Gdy babcia zapomina...

„Gdy babcia zapomina…” to ciepła opowieść o babci i jej wnukach. Starsza pani już wiele rzeczy zapomina. Nie pamięta jak ma na imię, nie pamięta wnuków i jak się gra w ich ulubione gry. Zapomina gdzie schowała klucze taty. Za to wnuki mają wiele wspomnień. O ogrodzie, wspinaczkach na jabłoń, o niebieskim samochodzie babci. I chociaż ukochana babcia już tego nie pamięta, to oni nadal kochają ją i tworzą nowe, wspólne wspomnienia.

Książka na pewno potrafi wzruszyć. Ukazuje jak piękne są relacje w rodzinie. Nawet gdy człowiek starzeje się lub zapadnie na chorobę i zapomina o wielu rzeczach. Wspomnienia wnuków o wspólnie spędzonym czasie są piękne i tego nikt nikomu nie odbierze. Jest to książka o przemijaniu i skłania do refleksji nad tym co nasz może czekać w przyszłości. Jest jedną z tych książek, które chociaż przeznaczone są dla dzieci to dorosły będzie umiał w nich znaleźć wiele wartości.

Książeczka posiada nie tylko ciepłą i wzruszającą opowieść, ale również przepiękne, pastelowe ilustracje, które pobudzają wyobraźnie. W pełni oddają więź wnuków z babcią. I akceptację tego, że człowiek z biegiem lat zmienia się. Ale to nic, że nie pamięta. Najważniejsze jest, że jest z nami.

To wzruszająca książka o tym, że miłość i rodzinna więź są w stanie przezwyciężyć trudy postępującej choroby.

"Kiedy babcia zapomina..." - no właśnie, co wtedy? Wtedy trzeba pamiętać za nią. Pamiętać i wspominać najpiękniejsze chwile spędzone z nią, których ona sama już nie pamięta. Mimo to, a może właśnie dlatego, jest szczęśliwa, bo żyje chwilą obecną wśród najbliższych, którzy ją bardzo kochają, choć babcia zapomina kim oni są.

Bardzo smutno to wszystko brzmi, a jednocześnie pięknie. Bo starość i zapominanie wcale nie muszą skazywać człowieka na samotność i... zapomnienie. Choć rodzinie pozostaje jedynie patrzeć na postępy choroby, mogą oni być blisko i obdarowywać tym, co najważniejsze - miłością.

Ta książka bardzo mnie poruszyła, a przepiękne ilustracje doskonale oddają jej klimat przestawiając babcię jako radosną kobietę, pełną życia, i taka właśnie pozostanie w pamięci jej najbliższych.

"I to nic, że babcia zapomina" powtarzała wnuczka za każdym razem, kiedy widziała się z babcią, "I tak ją bardzo kocham'.

"Gdy babcia zapomina..." to naprawdę bardzo ważna i wartościowa książka. Pokazuję rodzinne wsparcie, głęboką miłość rodzinną oraz jak ważne jest pielęgnowanie wspomnień. Dodatkowo posiada ciekawie i kolorowe ilustracje oraz zrozumiałe dla dzieci zdania. Ale najważniejszy w książce, jest sam przekaz. Polci bardzo się spodobała książeczka, tak samo jak mi. Przyznam, że uroniłam łezkę.