Jesienne liście

Książka "Jesienne liście" to pełna nostalgii, tęsknoty, jakiegoś głębokiego smutku, żalu za tym co mogło być a nigdy się nie wydarzyło, opowieść o życiu, tak poprostu. Autor stworzył historię ludzi, którym przyszło mierzyć się z samotnością pośród bliskich. Brak zrozumienia, przemoc w rodzinie, miłość przemieszana z nienawiścią, bieda. To co przeżywali bohaterowie tej książki od dzieciństwa, ich późniejsze wybory, trudne decyzje jakich musieli dokonać, sprawiało, że czułam przez cały czas coś na kształt przygnębienia. Wczułam się w tę historię i bardzo żal było mi nie tylko tej pogubionej trójki ,ale też ich bliskich. Widać w tej opowieści jak wielki wpływ na nas ma miejsce i rodzina w której się rodzimy i dorastamy. Możemy powielać błędy pokoleń, ale możemy też spróbować pisać własną historię, bez skazywania siebie na podobny los.

Długo się zbierałam, żeby napisać tę recenzję. Już tłumaczę, dlaczego, ponieważ historia ma w sobie tyle emocji pozytywnych i negatywnych. Trudno było mi uporządkować myśli po przeczytaniu tej książki. Autor napisał tę powieść bez żadnych upiększeń wszystko jest pokazane takie, jakie powinno być.

Jesienne liście to powieść o trójce przyjaciół Zosi, Janku i Łukaszu. Troje bardzo różnych ludzi, z różnych klas społecznych — połączonych przyjaźnią. Urodzili się i wychowali we wsi w Karkoszce na śląsku. Ich pierwsze spotkanie i rozmowa zaczęły się od szkoły, do której uczęszczali. Każdą wolną chwilę spędzają razem. Tak mijały im dni i lata razem. Cała trójka dorasta i tu zaczynają zmieniać się nie tylko fizycznie, ale i mentalnie oraz psychicznie.

Zosia zakochała się w Łukaszu. A Janek nie wie, co począć w obecności Łukasza. Łukasz wie, że to, co kiełkuje się w nim do Janka nie jest dobre i dlatego wybiera Zosię. Sprawa sercowa trójki bohaterów zaczyna się wyglądać na „skomplikowaną. Przyjaciele dowiadują się że Łukasz chce być księdzem.

Powieść „Jesienne liście” pokazuje nam wyimaginowany świat, który jest połączony ze światem rzeczywistym. Autor splata ze sobą wiele autentycznych wydarzeń zaczerpniętych z historii, takich jak wybór papieża Polaka, stan wojenny. Nigdy wcześniej nie czytałam tego autora i wiecie co, nie zawiodłam się. Tak się wciągnęłam w tę książkę, że nawet nie wiem, kiedy ją skończyłam. Dla mnie to słodko-gorzka historia, która pokazuje, jaki naprawdę jest świat i jaki był kiedyś.

Polecam bardzo książkę

Jesienne liście to pierwsza część sagi rodzinnej opowiadająca o trójce przyjaciół. Zosi, Janku i Łukaszu. Wszystkich ich połączyło wspólne miejsce zamieszkania i rok urodzenia, a także uczucia..

Emocji w tym trio jest doprawdy co niemiara.

Zosia od zawsze podkochiwała się w Łukaszu ,a jej największym marzeniem było wyjść za niego za mąż.

On sam -na nieszczęście dla dziewczyny czuł do Janka dużo więcej niż do przyjaciela, jednak strach i niemożność poradzenia sobie z sytuacją kazały mu uznać, że to przyjaciółka będzie remedium na jego rozterki.

Kiedy i to nie zdało egzaminu chłopak zdecydował się pójść drogą kapłaństwa.. co z tego wyniknęło?

Jak podjęte decyzje wpłyną na życie bohaterów? Przekonajcie się sami.

"Jesienne liście " zwróciły moją uwagę przy ogłoszeniu o naborze recenzenckim przede wszystkim piękną szatą graficzną oraz opisem fabuły.

Czy się rozczarowałam? Zdecydowanie nie.

W swojej książce Andrzej F. Paczkowski bardzo wiernie i szczegółowo przedstawia realia życia w małej, położonej na Śląsku wiosce.

Opisuje trudy życia codziennego, podejście do wychowania dzieci oraz mentalność ludzi z tamtych czasów

Jestem też zaskoczona tym jak na niespełna trzystu stronach można przedstawić czterdzieści lat czyjegoś życia, cztery dekady ważnych wydarzeń historycznych i przy okazji zrobić to w taki sposób by niczego nie spłycić.

A jednak autorowi wyszło to naprawdę zgrabnie , czego szczerze gratuluję.

Dla mnie samej ta lektura rozwija się nieco wolno , leniwie snuta przez narratora, jakby zatrzymana , odseparowana od codziennych spraw i wszechobecnego pędu , co sprawiło, że i tu jedyny mały minus -że czytanie w niektórych momentach nieco się dłużyło-ale może to po prostu kwestia gustu.

Niemniej mogę polecić tę powieść miłośnikom rodzinnych , zagmatwanych historii, które pozwalają miło spędzić czas.