Krew

KREW miałam w planach już w styczniu w ramach akcji #polskietakpoprostu, gdy jej głównym bohaterem był @maxczornyj. No cóż, powiedzieć, że troszkę się spóźniłam to jak nie powiedzieć nic? Wiedziałam jednak, że prędzej czy później po tę książkę sięgnę, bo uwielbiam serię z komisarzem Deryło, a to już przecież jej ósmy tom (a mam do nadrobienia jeszcze dwa)

Przechodząc do rzeczy - KREW, jak można się spodziewać, była naprawdę krwawa. Uwielbiam takie książki, bo oprócz kryminalnej zagadki, która wydaje się nierozwiązywalna mamy też grę na uczuciach czytelników. Autor postarał się, żebyśmy nie byli w 100% pewni swoich osądów co do niektórych postaci i za to ogromny plus. W książkach zawsze szukam jakiegoś podstępu, więc cieszę się, że w tej części był pewien aspekt, który mógł zmienić nasze postrzeganie pewnej osoby - a jeśli ktoś ma już KREW za sobą to pewnie wie o kogo mi chodzi?

Muszę Was jednak ostrzec, że nie jest to książka dla osób o słabych nerwach. Jak już powszechnie wiadomo, autor ma talent do tworzenia najbardziej chorych z możliwych scen, czego dowód znajdziemy chociażby w tej powieści. Mamy tu do czynienia z naprawdę makabrycznym sposobem postępowania sprawcy, więc mogę ją polecić osobom, których takie opisy nie ruszają. Co do reszty, może warto poszukać nieco delikatniejszych książek?

Ja, jako fanka powieści krwawych i właśnie makabrycznych byłam absolutnie zachwycona! To chyba moja ulubiona część serii i jestem pewna, że nie minie dużo czasu, aż sięgnę po kolejną, bo już po prostu nie mogę się doczekać co tym razem autor przygotował dla czytelników - a końcówka KRWI sprawia, że oczekiwanie może być bardzo trudne...

Im bardziej mnie przerażają, tym bardziej wyczekuję kolejnego tomu. Tak, chodzi mi o serię z komisarzem Erykiem Deryło Maxa Czornyja. Od pierwszego tomu dzielnie czytam na bieżąco kolejne części i mimo, iż niektóre podobają mi się mniej nie odpuszczam i sięgam po następne - i dobrze! Bo "Krew" znów pobudziła moje emocje.

Do rozdrażnionego komisarza Eryka Deryły dzwoni telefon z informacją, że w jednym z domów za Lublinem doszło do przerażającej śmierci. Koszmar jaki policyjny duet zastał na miejscu pozwala z całą mocą przypuszczać, że to nie był wypadek. Na dodatek zabójca pozostawił w domu ofiary wiadomość, choć nie do końca wiadomo do kogo jest ona skierowana... Do ofiary? Policji? A może adresatami są Deryło i Haler?

Kiedy ginie druga kobieta komisarz zastanawia się dlaczego stały się ofiarami tak bestialskich morderstw. Dlaczego właśnie one, co je łączy, co takiego zrobiły oraz dlaczego zginęły w ten sposób? Pomimo ciekawostek z autopsji policjanci błądzą, mają coraz więcej podejrzanych, w tym kolegów po fachu, jednak nie wszystkie tropy prowadzą we właściwym kierunku.Tamara Haler dostrzega pewien schemat, determinację oraz brak przypadkowości u mordercy, tylko na ile im się przyda ta wiedza?

Autor uraczył nas również rozdziałami, których narratorami są Śmierć i Samotnik - jaką odegrają rolę w tej historii? Kim są?

To jedna z bardziej makabrycznych spraw jaką prowadzi Deryło. Nie wszystko idzie po jego myśli, zostaje wywiedziony w przysłowiowe pole, jest zaskakiwany niespodziankami od zabójcy a myśli o rodzinie i przeszłości wcale nie ułatwiają mu prowadzenia sprawy.

Ogromnie się ucieszyłam, że autor wreszcie wyjawił co jest przyczyną gorszego samopoczucia Tamary, jej dziwnych myśli oraz "ucieczki" z Krakowa. Uwielbiająca grafologię i zbrodnie z drugim dnem pani podkomisarz nie ma lekkiego życia i wcale nie zapowiada się, żeby miało być lżej. Czy Haler mimo wszystko wykaże się w tej sprawie i uratuje potencjalne ofiary?

W tej książce jest moc! Z niepokojem i nieustannie skaczącym poziomem adrenaliny śledziłam kolejne strony, rozlew krwi, tajemnicze postacie przemykające na drugim czy nawet trzecim planie, poznawałam prawdę o wydarzeniach, które stały się przyczyną morderstw. I wiecie co? Nie sposób odgadnąć nic, dopóki autor nie zechce nas oświecić. Nie ma szans, by powiązać osoby, fakty czy odkryć kto jest kim albo też kim nie jest...

Podsumowując - "Krew" to brawurowo poprowadzona fabuła tego kryminału lub thrillera, bo nie do końca jestem to w stanie określić. Im dalej, tym bardziej krwawo, tym więcej zawiłości, ale niewątpliwym plusem jest świetnie wyważona proporcja spraw służbowych i prywatnych głównych bohaterów. Najbardziej cieszy, że nie są oni idealni i zdają sobie sprawę, że nigdy nie można być pewnych tego, co się wydarzy..

To pozycja obowiązkowa dla wielbicieli twórczości Czornyja oraz mocnych lektur, opisy w tej serii są coraz bardziej makabryczne, jest też odkupienie win, zemsta, ogromny ból, strach, panika i cierpienie. Polecam!

Wprost nie do wiary, że to już ósmy tom cyklu z komisarzem Deryło, a Czornyj wciąż trzyma obrany przez siebie poziom. Wszystkie części można czytać poza kolejnością, choć pewne sprawy z życia osobistego komisarza wymagają chronologii, to autor zawsze pokrótce o nich przypomina. Okładki utrzymane w mrocznej stylistyce, idealnie wpasowują się w treść książek Czornyja.

Zamordowana brutalnie kobieta i upiorna wiadomość. Czy jej adresatami są śledczy?

Krąg podejrzanych rozszerza się obejmując nawet funkcjonariuszy lubelskiej komendy. Wszyscy są podejrzani i nikt nie może czuć się bezpiecznie. Zabójca zaczyna kolejne polowanie.

Spektakularne i krwawe zbrodnie, oparte na ciekawym pomyśle walczą o palmę pierwszeństwa z intrygę kryminalną, i tak jest za każdym razem. Autor stawia przede wszystkim na szok i bezwzględną brutalność, i świetnie mu to wychodzi.

W opisywaniu takich scen osiągnął mistrzostwo. Jego mordercy to zawsze bezwzględni sadyści i wyjątkowi dewianci. Opisy zadawanych tortur są tak obrazowo przedstawione, że zawsze jestem na granicy wytrzymałości. Czytelnikom o słabszych nerwach - odradzam, spragnionym krwi gwarantuję pełną satysfakcję.

Charakterystyczny styl pisania: mocny, dosadny, agresywny; niezwykle dynamiczna, pełna nagłych i nieoczekiwanych zwrotów akcja; intrygująca zagadka kryminalna i widowiskowe zbrodnie, które cechuje wyjątkowe okrucieństwo. Komisarz Deryło zmierzy się z jedną z najbardziej makabrycznych spraw w swojej karierze.

Nieważne, jaką macie grupę krwi, ważne jest to, że Max Czornyj ponownie zaserwował nam maksymalną dawkę grozy, która rozgrzewa naszą czytelniczą KREW. Już po raz ósmy spotykamy się z Erykiem Deryło lubelskim komisarzem, który stanie oko w oko z najmakabryczniejszą zbrodnią w swej karierze.

Jeśli myśleliście, że już nic straszniejszego nie może go spotkać, to byliście w błędzie. Oczywiście w pogoni za zbrodniarzem nie będzie osamotniony, gdyż towarzyszyć będzie mu dobrze znana nam Tamara Haler. Ten duet nie cofnie się przed niczym, by doprowadzić śledztwo do końca. Lecz jaki będzie jej finał, wie tylko mistrz grozy. Jeśli chcecie dołączyć do tego grona, to koniecznie sięgnijcie po „Krew”.

Historia rozpoczyna się w momencie, gdy okrywamy makabryczną zbrodnię dokonaną w domowej saunie. Początkowo uznano to za nieszczęśliwy wypadek, jednak technika śledcza szybko obaliła te przypuszczenia. Temperatura osiągnie maksymalne wskazania, nie tylko ze względu na miejsce dokonania morderstwa, lecz jej okrucieństwa. Nawet dla tak doświadczonej i odpornej psychicznie Tamary Haler obraz zbrodni sprawił, że „jej umysł uchwycił się tego ponurego wizerunku, po czym nieustannie go trawił”. Opis ostatnich chwil ofiary napawa grozą w najmocniejszym wydaniu. Max Czornyj opisał te chwile tak realnie, że sam czułem „piekielny gorąc”.

Na domiar złego morderstwa pozostawił wiadomość. Kto jest jej adresatem? Deryło i Taler? A może ofiara? Dlaczego morderstwa dokonano w saunie? Czy jest ona jakimś symbolem? Może miejsce zbrodni miało pomóc zatrzeć ślady? Czy śmierć kobiety może mieć związek z nieszczęśliwym wypadkiem, w którym zginęła jej matka? Osiem lat temu zasłabła podczas nurkowania. Czyżby?

Pytań jest wiele, a poszukiwanie odpowiedzi na nie, zagwarantują nam maksymalne doznania spod znaku grozy w najlepszych wydaniu. I wcale mnie to nie dziwi, gdyż jest ona sprawką mistrza gatunku – Maxa Czornyja. Autor swą karierę pisarską rozpoczął tym gatunkiem literackim, i z każdą książką udowadnia nam, że w polskim gronie nie ma sobie równych. A nawet śmiało mogę stwierdzić, że światowi bestsellerowi pisarze mogliby pozazdrościć autorowi umiejętności tworzenia taaaakich historii! A finał zapisany na kartach ósmej części z Erykiem i Tamarą wstrzymuje oddech w obawie…. byłym cholernym egoistą zdradzając Wam tak wiele i odbierając tym samym przyjemność czytania. Zdecydowanie polecam!

http://www.czyt-nik.pl/recenzje/max-czornyj-rozgrzewa-krew/