myszki” zgadza się na wywiad na wyłączność, do którego dochodzi we Włoszech. I od tej podróży wszystko się zaczyna. Miłość, zauroczenie, seks i zazdrość, bo każdy związek prócz przypraw dodających smaku, prócz dodatków „podkręcających” walory smakowe, ma też szczyptę goryczy. I nie byłaby to zła powieść. Dla mnie jedna z wielu „na raz”, bo nie jest absolutnie książka, do jakiej się wraca i której się chroni jak złota. „Celebryta” jest według mnie niesmaczna i żenująca. Od początku przewijają się obelgi, przekleństwa, picie w nadmiarze i prostactwo. Fabuła jest odrealniona, nie mająca nic wspólnego z życiem, a to niby powieść osadzona w normalnej rzeczywistości. Bohaterka, Marcelina Cieszyńska to pusta dziewucha, która irytuje i drażni. Razi jej sposób rozmowy z szefem, rozmowy z mężem, którego już nie kocha, ale z nim mieszka, mierzi mnie ona cała i jej głupkowatość. Nawet do samej siebie nie ma szacunku. Odnoszę wrażenie, że to dama z „innej bajki”, do tego alkoholiczka – mówmy szczerze. Jej wyjazd do Włoch jeszcze bardziej potęgował moje rozdrażnienie odnośnie jej osoby. Zachowanie studentki, która uwielbia wciskać się do łóżka dla korzyści. To moje zdanie.

Według zaleceń autorki – mam czytać z kieliszkiem wina w dłoni – absurd. Mierzi mnie taka zachęta do picia, a sama fabuła „Celebryty” i jej banalność wręcz odrzuca od alkoholu. Odnoszę wrażenie, że M. B. Morgan zabierając się za pisanie miała w głowie jedynie zarys ogólny powieści, która podczas pracy tworzyła się sama. O czym pomyślała, co jej kto podpowiedział (z zaznaczeniem - „pieprznego”) od razu wrzucała do tekstu. Bawiła się bohaterką, sobą i tym samym igra sobie z nami, czytelnikami. I zakładając, że nie piła zbyt wiele wina - szybko pisanie ukończyła. Próżno tu szukać głębi, wartościowych cytatów, czy górnolotnych słów.

„Celebryta” pani Morgan to czytadło „ na hamak”, odmóżdżająca lektura nie zmuszająca do myślenia. Mi nawet nie smakuje. A picia podczas czytania nie propaguję i nie zalecam. Widok zniszczeń, jakie sieje spożywanie w nadmiarze alkoholu w życiu codziennym wystarczy, do książek zasiada się uroczyście i trzeźwo.