Krzyk sowy

Masz czasem wrażenie, że ktoś Cię obserwuje? Chodzi za Tobą lub wystaje pod Twoim domem? Jenny, bohaterka książki autorstwa Patricii Highsmith pt. „Krzyk sowy” z oferty Oficyny Literackiej Noir sur Blanc, w przekładzie Krzysztofa Obłuckiego, jest przekonana, że ktoś czai się w krzakach pod jej domem. I ma rację! Odkrycie tożsamości podglądacza uruchomi jednak całą lawinę zdarzeń, których nie spodziewa się nie tylko Nasza bohaterka, ale również czytelnicy tej mocno zaskakującej powieści.

Czy prześladowca może stać się ofiarą a ofiara prześladowcą? Jak cienka jest granica między strachem a fascynacją drugim człowiekiem? Do czego zdolna jest osoba, która szaleje z zazdrości? Te pytania towarzyszą lekturze „Krzyku sowy”, a odpowiedzi na nie, znajdujące się na kartach tej opowieści, sprawiają, że zaczynamy zastanawiać się nad tym, jak wiele tajemnic skrywa Nasza psychika.

Patricia Highsmith stworzyła genialne kreacje bohaterów zmagających się z problemami psychicznymi. Stateczny Robert Forester, młodziutka Jenny i jej narzeczony Greg to postacie tak różne i tak podobne zarazem. Ich wewnętrzne rozterki, napady agresji czy skłonność do zachowań destrukcyjnych nie tylko przyciągają uwagę, ale też pozwalają czytelnikom choć przez chwilę poczuć się jak osoba obciążona niebywałym psychicznym balastem, która przez splot niefortunnych zdarzeń zostaje zapędzona w kozi róg. W „Krzyku sowy” w takiej sytuacji znajduje się aż troje bohaterów, co jeszcze bardziej wzmaga zainteresowanie czytelników losami tego nietypowego trójkąta miłosnego.

Doskonała, nietuzinkowa i trzymająca w napięciu powieść Highsmith, podobnie jak inne książki autorki, oferuje Nam kilka godzin znakomitej czytelniczej rozrywki. Historia opowiedziana w „Krzyku sowy” jest tak piekielnie prawdopodobna, że chwilami nabiera cech prozy dokumentalnej. I całe szczęście! Dzięki temu odbiorcy mogą emocjonalnie przeżywać epizody z udziałem bohaterów i śledzić z pewnością nie najlepsze lata ich życia.

Polecam, bo dawno nie czytałam tak emocjonującej narracji.

To niesamowite uczucie, kiedy powieść napisana dekady temu okazuje się tak bardzo współczesna, tak genialnie absorbująca i zaskakująca. Tak właśnie miałam z “Krzykiem sowy” Patricii Highsmith. Dzięki nowemu wydaniu mogłam zapoznać się z powieścią, która u nas ukazała się po raz pierwszy ponad dwadzieścia lat temu, a na rynku anglojęzycznym aż sześćdziesiąt! Gatunkowo jest to coś pomiędzy powieścią kryminalną a thrillerem psychologicznym, w którym pobrzmiewają nuty dramatu i tragedii antycznej. Fatalizm, nieuchronność losu, poczucie, że droga idzie tylko w jednym kierunku, a pętla coraz mocniej się zacieśnia to emocje dominujące w tej powieści. I do tego niejasność, niepewność, w którą wersję zdarzeń możemy wierzyć, bo tych jest kilka, w stosunku do siebie sprzecznych. Kreacje postaci (stalkera, pary i byłej żony) są mistrzowsko opisane, każdy z nich ma jakieś cechy budzące niepokój, mogące przerodzić się w coś naprawdę katastrofalnego. Akcja budowana bardzo niespiesznie, ale twisty fabularne, jakie nam serwuje, są solidne, wprowadzają czytelnika w poczucie ciągłej niepewności, a zarazem ogromnej ciekawości. No i przesłanie, te współczesne, o którym wspomniałam - to skłonność społeczności do szybkich sądów, do przyjmowania łatwej hipotezy, która pogłębiana może zniszczyć czyjeś może całkowicie niewinne życie? Bo czy nie powinno być tak, że nie na założeniach, a dowodach powinniśmy się opierać? Bardzo dobra pod każdym względem proza, jestem mocno zaskoczona tym, jak duże zrobiła na mnie wrażenie! Polecam fanom niespiesznych thrillerów psychologicznych, solidnych dramatów.