Daisy i cesarz. Wszystkie namiętności księżnej

Czasem ktoś wyprzedza epokę w której przyszło mu żyć.

Miłość miała przyjść po ślubie. Nigdy jednak nie nadeszła a księżna choć w wielu krajach adorowana i uwielbiana w wielu miejscach na świecie nie zaznała szczęścia w małżeństwie.

Daisy a właściwie Maria Teresa od dziecka była prześliczna i pełna energii. Bliscy zaś z którymi od zawsze była blisko oraz oddana rodzinie służba od zawsze nazywali ją Stokrotką, czyli właśnie Daisy.

Jej rodzice Albert i Victoria zadbali o staranne wykształcenie swoich dzieci zaś ojciec dziewczyny zaciekle dyskutował z nią o polityce.

Młoda panienka interesowała się literaturą i sztuką, uwielbiała również jazdę konną.

W wieku siedemnastu lat zadebiutowała na angielskich salonach i szybko zyskała sympatię otoczenia- wtedy też poznała Hansa von Pless - pruskiego księcia, którego rodzina mimo znacznego bogactwa nie miała szlacheckiego pochodzenia - mężczyzna obiecywał nastolatce miłość i opiekę.

Uczucia jednak nie nadeszły a mąż pragnął ograniczać działania księżnej i wymusić na niej uległość.

Prócz głównej bohaterki ważną rolę odkrywa książę , a późniejszy cesarz Niemiec- Wilhelm II - osoba naznaczona kalectwem i kompleksami.

Mężczyzna wypierający własne pragnienia, skupiony na potędze armii , szukaniu w sobie siły i potrzebie bycia kochanym..

Kurczę jak to się dobrze czytało. Gdybym miała porównać księżną do kogoś innego do głowy przychodzi mi księżna Diana.

Każde wydarzenie, każdy opisany szczegół na tu znaczenie.

Odwiedziłam oba zamki w których ta niezwykła kobieta niegdyś mieszkała i choć wcześniej słyszałam o jej działalności charytatywnej o pomocy dzieciom , obejrzałam również wiele zdjęć lektura dostarczyła mi nie tylko rozrywki, lecz również wiedzy, a opisy pozwoliły mi ujrzeć zamki w Książu i Pszczynie z zupełnie nowej perspektywy.

Piękna powieść .

Serdecznie polecam

Lubię, gdy książka nie tylko bawi, ale też uczy, kryjąc za fabułą coś, co poszerza horyzonty. "Daisy i cesarz" od pierwszych stron przeniosła mnie w świat intryg, skandali i decyzji, które naprawdę wpływały na losy ludzi. Dorota Ponińska stworzyła opowieść, w której rozrywka idzie w parze z wiedzą, a przyjemność czytania łączy się z odkrywaniem historii. Poznawałam szczegóły z życia historycznych postaci, w tym wiele faktów o Wilhelmie II, i miałam wrażenie, jakbym była naocznym świadkiem odtwarzanej historii. Styl autorki był przystępny i przyjemny, a sama lektura fascynowała od początku do końca. Przyznam jednak, że poczułam lekki rozdźwięk między tym, czego się spodziewałam, a tym, co otrzymałam. Opis książki sugerował romans i dramatyczne zwroty akcji, podczas gdy w rzeczywistości otrzymałam wnikliwy portret Daisy, kobiety świadomej, odważnej i aktywnie uczestniczącej w swoim świecie, oraz wiele faktów z życia cesarza. Choć nie rozumiem, dlaczego spodziewałam się romansu, skoro nie ma dowodów na niewierność księżnej, jej mąż był nieuczciwy wobec niej, miał liczne romanse i wcale ich nie ukrywał. Mimo tego lektura była niezwykle ciekawa i wartościowa, a pisanie recenzji sprawiło mi przyjemność.

Nie mogę odmówić autorce talentu i przygotowania. Książka pełna jest detali, przedwojennej etykiety i sekretów, choć brakowało mi głębszego wglądu w uczucia bohaterów, zwłaszcza Daisy, co utrudniało utożsamienie się z nią. Całość przypomina skróconą biografię, a relacja księżnej i cesarza została pokazana raczej pobieżnie. Mimo to książka pozostaje wciągającą i wartościową lekturą, pełną ciekawych informacji o Daisy i Wilhelmie II oraz realiach życia wśród arystokracji i dworskich intryg.

Księżna Daisy to chyba jedna z najbardziej popularnych postaci kobiecych w naszym kraju.

Tym bardziej, że mieszkam w dosyć bliskich okolicach Wałbrzycha, gdzie spędziła ona znaczną część swojego życia.

Oczywiście byłam na Zamku Książ ale także przy prywatnej willi Księżnej Daisy, gdzie spędziła ostatnie lata życia, również.

Zazwyczaj nie sięgam po takie książki, jednak forma obyczajowa połączona z faktami historycznymi ale nie w suchej formie, mnie przekonała do tej książki.

Z niemałym zaskoczeniem odkryłam, że mnie po prostu wciągnęła!

Poznajemy Daisy od narodzin, później jako młodą dziewczynę, która ma beztroskie dzieciństwo w ukochanej Anglii.

Cesarza Wilhelma II poznajemy jeszcze jako niemowlę.

Przez błąd lekarza rodzi się z wadą ciała a to, przez co ówcześni medycy kazali rozejść dziecku i jego matce, przechodzi ludzkie pojęcie.

Ileż cierpienia tylko po to, by ostatecznie stwierdzić, że to wszystko na nic.

Mimo, że czytałam książkę z ogromnym zaciekawieniem, poznając nie tylko losy tej dwójki, których życie postawiło na swojej drodze, to mam jedno ale za to spore zastrzeżenie.

Liczyłam, że książka skupi się bardziej na księżnej Daisy a mam wrażenie, że była głównie o cesarzu.

Starsznie dużo faktów z jego życia, jego przemyślenia, jego czyny...

Daisy zeszła na drugi plan, potraktowano ją pobieżnie.

O jej działalności charytatywnej były małe wstawki, dużo za to było o hulaszczym trybie życia - Daisy kochała wyprawiać bale, kupować piękne kreacje i przemeblowywać zamki zarówno swego męża jak i teścia.

A i to nie może konkurować ze skupieniem fabuły na Wilhelmie II.

Dużo mamy informacji na temat wydarzeń politycznych i historycznych tamtego okresu, w tym rok trzech cesarzy czy dojście do władzy Wilhelma a także zbliżające się widmo pierwszej wojny światowej oraz jej przyczyny.

Liczyłam na informacje dotyczące okresu drugiej wojny i słynne plany Hitlera odnośnie zamku Książ ale mam nadzieję, że otrzymamy to w kontynuacji, gdyż zakończenie pozwala mi myśleć, iż takowa się ma pojawić.

Mimo tych wad spędziłam naprawdę przyjemny czas z książką, dowiedziałam się wielu ciekawych faktów i poznałam tak wspaniałe osobistości.

Księżna Daisy von Pless, pani na zamkach w Książu i Pszczynie - postać owiana legendą! Bo któż to nie słyszał chociażby o jej słynnym sznurze pereł? A jaka była naprawdę? .Czy zimną pięknością wychowaną w Wielkiej Brytanii, która to po ślubie przeniosła się na Śląsk, by żyć wygodnie jako „pani na włościach”. Opływać w ogromne bogactwa, uczestniczyć w licznych balach i przede wszystkim zachwycać swoją słynną urodą… .A może tak najzwyczajniej młodą kobietą pochodzącą z arystokratycznego domu (spowinowaconą z samą angielską rodzina królewską!), wydaną za mąż przez matkę za mężczyznę, którego nie znała, ale który okazał się być „najlepszą”, czyt. najbogatszą partią dla tej zubożałej panienki. Który miał zapewnić nie tylko jej dostatnie życie… .Co było prawdą, a co tylko kreacją? Jak potoczyło się jej życie, czy mogło być szczęśliwe u boku męża, który niestety zawiódł pokładane w nim nadzieje. Czy flirty i romanse zdołały chociaż nieco je osłodzić? I kim okazał się być w jej życiu sam cesarz Wilhelm II? .Wszystko to, jak i wiele więcej odkryjecie w tej beletryzowanej biografii księżnej Daisy autorstwa Doroty Ponińskiej - „Daisy i Cesarz”..Nie jest to sucha opowieść, lecz pełna dramatyzmu, ciekawostek, jak i nieoczywistych zwrotów akcji historia kobiety, która chciała kochać i być kochana! Jej barwne życie na tle wielkiej historii i zmierzchu arystokracji! Lektura nie tylko dla pasjonatów historii!

„Daisy i cesarz. Wszystkie namiętności księżnej” autorstwa Doroty Ponińskiej to fascynująca opowieść o życiu jednej z najbardziej barwnych postaci europejskiej arystokracji – księżnej Daisy. Autorka zabiera czytelnika w świat pełen przepychu, intryg, zdrad i namiętności, ukazując życie kobiety stojącej w cieniu wielkiej historii, a jednocześnie walczącej o własne pragnienia i szczęście.

Księżna Daisy to postać wielowymiarowa – żona, matka, arystokratka, która doświadczyła zarówno miłości, jak i zdrady, zarówno luksusu, jak i upokorzenia. Jej losy splatają się z postaciami takimi jak Hans, który oświadcza jej się mimo braku uczucia z jej strony, czy sam cesarz Wilhelm II, którego obecność w jej życiu wzbudza zarówno fascynację, jak i moralne dylematy. Ponińska ukazuje Daisy jako kobietę odważną, czasem zranioną, często rozdwojoną między obowiązkiem a własnymi pragnieniami, co sprawia, że bohaterka staje się niezwykle autentyczna i bliska czytelnikowi.

Styl autorki jest lekki, a zarazem sugestywny – Ponińska doskonale łączy szczegóły historyczne z emocjami postaci, tworząc pełną napięcia, barwną narrację przypominającą najlepsze sagi rodzinne. Autorka nie boi się pokazywać zarówno dramatów prywatnych, jak i wpływu wielkiej polityki i historii na życie jednostki. Emocje bohaterów są głęboko zarysowane – od rozczarowania, po namiętność, od smutku po euforię, co sprawia, że lektura jest wciągająca i wzruszająca.

Książka porusza problemy tożsamości, wyboru między obowiązkiem a własnym szczęściem, konsekwencji podejmowanych decyzji oraz wpływu pozycji społecznej na życie osobiste. Mottem, które przewija się przez całą powieść, wydaje się pytanie: co jest ważniejsze – miłość, obowiązek czy własne pragnienia?

„Daisy i cesarz” to pozycja dla wszystkich, którzy kochają historie oparte na faktach historycznych, pełne skandali, romansów i emocji. To idealna lektura dla miłośników dramatów rodem z „The Crown”, wielkich namiętności i barwnych, silnych kobiet, które muszą zmierzyć się z wyzwaniami losu. Gorąco polecam tę książkę – pozwala zanurzyć się w świat luksusu, tajemnic i uczuć, który na długo pozostaje w pamięci.

Lubisz czytać o imponujących kobietach, które zapisały się na kartach historii? To właśnie taka opowieść. „Daisy i cesarz” opowiada o księżnej pszczyńskiej, Daisy, która pochodziła z Anglii,  jako młodziutka mężatka musiała odnaleźć się w Cesarstwie Niemieckim po ślubie z Hansem Hochbergiem, księciem pruskim.

Księżna Daisy to niezwykle ciekawa postać. Autorka ukazała skrót jej życia, ale jednocześnie zdołała oddać charakter tej kobiety w pełnej okazałości. Jedyne, czego mi zabrakło, to pogłębienia jej historii, ale rozumiem, dlaczego autorka zakończyła powieść w tym konkretnym momencie.

Podtytuł „Wszystkie namiętności księżnej” może sugerować, że w powieści znajdziemy pełno wątków miłosnych czy romantycznych, tymczasem tak nie jest. To rzeczowa, pełna wdzięku opowieść o księżnej Daisy i jej życiu, owszem pojawiają się wątki miłosne, ale są one bardzo wyważone. Księżna czuła się samotna w małżeństwie (zupełnie mnie to nie dziwi). Doceniam, że autorka pokazała to ze smakiem i bez przesady. Nie ocenia bohaterów, po prostu snuje opowieść i przedstawia fakty. Po lekturze z ciekawością sięgnęłam po dodatkowe informacje o dalszych losach księżnej pszczyńskiej. Po wojnie Daisy naprawdę nie miała łatwego życia. Po przeczytaniu jakiejkolwiek książki historycznej o kobietach z dawnych epok czuję wdzięczność za nasze czasy, nikt nie wybiera nam mężów, poślubiamy z miłości, a nie z powodu rodu czy polityki. 

Tytułowe „namiętności” Daisy to także jej pasje: zaangażowanie w politykę, troska o ludzi, miłość do piękna (otaczanie się pięknymi rzeczami, wnętrzami, kwiatami, ogrodem) oraz zamiłowanie do organizowania przyjęć. Przede wszystkim ukazana została jej miłość do ludzi. Mimo przynależności do arystokracji, potrafiła zejść „na ziemię”, okazać empatię i pomagać potrzebującym. Być może dlatego, że pochodziła ze zubożałej angielskiej rodziny, więc zaznała zarówno skromniejszego życia, jak i tego arystokratycznego, którym chciała się podzielić z innymi.

Imponujący jest jej upór i gotowość do działania, chociażby wtedy, gdy podczas I wojny światowej rzuciła się w wir pomocy rannym żołnierzom w szpitalach (doczytałam, że również w trakcie II wojny nie pozostała obojętna). Odwiedzała chorych, „zwykłych” ludzi, choć mąż i cały dwór jej to odradzali i kompletnie nie rozumieli tego, co ona wyprawia.

Daisy całe życie poszukiwała swojego miejsca. Jej historia jest przejmująca, jak mówi cytat z książki: „Dla Niemców była Angielką, dla Anglików, Niemką”. A ja odnoszę wrażenie, że ona po prostu była sobą, kobietą z sercem rozdwojonym między dwa kraje. Jej los nie był łatwy, ale Daisy miała w sobie ogromną siłę, by iść przez życie z podniesioną głową, sprzeciwiając się konwenansom i robiąc to, co uważała za słuszne.

W tle pojawia się też wątek I wojny światowej, życie w podzielonej Europie oraz losy Wilhelma, króla Prus i cesarza Niemiec. Autorka przywołuje postać Wilhelma i trudów, jakie znosił od pierwszego dnia narodzin. Jego życie  nie należało do prostych, zmagał się z niepełnosprawnością i odrzuceniem przez matkę, a także pozostałych bliskich. Historia tego małego chłopca mnie dotknęła. Z Daisy połączyła go przyjaźń i wzajemny szacunek. Wilhelm ją podziwiał i liczył się z jej zdaniem. Daisy potrafiła zaczarować każdego: piękna, mądra, silna, walcząca o dobro.

Tło historyczne zostało przedstawione lekko i zrozumiale, na tyle, by czytelnik mógł dobrze zorientować się w realiach tamtych czasów. To świetna propozycja dla tych, którzy zwykle omijają książki historyczne w obawie przed „ciężką formą”. Autorka posługuje się przystępnym językiem i prowadzi fabułę sprawnie, bez zbędnych, nużących opisów. Narracja jest konkretna, skupiona na życiu Daisy, przerywana opowieścią o Wilhelmie. „Daisy i cesarz” to historia kobiety, która miała odwagę być sobą oraz cesarza, który również robił to, co uważał za słuszne dla swojego narodu (czy te działania były faktycznie dobre…?). Oboje walczyli o swoje ideały i wartości.

Daisy była żoną i matką. Jednak czy była kobietą szczęśliwą? Wyszła za mąż za człowieka 12 lat starszego mężczyznę, którego prawie nie znała. Chciała kochać i być kochaną, a on obiecywał, że tak właśnie będzie. Wyjechała daleko od domu, od swoich bliskich, od tego, co znała. Niestety miłość się nie pojawiła, a ona tęskniła za domem. Nie była jednak typem osoby, która się załamuje, a takiej, która działa. Jak wyglądało jej życie? Kto się w nim pojawił? Czy odnalazła w nim szczęście?

W książce znalazłam opowieść o życiu księżnej Daisy, a także Wilhelma. Pełna skandali, romansów, a jednocześnie wszystko dziejące się w cieniu wielkiej historii. Jest to powieść biograficzna, która mnie się podobała. Z przyjemnością śledziłam losy bohaterów, poznając ich życie i tajemnice.

Akcja sprawnie poprowadzona, choć tak jakby nie ma ciągłości zdarzeń. Czy mi to przeszkadzało? Ani trochę. Książkę czytało się dość szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje. Dla mnie była to pozycja na dwa wieczory.

Główną bohaterką jest Daisy, kobieta, która moim zdaniem miała „charakterek”. Na pewno nie była grzeczną i uległą, a momentami wręcz przeciwnie. Moim zdaniem jest postacią, którą warto poznać bliżej.

„Daisy i cesarz. Wszystkie namiętności księżnej” to książka, z którą miło spędziłam czas i ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Tak bardzo chciałam przeczytać dobrą powieść z księżną Daisy jako bohaterką. Widać muszę jeszcze poczekać, bo ta książka taka nie jest.

Z bólem serca to piszę, ale dawno nie czytałam tak słabej książki. Nie wiem skąd taka dobra opinia na jej odwrocie.

Nie ma tu żadnej namiętności. Bohaterowie są jak kłody, powieść idzie jak po grudzie. Nic się tu nie zgadza. Od samego początku wieje nudą. Jakbym czytała spis sytuacji z życia Daisy i Wilhelma. A ich znajomość…tego jest tyle co kot napłakał.

Moim zdaniem książka jest napisana słabym językiem. W ogóle nie obrazowym, jeśli mogę tak napisać. Książka w moim odczuciu jest „sztywna”. A temat był bardzo ciekawy…szkoda.

Ja wiem, że autorka na pewno się starała. Jednak ja się przy tej książce namęczyłam i wynudziłam.

To jest tylko moje zdanie. A wiadomo ilu czytelników, tyle opinii. Najlepiej samemu sprawdzić.

"Daisy i cesarz" to niezwykle barwna i jednocześnie pełna dramatyzmu opowieść o niezwykłym życiu księżnej Daisy von Pless - kobiety, która w czasach wielkich przemian politycznych i społecznych stała się jedną z najjaśniejszych, ale i najbardziej kontrowersyjnych postaci europejskiej arystokracji. To historia o kobiecie, która żyła w cieniu wielkiej historii, ale nigdy nie przestała być sobą...

Dorota Ponińska na tle burzliwych wydarzeń przełomu XIX i XX wieku snuje wielowątkową sagę rodzinną, w której nie brakuje intryg, namiętności i nagłych zwrotów akcji. Gdzie, za fasadą przepychu kryją się sekrety, romanse i intrygi groźniejsze niż wojny polityków.

Piękna, charyzmatyczna i odważna Daisy uwikłana jest w skandale i romanse, które elektryzują opinię publiczną, a jednocześnie staje się świadkiem powolnego upadku świata, w którym wychowała się elita Europy. W cieniu wielkiej historii - wojen, zmian granic i rozpadu cesarstw - rozgrywają się dramaty osobiste, walka o miłość i lojalność oraz dylematy, które kształtują losy bohaterów.

"Daisy i cesarz" to nie tylko powieść o fascynującej kobiecie, ale też sugestywny obraz epoki - pełnej przepychu i kruchej wobec nadchodzącej katastrofy...

Jeśli kochacie powieści historyczne z nutą dramatu i emocji "Daisy i cesarz" wciągnie Was bez reszty. Ja przepadłam w tej powieści...

„Daisy i cesarz. Wszystkie namiętności księżnej” to piękna, poruszająca opowieść o księżnej Daisy. Autorka zabiera nas do połowy XIX wieku. Do świata arystokracji, który powoli miał się ku upadkowi.

Daisy to postać dość ciekawa. To arystokratka poszukująca swojej drogi. Była wrażliwą osobą, a zaraz silną i wiedząca co chce. Była kochającą matką i żoną, która była zdradzana, ale sama również potrafiła zdradzić.

Książka posiada ok 300 stron. I na tylutylu stronach zostało przedstawione życie jednej z ważniejszych postaci w historii. Jest to pełna dramatyzmu opowieść o kobiecie, która chciała kochać i być kochana. O kobiecie, której towarzyszyły skandale i romanse.

Autorka zabrała mnie do świata pełnego namiętności, skandali, intryg i tajemnic. Do świata, który dzisiaj wygląda zupełnie inaczej niż dzisiaj.

Akcja książki dzieje się w Londynie, Berlinie oraz w Pszczynie. Sprawia to, że poznawanie historii Daisy jest fascynującą przygodą pełną emocji.

Jeśli lubicie powieści historyczne napisane z niezwykłą wrażliwością i lekkością to bardzo polecam „Daisy i cesarz. Wszystkie namiętności księżnej”

„Daisy i cesarz. Wszystkie namiętności księżnej” to opowieść o kobiecie, która znalazła się w samym centrum wielkiej historii. Daisy, poślubiając księcia Hansa von Pless, trafia do świata arystokratycznych konwenansów, przepychu i politycznych układów, w którym jej własne uczucia schodzą na dalszy plan. Motyw małżeństwa bez miłości oraz pytanie, czy namiętność i prawdziwe uczucie mogą pojawić się później, stanowią główną oś narracji. Autorka odmalowuje dramat młodej kobiety rozdartej między obowiązkiem a pragnieniami, a także ukazuje, jak w cieniu wielkich wydarzeń i w blasku cesarskiego dworu rodzą się plotki, skandale i romansowe spekulacje.

Książkę czyta się lekko, a wartka akcja oraz atrakcyjnie zarysowane tło historyczne sprawiają, że historia Daisy może wciągnąć szerokie grono czytelników. Autorka stawia na przystępną formę, co czyni powieść odpowiednią także dla osób mniej obeznanych z realiami epoki. Z drugiej jednak strony można odnieść wrażenie, że bohaterowie są nieco zbyt jednoznaczni, a ich emocje potraktowane powierzchownie. Brakuje im psychologicznej głębi, przez co dramaty i wybory nie zawsze wybrzmiewają w pełni wiarygodnie. Dialogi, choć sprawnie napisane, chwilami wydają się nazbyt proste.

„Daisy i cesarz” to więc przede wszystkim lekka, beletrystyczna opowieść o życiu niezwykłej kobiety w trudnych czasach. Jeśli ktoś oczekuje pogłębionej analizy psychologicznej, może poczuć niedosyt, ale jako romans historyczny w dekoracjach z przełomu wieków książka spełnia swoje zadanie.