Duma i uprzedzenie

„Duma i uprzedzenie” autorstwa Jane Austen to jedna z tych historii, które mimo upływu lat wciąż potrafią wciągnąć czytelnika w świat emocji, społecznych konwenansów i subtelnych gier towarzyskich. Autorka zabrała nas do angielskiej prowincji na przełomie XVIII i XIX wieku. Z klasyką się nie dyskutuje, nią się zachwyca i stara zrozumieć, czasy, w których działa się akcja, w jakich została napisana dana historia. Nowe wydanie książki jest niesamowite, piękne i dopracowane w każdym calu. Obiecywałam sobie czytać więcej takiej literatury, kiedy tylko nadarzy się okazja i będę miała nieco bardziej mniej obłożony okres. Tak się więc stało.

„Duma i uprzedzenie” przedstawia dzieje rodziny Bennet, małżeństwo ma aż pięć córek. Ich sytuacja finansowa nie należy do najlepszych, a dodatkowo majątek po śmierci ojca przejdzie w ręce dalszego krewnego. Nic więc dziwnego, że pani Bennet z ogromnym zaangażowaniem poszukuje dla swoich córek odpowiednich kandydatów na mężów. Do pobliskiej posiadłości wprowadza się zamożny dżentelmen, Charles Bingley, który szybko nawiązuje znajomość z rodziną Bennetów. W okolicy pojawia się jego przyjaciel, tajemniczy i zdystansowany Fitzwilliam Darcy. Co z tego wyniknie?

„Duma i uprzedzenie” to powieść, o której słyszał niemal każdy, nawet jeśli nigdy nie miał jej w rękach. Funkcjonuje w zbiorowej wyobraźni jako klasyczny romans, historia wielkiej miłości i dumnych bohaterów, ale wystarczy kilka pierwszych stron, by przekonać się, że to znacznie więcej. Podczas lektury szczególnie uderzyło mnie to, jak bardzo trafnie Austen potrafiła uchwycić ludzkie słabości, a mamy ich wiele. Elizabeth Bennet to kobieta niezwykła, błyskotliwa i niezależna jak na realia epoki. Ma cięty język, potrafi być ironiczna, a jednocześnie zachowuje dużą wrażliwość na niesprawiedliwość i fałsz. Darcy jest bohaterem bardziej złożonym, niż mogłoby się wydawać. Początkowo sprawia wrażenie człowieka wyniosłego i zamkniętego w sobie, jednak z czasem odsłania bardziej ludzką, wrażliwą stronę swojej natury. „Duma i uprzedzenie” ma w sobie świeżość, to nie tylko opowieść o miłości, ale też subtelna gra między tym, co widoczne, a tym, co ukryte. Zmieniły się czasy, stroje i obyczaje, to ludzkie emocje pozostały dokładnie takie same, to jedno nigdy się nie ulegnie zmianie. Napięcie w książce budowane jest poprzez dialogi, drobne zmiany w relacjach między bohaterami oraz powolne odkrywanie prawdy o sobie nawzajem.

"Duma i uprzedzenie" to wspaniałe połączenie romansu, dowcipu, błyskotliwej prozy i trafnych spostrzeżeń na temat miłości, rodziny, małżeństwa, moralności i różnic klasowych. To barwny obraz epoki, ludzkich charakterów i życia towarzyskiego oraz chwytająca za serce, ponadczasowa historia miłosna – o kobiecie i mężczyźnie, którzy przezwyciężają trudności, własną dumę i uprzedzenia, zyskując miłość i szczęście. Pierwsza książka Jane Austen, którą przeczytałam – i może dlatego mam do niej tak wielki sentyment. Lubię i niezmiennie polecam, również w pięknym wydaniu Wydawnictwa W.A.B. ze wzorem "Strawberry Thief" Williama Morrisa na okładce i w nowym przekładzie. Tłumaczenie Doroty Konowrockiej-Sawy było dla mnie przyjemne w czytaniu – z zachowaniem przenikliwej, ironicznej i dowcipnej prozy Austen, ale przystępniejsze, wciągające, bliższe. Warto!