Kot w Tokio

Skuszona przeczytałam i jedyna opinia, którą podzielam to ta pełna elegancji p. J.Bator, zamieszczona na okładce i cytowana w opisie.

Co do kunsztu pisarskiego, to tak jakby mieć w ręku produkt kursu pisarskiego, kogoś kto ma nadmiar pomysłów i nie potrafi wybrać.

Less is more - a w tym przypadku mamy nadmiar form i przypowieści. Trochę mi to zalatuje kompilacją ale nie wykluczam, że następna powieść będzie bardziej dopracowana. Pomysł wicia się różnych wydarzeń i mijania się bohaterów różnych wątków nie jest nowy-wiele filmów wykorzystywało ten motyw. Tyle, że tematyka egzotyczna i kot

w tle. Jeśli ktoś oczekuje czegoś przybliżonego do "Jestem kotem" Soseki'ego to się raczej rozczaruje i zresztą to nie ta klasa literatury ale wymaga pewnej znajomości obyczaju i kultury japońskiej dla zrozumienia przesłania. Ciekawostka ale nie przesadzałabym z entuzjazmem co do maestrii pisarza :)

WOW! Urocza, zaskakująca, intrygująca, czasem nawet brutalna i niezwykle poruszająca powieść. Niezwykle ciekawa forma opowiadań okazała się genialnym wabikiem na mojego ducha poszukiwacza lektur innych, odkrywczych i jedynych w swoim rodzaju. Piękna

Z wielkim kunsztem opisane są tu losy Tokijczyków - pracownika fabryki (moja ulubiona, nieoczywista postać), Japonki, która z niechęci do Japończyków związała się z gaijinem (białym, obcym), bezdomnego, chłopaka który nigdy nie dorósł i wciąż najważniejsze są dla niego gry komputerowe, członka yakuzy, o której możemy się tutaj trochę dowiedzieć, detektywa, mężczyzny, który ze strachu przed życiem zaszył sie w domu. Słowem, wycinek przekroju społeczeństwa japońskiego, które od lat nei przestaje mnie fascynować, a zarazem pogłębia się na jego temat jakaś tajemnica. Mam nadzieję, że kiedyś będzie mi dane odwiedzić kraj kwitnącej wiśni i kto wie… być może wytropić szylkretowego kota, który w tych opowiadaniach penetruje ulice kosmopolitycznego, ogromnego miasta? ,,Kot w Tokio” okazał się być lekturą nader przyjemną i godną polecenia dla wszystkich, którzy lubią otulić się świetnie napisaną lit. piękną z różnych zakątków globu.

Dawno żaden zbiór opowiadań, po które sięgam trzeba przyznać - stosunkowo rzadko, nie pozostawił po sobie takiego poczucia przeczytanej, świetnej książki jako całości. Nick Bradley zastosował tu unikalny sposób na połączenie 15 historii w jedną, spójną całość dzięki czemu broni się znakomicie. Zdecydowane tak

Jest coś niezwykle pociągające w japońskiej kulturze - tak innej od naszej, europejskiej. Od dawna zaczytuję się w opowieściach stamtąd, ale Kot w Tokio jest naprawdę wyjątkowy. To zbiór powiązanych ze sobą w niezwykle subtelny sposób opowiadań. Postaci mijają się na tokijskich ulicach - każdy z nich ma swoje troski i problemy, a my mamy szansę przyjrzeć im się bliżej, zastanowić i zdystansować do własnego życia. Moja ulubiona historia to ,,Jesienne liście" o Mari i George'u - Japonce i Brytyjczyku, którzy są ze sobą w skomplikowanym związku, ale pomimo że się nawzajem zdradzają, nie są w stanie od siebie odejść i planują wspólne życie. Z pewnych powodów ta historia jest mi niezwykle bliska i skradła moje serce, ale inne również je zdobyły subtelnością, refleksyjnością, niesamowitą atmosferą.

W tej książce jest coś niezwykle magicznego.