Cymanowski chłód

Mamy to! Oto drugi tom udanego duetu pisarskiego Magdaleny Witkiewicz i Stefana Dardy. Do Cymanowskiego Młyna wracamy zimą, gdy jezioro zamarza, lasy pokrywa gęsty śnieg, a pensjonat Jerzego Zawiślaka przygotowuje się do kolejnego sezonu. Z pozoru to czas spokoju. Jerzy planuje ślub z Anną, Adam układa sobie życie u boku Karoliny, a Monika i Maciej wciąż pozostają związani z tym miejscem. W Cymanach sielanka nie trwa jednak długo, zwłaszcza gdy każdy z bohaterów dźwiga bagaż niedokończonych spraw, a skrywane tajemnice zaczynają domagać się światła dziennego.

Wracamy do naszych bohaterów i ich demonów. Historia ponownie skupia się na postaciach, których losy splatają się w odciętym od świata pensjonacie. Dobrze znany wam Jerzy Zawiślak, właściciel Młyna, którego życie po dramatycznych wydarzeniach zaczyna wreszcie wychodzić na prostą. Porządek burzy jednak niepokojące odkrycie – Jerzy dostrzega w narzeczonej, Annie, uderzające podobieństwo do⌠no, to już zostawiam dla was. Adam Kostuch, mężczyzna z trudną przeszłością, który próbuje zacząć od nowa u boku Karoliny i wiąże plany z pensjonatem. Monika i Maciej, mimo traumy z poprzedniego pobytu, ponownie wracają do Cymanowa, niosąc ze sobą własne niepokoje. Ilona Formellowa, nowa postać, szukająca odosobnienia i ucieczki od problemów. Trafia jednak w miejsce, gdzie o spokój jest najtrudniej.

Według mnie największym atutem powieści jest jej wielowarstwowość. Tak jak w pierwszym tomie, tak i tutaj autorzy zręcznie połączyli prozę obyczajową, kryminał, subtelny romans oraz zjawiska paranormalne. Zwyczajne ludzkie dylematy miłość, zazdrość, poczucie winy i konsekwencję dawnych decyzji przeplatają się tu z duchami, niewyjaśnionymi zdarzeniami i lokalnymi legendami. No i te mroczne Kaszuby. Chcesz tam jechać, zastanawiasz się, co ty zrobiłbyś na ich miejscu, sam analizujesz całą tę sytuację. Pytania mnożą się z każdym rozdziałem: Kim naprawdę jest Anna? Czego obawia się Kostuch? Co kryje obietnica złożona przez Formellów i jaki związek z dzieckiem Moniki i Macieja ma stary naszyjnik z szafirem? Współpraca autorów daje doskonały balans Magdalena Witkiewicz wnosi głębię emocjonalną i psychologię relacji, podczas gdy Stefan Darda dba o mroczny, gęsty klimat i napięcie, które nie pozwala odłożyć książki. Polecam z całego serca sięgnąć po książki autorów, jak „Dom na Wyrębach”, które dla mnie są fundamentem grozy, jak i po „Córka generała”. Jakie byście nie wzięli, będzie to strzał w dziesiątkę.

Wskazówka dla czytelników, bo „Cymanowski Chłód” najlepiej sięgnąć po znajomości pierwszego tomu „Cymanowskiego Młyna”. Jako bezpośrednia kontynuacja powieść mocno opiera się na konsekwencjach wcześniejszych wydarzeń; bez tej wiedzy łatwo stracić emocjonalny ciężar wielu relacji. To przejmująca opowieść o próbie rozpoczęcia życia na nowo i o miejscach, które pamiętają więcej, niż powinny. Przypomina, że czasami najgroźniejszy chłód nie nadciąga z zimowego lasu, lecz z wnętrza nas samych.

Powieść rozpoczyna się krótko po wydarzeniach z pierwszej części. Autorzy ponownie zabierają czytelnika na Kaszuby, do Cyman i Jerzego Zawiślaka, gdzie codzienność przeplata się z tajemnicami i zjawiskami, których nie sposób racjonalnie wyjaśnić. Jeśli jeszcze nie czytaliście pierwszego tomu, zdecydowanie warto od niego zacząć.

Tym razem na pierwszy plan wysuwa się Adam – chłopak, którego poznaliśmy już wcześniej. Syn przyjaciela Zawiślaka, po tragicznej śmierci ojca został przez niego otoczony opieką i potraktowany niemal jak własny syn, którego ten stracił. Jednak Adam nosi w sobie sekret, który staje się grubą rysą na jego życiu. Gdy kolejne wydarzenia zmuszają go do podejmowania coraz gorszych decyzji, coraz mocniej zapada się w bagno własnych wyborów.

Pewna dobra dusza wypowiada słowa, które stają się dla niego punktem zwrotnym:

„Jeśli się zrobiło coś złego, to nigdy nie jest za późno, żeby zacząć czynić dobro...”

To właśnie te słowa stają się impulsem do walki o siebie i Adam próbuje wyswobodzić się z sytuacji, w którą sam się wpakował, choć robi to na własnych zasadach i nie zawsze wybiera najprostszą drogę. Zresztą w tej historii niewiele jest postaci jednoznacznie dobrych lub złych. Dostajemy bohaterów z ich słabościami, błędami i motywacjami, dzięki czemu łatwo uwierzyć, że każdy z nich mógłby istnieć naprawdę.

Największym atutem tej serii pozostaje dla mnie połączenie thrillera, powieści obyczajowej i mocnego wątku paranormalnego. Bohaterowie obcują z duszami zmarłych, a ten element nie jest jedynie ciekawym dodatkiem. To właśnie on buduje niepowtarzalny klimat.