Genesis

Każda część jest z naszym głównym bohaterem Robertem Hunterem, ale nie są one powiązane ze sobą. Przynajmniej ja nie odczułam żadnych braków podczas czytania ów powieść. Jego kreacja, jak i innych bohaterów była świetna i na najwyższym poziomie. Czuć bijące od nich emocje oraz ogrom uczuć i to, z czym się mierzą na co dzień. Lubi się ich, a postać mordercy intryguje i ciągnie nas do niego. Przynajmniej ze mną tak było. Chciałam poznać tego bohatera, chciałam dowiedzieć się, dlaczego robi to, co robi. Kto zna autora, ten wie, że słynie on z brutalnych, makabrycznych opisów zbrodni i tutaj to właśnie znalazłam! Ależ to było dobre! Gdy czytałam te opisy, to od razu wyobraźnia działa na najwyższym poziomie i nie mogła przestać pracować. Ciarki miałam na całym ciele, czułam niepokój, lęk, strach, taką niepewność. To było niesamowite uczucie! Widać, że Chris ma ogromny talent i niesamowicie wyrobiony kunszt pisarski, bo przez jego książki się "leci" i ani się człowiek obejrzy, a już jest koniec. Jego lekkość pióra oraz mimo ciężkiej treści, styl są nader przyjemne, dopracowane w każdym cały i na swoim miejscu. Tutaj nie ma nic przypadkowego, tutaj wszystko jest po coś, żeby na końcu scalić się i wyjaśnić wszystkie luki. Niewyobrażalne były te zbrodnie, a ich powód był niepojęty, bo pisarz wszystko tak ogarnął, żebyśmy nie mogli się domyśleć niczego. Mimo, iż człowiek już poskładał co nie co w całość, to zaraz okazywało się, że to błędne koło i tak w kółko. Ja to w pewnym momencie się już poddałam i po prostu czytałam tę lekturę, żeby dowiedzieć się, jak to się skończy. Niestety zakończenie rozczarowało mnie. Liczyłam na coś takiego mocnego, takiego z przytupem, żeby zwińczyć całość taką "wisieńką na torcie", a tu klops. Ale mimo tego małego podknięcia, to uważam tę książkę za świetną i polecam ją każdemu!