Gwiazdy nigdy nie gasną

Ależ ogrom emocji towarzysz tej lekturze. "Gwiazdy nigdy nie gasną" porusza serce i wzrusza, wyciska łzy i powoduje, że brakuje Ci oddechu, brakuje słów. O młodzieńczej przyjaźni, marzeniach i nadziei, o okrucieństwie wojny, którą ciężko zrozumieć nam, a co dopiero dziecku. Poruszająca.

Tą powieść trzeba przeczytać.

W roku 1933 Otto Frank coraz bardziej odczuwając represje na żydowskiej społeczności w Rzeszy postanawia przenieść się wraz z żoną i dwiema córkami do Holandii. Znajdują swój dom w Amsterdamie, gdzie czują się w miarę bezpiecznie i widmo prześladowań staje się odległe. Jedna z córek Ottona - Anne to niesamowicie żywotne dziecko, trzpiotka i żywe srebro. Dziewczynka zaprzyjaźnia się z nieco bardziej nieśmiałą i spokojniejszą Hannah. Od tej pory stanowią duet nie do zdarcia. To przyjaźni od pierwszego wejrzenia. Niestety wojna dociera również do Holandii i bohaterowie nie mogą być już pewni jutra. Los postanawia rozdzielić przyjaciółki aby kiedyś znów skrzyżować ich ścieżki.

"Gwiazdy nigdy nie gasną " to najnowsza książka Agnieszki Zakrzewskiej, oparta na prawdziwych wydarzeniach. Anne Frank swoje przeżycia i przemyślenia spisywała na kartach pamiętnika. Jej ojciec wydał je po wojnie, nie spodziewając się, że przeczytają je ludzie na całym świecie, a Anne stanie się najbardziej znaną ofiarą holokaustu.

Autorka bardzo skrupulatnie wgryzła się w losy Anne Frank i Hannah Goslar. Z pełnym zaangażowaniem podeszła do tematu po to, aby spisać dla nas, czytelników losy dziewczyn. Dzięki temu Agnieszka Zakrzewska napisała przepiękną, wzruszającą i przejmującą historię o przyjaźni, której nic nie jest w stanie pokonać, zadne okrucieństwo świata

Jednak nie zrażajcie się myśląc, że jest to bardzo smutna opowieść, bo będziecie w błędzie. Agnieszka zadbała z taką samą siłą o realizm historii jak i o elementy humorystyczne. Wbrew pozorom jest to niesamowicie pozytywna opowieść, chociaż tło wydarzeń jest trudne, a w dzisiejszych czasach tak samo mocno niewyobrażalne co namacalne.

Będę każdego namawiać do sięgnięcia po "Gwiazdy nigdy nie gasną", bo ta książka zasługuje na ważne miejsce w biblioteczkach, w pamięci i w sercu.

Chyba wszyscy słyszeli o dziennikach Anne Frank. Agnieszka Zakrzewska opisuje jej przyjaźń z Hannah Goslar, zwaną Hanneli.

Co nietypowe ta powieść pokazana jest z perspektywy dzieci, bo dziewczynki miały niewiele lat kiedy wybuchła wojna. Rodzice robili co mogli, by jak najdłużej trzymać je z dala od najgorszych wieści.

W książce do pewnego momentu mamy dwie perspektywy czasowe: Hanneli w Bergen-Belsen i Anny w przedwojennych Niemczech a później w Amsterdamie, gdzie jej rodzina szukała schronienia.

Holandia była neutralna już w czasie pierwszej wojny światowej i nikt się nie spodziewał ataku ze strony Niemiec. Stało się inaczej, kraj skapitulował i przeszedł w ręce nazistów a Anne ze starszą siostrą, Margot, i Hanna z małą Gabi trafiły do obozu. Dziewczynki przyjaźniły się już wcześniej i ucieszyły się, że w tym strasznym miejscu trafiły na siebie ponownie.

Autorka pokazała kontrast pomiędzy zwykłą, przedwojenną codziennością a życiem w obozie koncentracyjnym. Powieść mówi sama za siebie. Wojna widziana oczami dzieci jest szczególnie wstrząsająca.

Wojna zabrała im beztroskie dzieciństwo, zabawy na podwórku, pierwsze miłości, rodziny, przyjaciół, nawet psy.

Anne Frank zmarła w wieku 16 lat.

Jeśli macie wolne fundusze i chcecie wydać je na powieść, która będzie najlepszym możliwym wyborem, kupcie „Gwiazdy nigdy nie gasną”. A następnie znajdźcie ustronne, ciche miejsce, zaparzcie mocną herbatę i przygotujcie krople do oczu - gwarantuję, że zapuchną Wam od płaczu.

Przepiękna powieść o przyjaźni, o wsparciu między Anne Frank, żydowską dziewczynką, której wojenny pamiętnik miał w dłoniach chyba każdy czytelnik na świecie, a Hannah (Hanneli) Goslar, Żydówką, jedną z niewielu ocalałych więźniów obozu Bergen-Belsen. Anne nie było to dane...

Choć przyjaźń tych dwóch dziewczynek jest filarem powieści, to śmiem twierdzić, że „Gwiazdy nigdy nie gasną” jest przede wszystkim historią o nadziei. Nadziei wbrew wszystkiemu: wbrew wszelkim potwornościom wyrządzanym przez drugiego człowieka, wbrew wynaturzeniu, barbarzyństwu, bezwzględności, sadyzmowi, wbrew rozpaczy, wbrew życiu urągającym człowieczeństwu.

Dawno tak bardzo nie doceniałam swojego życia, z tym całym bałaganem, który niosę na barkach, jak w momencie czytania tej absolutnie niesamowitej powieści.

Muszę także wspomnieć o samej autorce, Agnieszce Zakrzewskiej, ponieważ przemilczenie ogromu pracy, jaki włożyła w powołanie do życia „Gwiazdy nigdy nie gasną”, jest niedopuszczalne. Czapki z głów, moi Drodzy! Dawno nie miałam w dłoniach tak znakomicie i niezwykle RZETELNIE napisanej powieści. Jej realizm jest niepokojący, ponieważ czytając tę książkę, czułam wręcz na plecach oddech oprawców, siedziałam przy dziewczynkach, kiedy zastanawiały się z koleżankami, skąd biorą się dzieci (nie, żeby Anne nie wiedziała - ta bystra dziewczynka wiedziała wszystko!).

***

To absolutnie wspaniała powieść, bardzo wzruszająca i mimo ogromnej dawki bólu - przepiękna.