Custoza 1866. Bitwa narodów

Opis od wydawcy

Jeden z celów proklamowanego 17 lutego 1861 roku Królestwa Włoch, powstałego z większości ziem historycznej Italii na skutek prowadzonych przez króla Sardynii od roku 1859 wojen zjednoczeniowych, stanowiła aneksja dzierżonej przez Austrię Wenecji. Przywódcy nowego państwa rozumieli przy tym pojęcie „Wenecja” nie tylko jako pozostałość po wchodzącym w skład monarchii habsburskiej tzw. Królestwie Lombardzo-Weneckim w postaci samego miasta z przyległościami, ale również jako tzw. „Wenecję Julijską”, obejmującą zamieszkane nie tylko przez rodowitych Włochów, lecz także przez Niemców oraz Słowian, tereny Alp Julijskich, Friuli, Gorycji, Triestu oraz Istrii. Przez dłuższy czas wydawało się przy tym, że samo miasto monarchia Wiktora Emanuela II może przejąć w sposób pokojowy, bo już pod koniec roku 1860 we Francji ukazała się inspirowana przez tamtejsze sfery rządowe broszura, zalecająca Wiedniowi sprzedaż Wenecji rodzącej się Italii i jednoczesny przezeń zakup posiadanej przez Turcję Bośni i Hercegowiny, na którym zależało przywódcom rakuskim jako wzmocnieniu cienkiej linii dalmackiego wybrzeża, nad którym Habsburgowie wówczas panowali. Propozycja francuska spotkała się z przychylnością kół rządzących najpierw w Turynie, a potem we Florencji, która stanowiła stolicę nowego królestw...

Marcin Suchacki (1979), historyk i pisarz, wychowanek II LO im. Jana Śniadeckiego w Kielcach, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Od 2013 r. publikuje w naszym Wydawnictwie, koncentrując się na wielkich wojnach II połowy XIX w. Niniejsza książka stanowi piętnastą w jego dorobku.