Deman

Podobały mi się postacie, podobał pomysł, styl, nawiązania i mrugnięcia oczkiem do innych fanów popkultury. Tylko to wszystko wydało mi się trochę za długie⌠Tak dużo czasu poświęcono na budowanie świata i oglądanie pod lupą codziennego życia bohaterów, że kiedy w końcu doszło do scen akcji i epickich konfrontacji, to czułam się już odrobinę zmęczona.

Książka jednego z moich ulubionych autorów, ale troszkę czuję się zawiedziona. Nie do końca moje klimaty - demony, wilkołaki i superbohaterowie. Polecam jednak przeczytać i samemu wyrobić opinię

Gdybyście mogli dysponować jedną supermocą, to jaka by ona była? I w jakim celu byście ją wykorzystali? Ja chciałabym mieć moc uzdrawiania, ale za zmieniacz czasu Hermiony też bym się nie obraziła.

Mało na naszym rynku powieści o superbohaterach. To temat, przy którym, mam wrażenie, łatwo popaść w kicz. Artur Urbanowicz podjął wyzwanie i udało mu się stworzyć genialną kreację nie jednego, a trzech bohaterów obdarzonych supermocami. Wiarygodność źródeł ich mocy, ale i motywacji ich poczynań sprawiają, że powieść liczącą ponad 700 stron czyta się jednym tchem.

I automatycznie nasuwa się pytanie, czy w przypadku takich mocy możemy mówić o darze, czy przekleństwie? Bo prócz nich każdy z bohaterów ma przecież słabości, które mogą posłużyć do wymuszenia posłuszeństwa i wykorzystania ich do własnych, z pewnością mało szczytnych celów. Bo oczywiście tam, gdzie jest superbohater, musi być i superzłoczyńca i kultowe starcie dobra ze złem.

Przyglądamy się emocjom i reakcjom mieszkańców współczesnej Warszawy, którzy są świadkami, ale też niekiedy celem szokujących i trudnych do uwierzenia wydarzeń.

Wątki poboczne prowadzą nas przez walki MMA, dylematy moralne, egzorcyzmy, przestępczy światek i molestowanie nieletnich. Oczywiście jest i wątek miłosny, a wszystkie razem tworzą opowieść, która porywa od początku do końca stanowiącego zapowiedź znakomitej kontynuacji.

Mimo że Artur Urbanowicz gatunkowo przypisany jest do literatury grozy, to ostatnio mam wrażenie, że ramy gatunkowe traktuje bardzo luźno, a mroczna historia jest tylko pretekstem, podstawą, by pogadać o sprawach ważnych. W "Demanie" przyglądamy się przede wszystkim zagadnieniu dobra. Czym jest w aktualnych czasach i jak zachęcić do niego społeczeństwo? Czy ludzie z natury są dobrzy? A może po prostu boją się kary i dlatego unikają złych uczynków? Te zagadnienia ubrane zostały w historię o... superbohaterach :) Ale ta też nie została potraktowana szablonowo - oczywiście opiera się na szkielecie, który wszyscy dobrze znamy z filmów w tej tematyce, jednak mocno osadzona jest we współczesnej polskiej rzeczywistości - mamy tu więc i wpływ mediów na opinię społeczną, i porady psychologiczne, pogoń za karierą, a nawet zagadnienie bardziej duchowe - jednym z głównych bohaterów jest młody ksiądz. Oczywiście jest też dużo dynamicznej akcji, rozgrywki pomiędzy postaciami z nadprzyrodzonymi mocami, trochę pogoni, ale i ciekawa zagadka i bardzo sprawnie napisane dialogi. Mamy więc rozrywkę na wysokim poziomie pełną nawiązań do popkultury, ale i coś więcej - ważne zagadnienia psychologiczne, nad którymi warto się trochę zastanowić. I choć poprzednia książka autora "Paradoks" nadal pozostaje moją ulubioną, to "Demana" oceniam na równi - to naprawdę dobra, przemyślana i napisana z głową historia! Polecam nie tylko fanom literatury grozy ;)