Gray After Dark

Miley wschodząca gwiazda biathlonu w USA bo wypadku w którym straciła swoją największą kibickę oraz doznaniu urazu barku i niestety nieudanych Igrzyskach wyjeżdża do głuszy by móc potrenować w spokoju i zmierzyć się ze swoimi uczuciami. Kiedy niespodziewanie zostaje porwana nic nie wskazuje na to że będzie w stanie uciec. Od początku musi przełamywać swoje słabości, walczyć ze wszystkim czego nienawidzi i mieć nadzieję, że jest szansa na ratunek.

Kolejna książka Autorki, która wgniotła mnie w fotel. Od samego początku czytelnik wchodzi w fabułę. Nie ma w tej książce w ogóle lekkiego wątku, tylko ciągle napięcie, które trzyma nas do samego końca. Przez cały czas nie wiemy do końca co się wydarzy, jak potoczą się losy Miley. Moje serce kilkukrotnie szalało.

Mimo, że były fragmenty przerysowane, czy nie do końca możliwe, to jednak to nie przeszkadzało w odbiorze książki i pozwalało na jeszcze bardziej wkręcenie się w akcję.

Noelle W. Ihli wyrasta na jedną z moich ulubionych Autorek. Na pewno sięgnę po więcej jej książek!

"Powoli stawiałam kroki, oceniając odległość pomiędzy mężczyznami.

Jakieś trzy metry.

Jeśli pobiegnę pomiędzy nimi dwoma, zapewne zawahają się, zanim nacisną spusty swoich strzelb z obawy, że trafią drugiego.

Przynajmniej na to liczyłam - ta chwila zawahania, ta dezorientacja mogą dać mi wystarczająco dużo czasu na dotarcie do lasu, zanim strzelą do mnie z bliska."

"Gray After Dark" to emocjonująca opowieść o determinacji, odwadze i walce o przetrwanie.

Główna bohaterka, Miley, zmaga się ze skutkami wypadku, który wstrząsnął jej marzeniami o zdobyciu olimpijskiego złota.

Jej decyzja o podjęciu pracy w odosobnionym miejscu wydaje się być sposobem na ucieczkę od bólu i rozczarowania, ale szybko okazuje się, że to początek niebezpiecznej przygody.

Brutalne uprowadzenie bohaterki to moment, w którym akcja nabiera tempa.

Jej walka o przetrwanie staje się nie tylko testem jej fizycznych umiejętności, ale także psychicznej siły.

To opowieść o tym, jak w obliczu największego zagrożenia człowiek potrafi odkryć w sobie pokłady odwagi i determinacji, o których wcześniej nie miał pojęcia.

Miley, mimo przerażenia, nie poddaje się, a

jej spryt i atletyczne zdolności stają się kluczowymi narzędziami w walce o wolność.

"Gray After Dark" doskonale ukazuje,

że niezależnie od trudności, z jakimi się borykamy, zawsze znajdzie się jakieś rozwiązanie.

To książka, która z pewnością zostanie w pamięci na długo po zakończeniu lektury.

Czasem liczą się tylko sekundy. Powolny wdech i wydech , który pozwala na odrobinę koncentracji w chwili największego lęku.

Miley Petrovski jest uzdolnioną biathlonistką , której marzeniem jest wywalczenie medalu olimpijskiego. Niestety po tym jak podczas zawodów doznała kontuzji barku owo pragnienie zdaje się być czymś niesamowicie odległym.

Dziewczyna jednak nie zamierza się łatwo poddać i chcąc nabrać dystansu oraz wzmocnić swoją kondycję postanawia podjąć sezonową pracę w ekskluzywnym hotelu Hidden Springs Resort położonym w największym rezerwacie przyrody w USA.

Gdy dociera na miejsce początkowo uważa, że czeka ją dość nudne zajęcie pod okiem upartej i zgryźliwej szefowej Jennifer.

A gdy podczas ogniska integracyjnego poznaje historię zaginięcia dziewiętnastoletniej studentki Rayny uważa, że nie ma się czym przejmować..

Nie ma jednak pojęcia jak bardzo się myliła...

Podczas jednego ze swych zwyczajowych treningów sportsmenka zostaje uprowadzona przez dwóch nieznanych mężczyzn.

Początkowo Miles wierzy, że sytuacja zalicza się do gatunku tych mniej groźnych- sądzi nawet, że nieznajomi są prepersami , lecz , gdy ci zaczynają mówić o planach ujarzmienia jej.. Wszystko się zmienia..

Na dodatek okazuje się ,że nie tylko panna Perrovski została porwana.

Tymczasem pracownicy hotelu zauważają zniknięcie nowej osoby i rozpoczynają poszukiwania, dzwoniąc również do Brenta McGovena - najlepszego przyjaciela uprowadzonej.

Co spotkało młodą kobietę i czy uda jej się wyjść cało z opresji?

Ależ mnie ta książka zachwyciła.. po prostu siedziałam i nie mogłam otrząsnąć się z szoku.

Historia opowiedziana przez Noelle została oparta na prawdziwych wydarzeniach.

To opowieść o sile charakteru, woli przetrwania i determinacji.

A także o miłości, która była zdolna przenosić góry i pokonać wszelkie przeciwności losu.

Przemoc fizyczna , seksualna , poniżenie, odebranie godności- z tym wszystkim mierzyła się bohaterka i nigdy nie udało się porywaczom jej złamać.

Szczerze podziwiałam tę niezwykłą parę , łącząca ich magiczną więź, choć przyznam, że w trakcie czytania przeżyłam tak wiele emocji ,że czułam się jak podczas jazdy kolejką górską.

Strach ściskał mi gardło, mieszając się z nadzieją i radością.

Gray afrer dark dosłownie mnie pochłonęło.

Ta lektura jest po prostu hipnotyzująca. Noesamowita.

Gorąco polecam

Bezlitosna dzicz.

Brutalny atak.

Miley to młoda dziewczyna, która po tragicznej kontuzji, przekreślającej jej olimpijskie marzenia, decyduje się na wyjazd do górskiego pensjonatu. Wydaje się, że to idealne miejsce na regenerację, ale szybko okazuje się, że to miejsce skrywa mroczne tajemnice.

Podczas jednego z porannych treningów Miley zostaje brutalnie uprowadzona i uwięziona w chacie na głębokim odludziu. Aby przeżyć, będzie musiała wykorzystać swoje atletyczne zdolności, spryt i odwagę.

————

Noelle W. Ihli zaprasza czytelników do mrocznego, pełnego niebezpieczeństw świata, w którym przetrwanie zależy od sprytu, siły woli i zdolności fizycznych.

Od pierwszych stron, kiedy Miley zostaje uprowadzona, fabuła nabiera tempa i nie zwalnia go aż do samego końca. Czuć w niej pełne napięcia momenty, które zmuszają do wciągnięcia się w powieść i postawienia się w miejscu bohaterki.

Kiedy bohaterka zostaje uwięziona w chacie, mamy do czynienia z napiętą atmosferą niepewności, którą @noelleihliauthor świetnie buduje. Z każdą stroną rośnie poczucie niebezpieczeństwa, a decyzje Miley stają się coraz bardziej kluczowe dla jej przetrwania.

Co ciekawe, mimo mrocznego klimatu i brutalności, książka nie zatraca się w samej akcji. Autorka z powodzeniem rozwija postać głównej bohaterki, jej przemyślenia i emocje w obliczu tragicznego położenia. Miley nie jest tylko ofiarą – to także osoba, która nieustannie analizuje sytuację i stara się wyciągać wnioski, co czyni ją bardzo autentyczną postacią.

Klimat miejsca – odludne góry, schowany pośród nich pensjonat i tajemnicza historia o byłej pracownicy – dodaje całej historii dodatkowej warstwy niepokoju. Atmosfera tej książki jest gęsta, a każdy krok bohaterki zdaje się prowadzić ją w stronę nieuchronnego niebezpieczeństwa.

„Grey After Dark” to książka, która trzyma w napięciu do ostatniej strony. To pełna adrenaliny opowieść o przetrwaniu, sile ludzkiej determinacji i walce z własnymi lękami. Książka zmusza do refleksji nad tym, jak daleko jesteśmy w stanie posunąć się, by uratować własne życie.

Wiele w życiu można znieść. Przekraczanie granicy też jest gdzieś wpisane w nasze istnienie, a jednak ma one różne oblicza. Zniewolenie i agresja wymierzona w ofiarę może doprowadzić do tragedii, choć już samo to jest niewyobrażalną torturą.

"Gray after dark" to historia młodej dziewczyny, Miley, która podejmuje pracę w górskim hotelu. Znajduje się on w rezerwacie, który jest rozległy i dziki. Trenuje biathlon, dlatego też trening i utrzymywanie formy, a nawet jej dźwignięcie, to dla niej codzienność. Tak ogromny teren jest idealnym miejscem do biegania. I porwania.

Noelle W. Ihli wrzuciła na tapet temat bardzo trudny, który wywołuje silne emocje i skłania ku refleksji. Nie jestem w stanie wyobrazić sobie, co musi czuć osoba porwana. Do czego jest w stanie się posunąć, by przetrwać. Czy podda się od razu? Ile będzie miała sił walczyć? Czy jest nadzieja? Pytania te towarzyszyły mi przez większość lektury i przyznaję się bez bicia, że historia Miley podwyższała ciśnienie.

Chata na odludziu i dwóch mężczyzn, którzy nie wyglądają na zadbanych, ale mają broń i zapasy - już samo to brzmi złowieszczo, ale to, co spotyka Miley, i drugą kobietę, wywołuje ciarki na skórze. Autorka napisała powieść, której fabuła mogła mieć odzwierciedlenie w rzeczywistości - tak dobrze, tak realistycznie jest przedstawiona.

"Gray after dark" pokazuje jak ważna jest wola przetrwania, ale również jak można zniszczyć człowieka poprzez agresję i zniewolenie. Zwykły wypad do lasu czy w celach treningu, wycieczki może zamienić się w piekło. I to piekło dopadło Miley.

Nie pozostaje nic więcej jak tylko dodatkowo zachęcić Was do lektury. Dzięki emocjom, które dostarczyła mi książka wiem, że jest ona warta przeczytania, a okładka tylko podsyca głód przeczytania dobrej historii... choć trudnej, przykrej, tragicznej. Bardzo polecam!

Przepadłam, bo całkowicie pochłonęła mnie lektura. Książka tak wyjątkowa, że z trudem odkładałam ją, gdy rozsądek podpowiadał, że rano nie wstanę do pracy i będę ledwo żywa.

Ponad 500 stron rasowego thrillera, który nie pozwalał mi o sobie zapomnieć, nawet gdy odłożyłam książkę na bok. Zwłaszcza, że inspiracją do jej powstania były prawdziwe wydarzenia. Na samą myśl o tym mam ciarki na całym ciele.

Bezlitosna głucha dzicz. Ogromny rezerwat Frank Church w Idaho, gesty, mroczny las w którym podczas porannego treningu bez śladu znika Miley. W odciętym od świata miejscu dziewczyna zostaje uprowadzona i uwięziona w chacie na odludziu. Ile jest w stanie znieść, by wyrwać się z rąk brutalnych oprawców? Ile musi doświadczyć bólu i cierpienia, by stracić wolę walki o życie?

Historia opowiadana jest z dwóch perspektyw - Miley oraz szukającego jej przyjaciela Brenta, dla którego Miley jest całym światem. Poza początkiem książki, który stopniowo się rozkręca, dając nam czas na zaznajomienie się z przedstawionymi postaciami, zrozumienie ich postępowania determinowanego przez trudne życiowe doświadczenia, autorka tworzy klimat narastającego napięcia i spirali niepokoju. Od momentu uprowadzenia Miley książkę czytałam z zapartym tchem, drżąc z niepewności jak potoczy się akcja.

Styl autorki jest niezwykły, gdyż wciąga czytelnika w 100% w fabułę, pobudzając emocje i tworząc wrażenie jakbyśmy byli uczestnikami opisywanych wydarzeń.

Krótkie rozdziały, które w teorii mogłyby sprzyjać przerwaniu czytania w dowolnym momencie, nadawały wyjątkowej dynamiki i zbudowane zostały tak, aby powiedzenie "jeszcze jeden rozdział" trwało permanentnie ?.

Jestem głęboko poruszona stworzoną historią, przy której moja adrenalina skakała, serce waliło jak szalone i która nie da o sobie zapomnieć na długo.

Mamy dopiero styczeń, a ja już mam mocnego kandydata do top książki roku. Polecam!

Dla mnie to była naprawdę niesamowita książka. Napisana bardzo mądrze, z pewnością postacie należą do osób o wysokim potencjale psychicznym, choć nie wszyscy. Ludzie wyglądający na zarośniętych w myślach i wyglądzie, mieli dziwnie zaburzoną psychikę, więc postępowali z dziewczyną niczym dziką zwierzyną, chcąc ją ujarzmić do złych celów. Ona sama jest pewną siebie kobietą, która potrafi uspokoić nawet lęki i bóle fantomowe, podczas gdy zwykły człowiek nic by o nich nie wiedział. Pomimo tego, że jej ciało potrafiło znieść bardzo dużo bólu i obciążenia, to jednak znając jej myśli widzimy, że inne osoby nawet nie chcą dawać jej jakiejkolwiek otuchy. Znając jej przeszłość oceniają na podstawie ograniczeń, które według nich powinna posiadać. Nie wiedzą tego, kim się stała i jak bardzo pragnie wygrać. Jest na tyle zanurzona we własnym wewnętrznym świecie, że nie słucha plotek ani tajemniczych historii o miejscu w którym się zatrudniła. Ludzie, którzy próbują coś jej o tym powiedzieć są mało przekonujący, lecz z perspektywy czasu ujrzymy, że byli wystraszeni. Opowieść przechodzi do grającej na naszych emocjach w momencie, kiedy młoda kobieta zostaje porwana. Idealnie został tutaj ukazany klimat w którym do tego doszło. Opisy lasu, roślinności i odgłosów leśnych stworzeń sprawia, że ciarki występują nam na plecach. Tu ewidentnie chodziło o to, aby czytelnik był bardzo wystraszony, by wszędzie widział zagrożenie i czuł na sobie krople zimnego potu. Niekiedy ta duszność przytłacza, bo wydaje się bardzo prawdziwa. Każda z postaci sprawdziła się jako osobowość, która wniosła coś do fabuły. Będą tak zwane osoby z za i przeciw, które raz podniosą na duchu swoją obecnością, a innym razem sprowadzą do ciemnej dziury z której kobieta sama będzie musiała się podźwignąć. Dokładnie jak w prawdziwym życiu, gdzie na swojej drodze nie spotykamy tylko zwolenników. Sama książka jest bardzo wyraziście wydana, rozdziały są krótkie, a dialogów spora ilość. Według mnie ma bardzo duży odzew psychologiczny oparty na strachu, przetrwaniu i umiejętności postępowania z własnym ciałem podczas niebezpieczeństwa. Bardzo ją polecam.

„Gray After Dark” to powieść pełna mroku, niepokojącej atmosfery, granicach wytrzymałości ludzkiej psychiki i brutalności drugiego człowieka.

Początek książki nie porywa, zaczyna się dość obyczajowo, spokojnie. Obserwujemy codzienność Miley, jej plan zajęć i treningi. W między czasie są retrospekcje o jej przeszłości, poznajemy ją bardziej, co ją trapi, martwi, o karierze sportowej i okropnym wypadku, który był traumatyczny i z jego skutkami zmaga się cały czas. Miley jest osobą dość zamkniętą i unika bliższych kontaktów, trzyma ludzi na dystans, ale też jest silną i waleczną osobą. Widać to choćby jak zmaga się ze skutkami wypadku i jak znalazła się w sytuacji zagrożenia życia.

Druga część książki jest bardziej ciekawsza, kiedy to Miley wpada w sidła dwóch bestii, napięcie nie opuszcza czytelnika już do samego końca. Wraz z bohaterką przeżywamy jej strach, determinację, wolę walki o własną wolność. Mimo że, nie jest jakoś specjalnie brutalnie, to jest kilka fragmentów wstrząsających. Widmo przemocy fizycznej i psychicznej cały czas wisi nad kobietą, nigdy nie wiadomo jak oprawcy zareagują, czego od niej oczekują. Zawsze mnie zadziwia jak można wyrządzić tyle złego drugiemu człowiekowi i to tylko dla własnej chorej wizji świata. Do samego końca mroczna atmosfera i napięcie jest utrzymywane, przez co chce się jak najszybciej poznać zakończenie tej historii. Końcówka jest bardzo emocjonalna i dramatyczna. Dodatkowo historia jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, przez co jeszcze bardziej wybrzmiewa. Czytając powieść cały czas ma się świadomość, że ktoś przeżył podobne piekło. W powieści są poruszane ważne tematy społeczne między innymi przemoc domowa, poronienie czy syndrom sztokholmski.

To już druga książka autorki, która skłania do refleksji i zwraca uwagę na bezpieczeństwo kobiet, powinna stanowić inspirację do działania i zadbania o własne bezpieczeństwo. Bohaterka dość lekko podchodziła do samotnego biegania po lesie i myślała, że jej jedynym zagrożeniem jest niedźwiedź, jak bardzo się pomyliła.. Polecam!

Lubicie historie oparte na prawdziwych wydarzeniach?

Gdy tragiczny wypadek przekreśla marzenia Miley o olimpijskim złocie, dziewczyna podejmuje pracę w górskim pensjonacie „Frank Church Wilderness”. To miejsce odosobnione, ale idealne do treningu i regeneracji. Miley nie przeraża nawet lokalna legenda o pracownicy, która zmarła tam kilka lat temu. Podczas jednego z porannych treningów Miley zostaje brutalnie uprowadzona i uwięziona w chacie na głębokim odludziu. Aby przeżyć, będzie musiała wykorzystać swoje atletyczne zdolności, spryt i odwagę.

Przenieśmy się do dziczy, gdzie znajduje się domek. Ludzie żyjący w całkowitym odcięciu od świata. Snujący ponure opowieści o dalszych losach ludzkości. Mężczyźni, którzy traktują kobiety jak przedmioty. Nic nieznaczący element w ich idealnym obrazku.

Autorka stworzyła nieszablonową historię opartą na prawdziwej historii Kari Swenson. Thriller, który wciągnął mnie bez reszty. Dwie perspektywy, które budują mroczny klimat historii. Miley, która walczy o przetrwanie. Brent pragnący za wszelką cenę odnaleźć przyjaciółkę. Opis poszukiwań był dla mnie momentami za długi, ale dodawało to aury tajemniczości. Im dalej zagłębiamy się w historię, tym więcej mroku się pojawia. Autorka zgrabnie balansuje między dynamiką książki, a momentami refleksji.

Książka, która pokazuje, że człowiek w najgorszym momencie swojego życia potrafi walczyć o wolność. Adaptuje się do panującej rzeczywistości i próbuje przeżyć. Dzicz, która nie zna litości. Miejsce zapomniane przez innych. Autorka zadbała o warstwę psychologiczną. Do historii przemyciła trudne tematy związane z naszym społeczeństwem. Nie mówimy głośno o tym, jak trauma wpływa na nasze życia. Granice, które są przekraczane i przemilczane. Człowiek, który musi obudzić swoje instynkty, aby przetrwać.

Moje drugie spotkanie z twórczością Noelle West Ihli i mój najważniejszy wniosek to - autorka świetnie kreuje warstwy psychologiczne swoich powieści.?W najnowszych historii pisarka zaserwowała mi prawdziwy miks gatunkowy, ponieważ było samo mięso, czyli thriller i survival horror, no i wcześniej wspomniana psychologiczna wiwisekcja.

Główna bohaterka Miley po odarciu przez los ze swoich marzeń zmuszona zostaje do przemodelowania swojego życia. Bohaterka próbuje na nowo zdefiniować swoje życie i cele, jednak kolejny raz życia postanowiła jej bezwzględnie doświadczyć.?

Porwanie Miley jest punktem zwrotnym dla całej opowieści i właśnie to jest moment, gdy fabule zostają odpięte wrotki i zaczyna się bardzo intensywna „jazda”. Autorka z niemal chirurgiczną precyzją buduje napięcie. Nigdy nie byłam i nie będę fanką opisów, jednak Ihli robi to w sposób tak plastyczny, tak barwny, że budził we mnie niepokój i czytając w nocy, parę razy oglądałam się za siebie.

Bardzo ucieszyło mnie, że pomimo wartkiej akcji i survivalowego klimatu autorka tak bardzo zadbała o warstwę psychologiczną i kolejny już raz przemyciła do swojej historii trudne społecznie tematy, ponieważ moim zdaniem o tematach takich jak traumy, granice ludzkiej odporności psychicznej i potrzeby walki o własne życie zawsze warto pisać i rozmawiać, bo każdy z nas ma swoje granice.

Najnowsza powieść Ihli w pełni mnie usatysfakcjonowała. Ta historia włożyła moją emocjonalność i wrażliwość w prasę hydrauliczną i miażdżyło centymetr po centymetrze. Jestem pełna uznania dla autorki jak zręcznie balansuje między momentami nadającymi dynamiki powieści, a momentami na zadumę czy analizę. Bardzo spodobało mi się, że cała historia pokazuje, że nawet w krytycznych sytuacjach jest jakieś światełko w tunelu.