Kochane córeczki

Kiedy czytałam tę książkę, od razu przed oczami stawały mi obrazy jak z filmu. Sally Hepworth napisała „Kochane córeczki” tak, że jest to praktycznie gotowy scenariusz. Miałam rację ze swoimi odczuciami, ponieważ kilka dni temu sprzedano prawa do ekranizacji powieści.

Jessica, Norah i Alicia zostają zawiadomione przez policje o tym, że pod domem, w którym niegdyś mieszkały, znaleziono zwłoki. Muszą pojawić się na miejscu. Trzy kobiety, których połączył los, kiedy znalazły się w domu zastępczym prowadzonym przez panią Fairchild. Doznały tam wielu krzywd, ale od tego czasu trzymają się razem, jak trzy najbliższe sobie siostry. Podczas tej podróży wychodzą głęboko skrywane sekrety i traumy. Okazuje się, że nie przepracowały tego, co stało się w dzieciństwie, jak bardzo zostały zranione i poranione. Każda boi się bliskości, odrzucenia, boi się zaufać. A jest to dopiero początek historii, bo nagle pojawia się i ich prześladowczyni.

Świetny thriller psychologiczny. Opowieść o tym, jak silne potrafią być kobiety, jak bardzo zdeterminowane i solidarne, szczególnie kiedy ich więzi zostały nawiązane w szczególnych okolicznościach i miejscu. Powieść dotyka też bardzo ważnego tematu, jakim są rodziny zastępcze i zasady, które w nich panują. Okazuje się też, że aparat urzędniczy kierujący dzieci do takich placówek, także zawodzi. Dzieci są trybem w maszynie przemocy, wyzysku, są przedmiotami, które przynoszą dochód.

Dacie się zaskoczyć tej historii, bo każda z bohaterek ma tajemnicę, którą skrywa głęboko i nie chce wyjawić, bo się boi odrzucenia. Historia zaskakująca, nieprzewidywalna, pokazująca mechanizmy manipulacji, która wiąże osoby tajemnicami na lata, pełna sekretów mrocznych i ciężkich. Obraz tego, jak bardzo dorośli mogą skrzywdzić dziecko, jak bardzo straumatyzować je na całe życie. Można zadawać sobie pytania, gdzie przebiega granica pomiędzy opieką dorosłych nad dziećmi, a ich kontrolą absolutną.

Doskonale zbudowane postaci bohaterek. Żadna nie jest jednowymiarowa. Akcja, która toczy się w jakby w zwolnionym tempie, prowadzona jest dwutorowo: obecnie i przed laty. Obserwujemy życie kobiet z ich perspektywy, także kiedy na jaw zaczynają wychodzić tajemnice.

To thriller psychologiczny z elementami dramatu, z nieoczywistym wątkiem kryminalnym, wielowarstwowy, który niepokoi swoją prawdziwością.

„Nie każdą prawdę można pogrzebać na zawsze” Zgadzacie się z tym stwierdzeniem? Ja tak! Prawda bowiem zawsze wyjdzie na jaw, nie ważne, jak bardzo byśmy próbowali ją ukryć. .Jessica, Norah i Alicia - trzy sieroty, które złączył ze sobą los. Los, a dokładnie rzecz biorąc pani Fairchild, która została ich rodziną zastępczą. Przyjęła je do swojego domu i miała im stworzyć spokojne i bezpieczne dzieciństwo. Jednak nic nie było takim, na jakie wyglądało…Wild Meadows bowiem skrywało mrok, którego nie dało się wymazać. Po latach na terenie posiadłości zostają odnalezione ludzkie szczątki. Policja wszczyna śledztwo, a siostry stają się świadkami, a może głównymi podejrzanymi?… .Cóż to była za ciekawa lektura! Pełna napięcia, sekretów i głęboko skrywanych tajemnic z przeszłości. Dużo się w niej dzieje. Przed czytelnikiem co rusz zostają odkrywane nowe fakty. Nic nie jest takim, na jakie wygląda, prawda miesza się z fikcją. Bolesne wspomnienia z przeszłości nie pozwalają o sobie zapomnieć. Do tego stopnia, że mimo upływu wielu lat, dalej determinują życie bohaterów. Czy trauma w dalszym ciągu będzie nadawała kierunek życiu sióstr? A może uda się im ją przezwyciężyć? Tego już Wam nie zdradzę, zachęcam do lektury!

Trzy przyrodnie siostry - Jessica, Norah i Alicia, które całkowicie różnią się od siebie pod względem charakteru, łączy nie tylko niezwykle silna więź, ale i traumatyczna przeszłość. Wszystkie wychowały się w pieczy zastępczej pod okiem tajemniczej pani Fairchild. Mimo próby ucieczki z domu owianego mrokiem, nigdy nie opuścił ich cień "mamy" i piętno strasznego dzieciństwa. Jako dorosłe kobiety zostają głównymi świadkami w śledztwie dotyczącym znalezionych pod ich starym domem ludzkich szczątków. Do kogo mogą należeć? Co właściwie wydarzyło się w Wild Meadows?

Matka królowa. Matka oprawca. Emocjonalna manipulatorka, znęcająca się nad tymi, dla których miała być azylem, ratunkiem, całym światem. Chciały od niej tak niewiele. Otrzymały ból, cierpienie, traumę na całe życie.

"Kochane córeczki" to thriller psychologiczny z silnym ładunkiem emocjonalnym, który świetnie buduje napięcie i skłania do refleksji nad tym, jak łatwo mogą ranić nas najbliżsi. Jak krzywda doświadczona w dzieciństwie mocno odciska ślad w naszej dorosłości. Jak niewydolny i dziurawy bywa system opieki zastępczej. Powieść balansuje między wspomnieniami a śledztwem, stopniowo odsłaniając kolejne mroczne sekrety z przeszłości.

Dużym atutem książki są rozbudowane i niezwykle ciekawe, kontrastujące ze sobą portrety psychologiczne sióstr. W obliczu strasznych doświadczeń ich solidarność jest przejmująca. Ukazanie ich prawdziwych i złożonych relacji, odczuwanych emocji, bardzo mnie poruszyło.

Jeśli nie obawiacie się w czytanych książkach tematyki związanej z krzywdą dzieci, jeśli lubicie trzymające w napięciu thrillery z głębią psychologiczną - bardzo polecam!

Kiedy czytałam tę książkę, od razu przed oczami stawały mi obrazy jak z filmu. Sally Hepworth napisała „Kochane córeczki” tak, że jest to praktycznie gotowy scenariusz. Miałam rację ze swoimi odczuciami, ponieważ kilka dni temu sprzedano prawa do ekranizacji powieści.

Jessica, Norah i Alicia zostają zawiadomione przez policje o tym, że pod domem, w którym niegdyś mieszkały, znaleziono zwłoki. Muszą pojawić się na miejscu. Trzy kobiety, których połączył los, kiedy znalazły się w domu zastępczym prowadzonym przez panią Fairchild. Doznały tam wielu krzywd, ale od tego czasu trzymają się razem, jak trzy najbliższe sobie siostry. Podczas tej podróży wychodzą głęboko skrywane sekrety i traumy. Okazuje się, że nie przepracowały tego, co stało się w dzieciństwie, jak bardzo zostały zranione i poranione. Każda boi się bliskości, odrzucenia, boi się zaufać. A jest to dopiero początek historii, bo nagle pojawia się i ich prześladowczyni.

Świetny thriller psychologiczny. Opowieść o tym, jak silne potrafią być kobiety, jak bardzo zdeterminowane i solidarne, szczególnie kiedy ich więzi zostały nawiązane w szczególnych okolicznościach i miejscu. Powieść dotyka też bardzo ważnego tematu, jakim są rodziny zastępcze i zasady, które w nich panują. Okazuje się też, że aparat urzędniczy kierujący dzieci do takich placówek, także zawodzi. Dzieci są trybem w maszynie przemocy, wyzysku, są przedmiotami, które przynoszą dochód.

Dacie się zaskoczyć tej historii, bo każda z bohaterek ma tajemnicę, którą skrywa głęboko i nie chce wyjawić, bo się boi odrzucenia. Historia zaskakująca, nieprzewidywalna, pokazująca mechanizmy manipulacji, która wiąże osoby tajemnicami na lata, pełna sekretów mrocznych i ciężkich. Obraz tego, jak bardzo dorośli mogą skrzywdzić dziecko, jak bardzo straumatyzować je na całe życie. Można zadawać sobie pytania, gdzie przebiega granica pomiędzy opieką dorosłych nad dziećmi, a ich kontrolą absolutną.

Doskonale zbudowane postaci bohaterek. Żadna nie jest jednowymiarowa. Akcja, która toczy się w jakby w zwolnionym tempie, prowadzona jest dwutorowo: obecnie i przed laty. Obserwujemy życie kobiet z ich perspektywy, także kiedy na jaw zaczynają wychodzić tajemnice.

To thriller psychologiczny z elementami dramatu, z nieoczywistym wątkiem kryminalnym, wielowarstwowy, który niepokoi swoją prawdziwością.

Sally Hepworth to australijska autorka powieści, które trudno jest przypisać do jednego gatunku - to coś pomiędzy thrillerem psychologicznym a powieścią obyczajową, coś, co sama lubię określać zapożyczeniem filmowym - dramatem rodzinnym. I dokładnie tak jest z “Kochanymi córeczkami”. Jest to opowieść czterech kobiet: trzech przybranych sióstr, które teraz jako dorosłe prowadzą pozornie normalne życia, jednak jeśli tylko przyjrzeć się im bliżej, widać blizny, jakie utworzyły się w nich w dzieciństwie, a które do teraz zakrzywiają sposób ich patrzenia na świat. I może dlatego te dzieciństwo teraz do nich powraca - policja znalazła szczątki na terenie ich domu zastępczego, w którym się poznały. Domu pozornie idealnego, z doskonałą opiekunką panią Fairchild. Ale właśnie - tylko pozornie. Ich opowieść poznajemy w dwóch czasach - historię z teraz i historię z przeszłości, które toczą się naprzemiennie, pozwalają nam odkryć to, czego faktycznie doświadczyły w dzieciństwie, co spowodowały rany, z których ich blizny powstały. Jednocześnie szukamy odpowiedzi na pytanie o tożsamość osoby pogrzebanej, jak i kobiety, którą poznajemy podczas jej sesji terapeutycznych, które odbywa z doktorem Warrenem. Te trzy zagadki są tym, co do lektury przywiązuje, co nie pozwala się od niej oderwać przed poznaniem odpowiedzi. Jednak napięcie nie jest typowe dla thrillera, choć na brak twistów fabularnych też nie można narzekać - bo przede wszystkim tu liczy się opowieść, tu liczy się człowiek i to do czego sam może się posunąć, albo jak wiele może znieść. To kreacje postaci stoją w centrum, są skomplikowane, złożone i bardzo realne, zaskakują głębią spojrzenia, jakie w bohaterki daje nam autorka. To siła tej powieści, która niesie sobą ból ludzkiego okrucieństwa i źle pojmowanej miłości, jak i moc, jaką można czerpać z przyjaźni i zdrowych, otwartych relacji.

Opowieść o trzech siostrach, które połączyły nie więzy krwi, a dom zastępczy Wild Meadows. Jessica, Norah i Alicia trafiły pod opiekę na pierwszy rzut oka czarującej Holly Fairchild, cieszącą się dobrą opinią, która jest powszechnie szanowaną samotną kobietą, a jednak tylko one znają jej prawdziwe oblicze. Kobieta jest rozchwiana emocjonalnie, nieprzewidywalna i przejawia wobec nich socjopatyczne zachowania. Doskonale wie, że dzieci oddane pod jej opiekę są bezbronne, z traumami, łatwo je zastraszyć i zmanipulować. Dziewczynki wspólnie znoszą agresywne zachowanie, uczą się kiedy schodzić z drogi i radzić sobie z jej impulsywnością. Kobieta zdaje się być zawsze krok przed nimi i wie o najdrobniejszych szczegółach, o których nie powinna wiedzieć. Aż do czasu feralnego dnia gdy czara goryczy przebrała, a dziewczynki postanowiły zaryzykować, zawalczyć i postawić swoją wspólną przyszłość na jedną kartę.

Po 25 latach wychowankowie domu zastępczego dostają telefon o znalezionych ludzkich szczątkach na terenie posiadłości wraz z zaproszeniem na przesłuchanie. Powrót do miasteczka budzi zagrzebane traumy, ale daje też możliwość na zamknięcie pewnego rozdziału i uzyskanie odpowiedzi.

Trudne dzieciństwo ciągnie się za bohaterkami przez całe życie, brak zdrowych relacji, tkwienie w zawieszeniu. Głęboko podkopane poczucie własnej wartości, nieskuteczne terapie, strach przed normalnym funkcjonowaniem w społeczeństwie, utrwalane przez lata mechanizmy obronne. To wszystko uświadamia czytelnika, że czas nie leczy ran, sukcesy w życiu dorosłym są tylko powierzchowne, a dziewczyny tak na prawdę nie potrafią odnaleźć w nim szczęścia, otworzyć się na to wszystko co ma dla nich do zaoferowania świat.

Świetny thriller psychologiczny, który czyta się z zapartym tchem. Rewelacyjnie wykreowane bohaterki, z którymi można się zżyć. Każda inna, z różnym bagażem doświadczeń i wspomnień. Jessica pragnąca z całych sił miłości, darząca swoją oprawczynie skomplikowanym uczuciem. Norah nad wyraz inteligenta i waleczna, ale pod tą skorupą skrywająca pełne wrażliwości serce. Alicia, wyrwana z sielankowego życia z babcią, tuż po jej śmierci zostaje w posiadłości, a obraz dzieciństwa z różowych tonów, zaczyna przybierać dla niej najciemniejsze odcienie. Każda straciła bardzo dużo, ale zyskały siebie i są w stanie zrobić dla każdej z nich absolutnie wszystko.

Książka porusza temat znęcania się nad dziećmi, wady systemu pieczy zastępczej, kruchą dziecięcą psychikę i długofalowe skutki nieprzepracowanych traum. Jeśli macie okazję ją przeczytać, to nie wahajcie się, polecam!

Ocena: 5/5

Gatunek: thriller psychologiczny z nutą obyczaju

Motywy: życie w domu zastępczym, trzy bohaterki, okrutna matka zastępcza, traumy, kości na terenie posiadłości

.

Najpierw chciałabym sobie trochę pokrzyczeć z radości, że powieści Sally Hepworth znowu pojawią się w PL: AAAAAAAA!!

Koniec segmentu z krzykami.

"Kochane córeczki" są dla Ciebie, jeśli:

- lubisz thrillery psychologiczne z domieszką obyczaju

- przepadasz za sekretami z przeszłości i siostrzanymi dramami

- jesteś fanką twistów, które zmieniają WSZYSTKO

Jest to historia trzech - totalnie różniących się od siebie - kobiet, które łączy nie krew, a trauma. Jako dziewczynki mieszkały w Wild Meadows, domu opieki zarządzanym przez panią Fairchild, która nie powinna mieć pod opieką nawet paprotki, a co tu dopiero mówić o dzieciach. Ponieważ pod ich dawnym "domem" zostają znalezione szczątki, dziewczyny są zmuszone ponownie zmierzyć się z traumami z przeszłości.

W "Kochanych córeczkach" mamy do czynienia z przeskokami w czasie,  historią opowiadaną z różnych punktów widzenia, elementami śledztwa, a także tajemniczymi sesjami terapeutycznymi z... no właśnie, z kim?

Sekrety się mnożą, kłamstwa piętrzą, pytań jest więcej niż odpowiedzi. Jeśli wydaje Ci się, że prawdę masz przed oczami, nie przyzwyczajaj się za bardzo do tego stanu, bo na sam koniec Sally spuszcza bombę (albo kilka).

Przeczytałam dwa razy.

Kocham, uwielbiam, polecam tę powieść!