Leśna Obietnica

„Leśna obietnica” Patrycji Żurek to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i przyznam, że mnie zachwyciła. Przedstawiona historia jest niezwykle złożona, porusza wiele trudnych tematów i pokazuje, do jakich poświęceń jesteśmy zdolni, by chronić siebie i bliskich.

Wojna zmienia życie Żelisławy, która po tym, jak straciła męża oraz synów decyduje się wraz z córką, Żanetą zamieszkać w lesie. To właśnie tam Żelisława zawiera pakt z Dziewanną, której obiecuje oddanie każdego męskiego potomka jej rodziny. Żaneta początkowo niechętnie podchodzi do nauki ziół, czarów i świata magii. Dziewczyna marzy o powrocie do normalności, jednak gdy przekonuje się, do czego zdolna jest Dziewnanna, ulega i bez sprzeciwu poddaje się naukom. Żaneta poznaje również drwala Jaromira, z którym nawiązuje relacje i który udziela jej wielu lekcji.

„Leśna obietnica” to książka, która porusza wiele trudnych tematów, wciąga czytelnika i zachwyca. Zupełnie inny świat, który poznajemy, może okazać się fascynujący, ale również niezwykle niebezpieczny! Bardzo podoba mi się sam pomysł na fabułę, jak również rozwinięcie poszczególnych wątków. Bohaterowie w powieści zostali ciekawie wykreowani, każdy jest wyrazisty, jednych polubimy, innych obdarzymy niechęcią, ale obok nikogo nie przejdziemy obojętnie.

Mnie ta historia zachwyciła, a oczywiście nie można zapomnieć o okładce, która przyciąga uwagę czytelnika i zachęca do sięgnięcia po ten tytuł! Ja również zachęcam, bo naprawdę warto wkroczyć z bohaterami w ten leśny świat!

To, w moim odczuciu, ogromnie niezwykła książka, cudowna historia kobiet (matki i córki), które uciekając przed brutalnością wojny, chowają się w lesie i postanawiają tu zamieszkać z dala od niebezpieczeństwa i z dala od cywilizacji. W pewnym momencie okazuje się, że w głębi leśnej kniei matka bohaterki spotyka Dziewannę i zawiera z nią pakt. W zamian za dożywotnią opiekę i ochronę ze strony bóstwa, w każdym pokoleniu zrodzeni synowie zostaną oddani Dziewannie i leśnym rusałkom na wychowanie. Czy bohaterki przyjmą ze spokojem taką „współpracę”? Jak potoczą się losy ich synów, córek i wnucząt? Koniecznie przeczytajcie! Gwarantuję Wam, że ta historia Was pochłonie, wciągnie i pozwoli się odłożyć póki nie doczytacie ostatniej strony.

Co mnie urzekło w „Leśnej obietnicy”? Przede wszystkim fabuła, która w niezwykły sposób łączy współczesność z dawnymi wierzeniami, ze słowiańskimi bóstwami, które może wciąż żyją gdzieś obok nas, ale się nie ujawniają…? Drugim elementem, który mnie zachwycił i rozkochał w tej powieści, to poczucie, że fabuła jest tu na drugim planie, a na pierwszy wysuwa się niesamowita gra na emocjach. Ta książka aż nimi kipi! Życie wewnętrzne bohaterek, to jak reagują na otaczający świat i na pakt zawarty z Dziewanną, są tak wyraziście opisane, że wywołują w czytelniku na przemian złość, trwogę, strach czy wzruszenie.

Cudowna, wspaniała jest to książka! Z ogromną niecierpliwością oczekuję kontynuacji historii Żanety i jej córki.

Żelisława po tragedii jaka dotknęła jej rodzinę, wraz z córką Żanetą uciekają do lasu. Matka aby uchronić je obie zawiera niejako pakt z leśną boginią Dziewanną. Jednak córka nie chce takiego życia...ale czy ma coś do powiedzenia...

Książki Patrycji Żurek są pełne różnych, często bardzo skrajnych emocji. W przypadku tej najnowszej, autorka w sposób genialny miesza realny świat z tym mistycznym. Leśna bogini, rusałki, magia bijąca z samego serca lasu. Trudna relacja matki z córką, przeznaczenie, które prędzej czy później się wypełni. Odrzucenie przez społeczeństwo, zwłaszcza tych słabszych, chorych, potrzebujących więcej uwagi i miłości.

Są też rzeczy, które nieco się mi nie podobały ...mianowicie, instrumentalne traktowanie mężczyzn i to takie życie bez wiedzy co się dzieje w kraju zwłaszcza,że każda z kobiet wychodziła z lasu i przebywała w miasteczku.

Jednak to nie zmienia faktu, że z dużą niecierpliwością będę czekać na kolejne części bo to początek dobrze się zapowiadającej sagi rodzinnej.

Żelisława chcąc chronić córkę i siebie przed okrucieństwem wojny, ukrywa się w lesie. Tam życie kobiety i dziewczynki toczy się rytmem wyznaczonym przez Dziewannę, boginię lasów, z którą Żelisława zawarła pewien układ. Wraz z biegiem lat w Żanecie budzi się sprzeciw wobec takiej rzeczywistości. Dziewczyna chciałaby poznać miasto, nauczyć się czytać i przede wszystkim za nic mieć pakt jej matki z Dziewanną. Jednak los ma dla niej swój plan i realizuje go krok po kroku, zaczynając od napotkanego przypadkiem Jaromira...

"Leśna obietnica" to opowieść okraszona szczyptą magii, która zabiera czytelnika w niezwykły świat. Fabuła przenosi do leśnej chatki, w której rozgrywa się tak naprawdę dramat młodej kobiety. Decyzja, którą lata wstecz podjęła jej matka, ma już na zawsze zaważyć na przyszłości Żanety i jej potomkach. Toczy ona nieustanną walkę z przeznaczeniem, z wyborami na które pozornie nie ma wpływu.. Dała się porwać biegowi zdarzeń i przyznam szczerze, że jej postać momentami mnie bardzo denerwowała, momentami czułam wobec niej wielkie współczucie. Pewne jest, że nie można przejść obojętnie wobec jej kreacji.

Jestem też pełna podziwu dla autorki za tak umiejętnie i z ogromnym wyczuciem poprowadzony temat chorych dzieci i ich odbiór przez świat. Tym zdobyła moje serce, i niejednokrotnie wzruszyła. Całość historii, umiejscowionej jak gdyby na pograniczu magii i "normalności" pięknie się ze sobą komponuje, dając czytelnikowi poczucie uczestnictwa w życiu Żanety. Ja wraz z nią odczuwałam emocje, rozdarcie serca, chwile radości i żałoby.

Czytając tę opowieść zatraciłam się od pierwszych stron, i tak w tym zatraceniu pozostałam do końca. Będę z niecierpliwością oczekiwać kontynuacji

"Leśna obietnica" to początek nowej sagi rodzinnej, z magią, słowiańskimi wierzeniami, czarami i przesądami, miłością, trudną relacją rodzinną... a nawet morderstwem w tle. Autorka cudownie zmieszała kilka gatunków literackich i z tej mieszanki wyszła naprawdę wspaniała historia.

Przez książkę dosłownie się płynie a szczegółowe opisy pozwalają rozwinąć się wyobraźni i poczuć się niemal uczestnikiem opisywanych wydarzeń.

Zaznaczyć jednak trzeba, że nie jest to łatwa historia, choć jest tu magia i pojawiają się zjawiska pozanaturalne, są rusałki i inne zjawy, autorka przede wszystkim skupiła się na trudnej relacji matki i córki poddając tym samym temat do rozmyślań nad tym czy dzieci zawsze muszą przyjmować spuściznę po rodzicach i wypełniać umowy, które zawarli przodkowie. Każe zastanowić się nad tym czy wszystkie własne dzieci kocha się jednakowo? Pokazuje jak były (i nadal!) są traktowane osoby z niepełnosprawnościami. Udowadnia, że nawet największa miłość pod naporem niesprzyjającego otoczenia, złych warunków, podszeptów innych nie jest w stanie przetrwać...

Patrycja Żurek wplotła w tę historię mnóstwo magii i opisała wiele słowiańskich bóstw i wierzeń, dokładnie opisała rytuały, towarzyszące ludziom jeszcze nie tak dawno, podpowiedziała, do czego stosuje się różne zioła, opisała to w taki sposób, że nieraz wyczuwałam mroczną i gęstą atmosferę, która wylewała się z przewracanych stron.

Nie będę więcej zdradzać, ale gwarantuję, że tematów do rozważań jest tu naprawdę sporo i podpowiem, byście byli przygotowania na to, że w kilku momentach wasze serca zostaną naprawdę roztrzaskane w drobny mak.

Akcja powieści dzieje się na przestrzeni kilkunastu lat. Daje to obraz tego jak ludzie radzili sobie po wojnie, jak przeżywali komunizm, a na przeciwnej szali dostajemy świat, jakby równoległy gdzie żyje się w ciszy i spokoju, trzeba tylko wypełnić swoje zobowiązania. Nie goni ona na złamanie karku, ale zapewnia naprawdę ogrom emocji, potrafi zaskoczyć i momentami naprawdę poruszyć.

Bohaterowie są wyraziści i wzbudzający skrajne odczucia, szczególnie Żaneta- choć nie wiem, jak starałam się zrozumieć jej potrzeby pragnienia i buńczuczne postępowanie, ogarnąć jej wewnętrzny sprzeciw, współczuć, nie potrafiłam jej mimo to polubić. Miałam również żal do Żelisławy, która zawarła pakt z boginią, obarczając nim wszystkie kobiety w rodzie, choć kara, która ją spotkała, okazała się straszna, nie umiałam wykrzesać w sobie współczucia, choć doskonale rozumiałam jej motywy. Postaci jest sporo, ale wszystkie one są tu po coś, dzieci z niepełnosprawnościami chwytają za każdy milimetr serca. Sama mam dziecko z głęboką niepełnosprawnością, więc ten temat jest mi niezwykle bliski. Każdy do tej historii wnosi jakiś morał, nikt tu nie jest zbędny, każdy jest po coś.

Książka bardzo wciąga i intryguje, przeczytałam ją dosłownie w jeden dzień. Zwabiła mnie do leśnej kniei, ale pokazała również różne ludzkie oblicza. Z wielką niecierpliwością czekam na kontynuację, gdzie, mam nadzieję, Żaneta odnajdzie siebie i swoje miejsce na świecie. Mam nadzieję, że na drugi tom nie będziemy musieli zbyt długo czekać.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. To naprawdę piękna i głęboka historia, dla mnie to pełna emocji taka współczesna baśń, w której każdy się odnajdzie, ale każdy na tę historię spojrzy inaczej.

Nie będę ukrywać, że "Leśna obietnica" przyciągnęła mnie do siebie przepiękną nastrojową okładką. Z drugiej strony obawiałam się, że zawarty w książce motyw fantastyki - wiara w słowiańskich bogów, przesądy, czary, zioła... spowoduje, że nie będę w stanie przebrnąć przez tego typu wątki. Jednakże tak się nie stało. 

Jest to pierwszy tom sagi rodzinnej, który charakteryzuje się dość ciężkim, dusznym klimatem. Myślę iż przypisać można to umiejscowieniu akcji głęboko w lesie, gdzie nie uświadczy się żywego ducha... Już samo to budzi jakiś rodzaj niepokoju, prawda? 

Wchodząc w świat bohaterów, nawet nie spodziewałam się, że właśnie ten świat tak mnie pochłonie. Czy pragnąc ochornić najbliższych, też tak jak Żelisława potrafiłabym się odseparować? Nie mam pojęcia i nie chciałabym się o tym przekonać. 

Patrycja Żurek ukazała miłość matczyną i opiekuńczą. Znajdziemy tu również temat niepełnosprawności. Widzimy, jak społeczeństwo nie radzi sobie z tym problemem. Mimo iż był to już okres powojenny. Dzieci z różnymi dysfunkcjami były oddawane do specjalnych ośrodków lub po prostu odrzucane czy nawet ukrywane. W dzisiejszych czasach problem ten nie stracił na aktualności. W dalszym ciągu zdarzają się ludzie i rodzice, którzy w ten sposób traktują chore dzieci.

Tempo akcji toczy się nieśpiesznie. Autorka skupiła się na emocjach i uczuciach bohaterów, zwłaszcza Żanety, która jest tu główną postacią. Dziewczyna nie ma lekkiego życia, a jako dorosłej kobiecie także nie jest lżej. Ból, cierpienie, złość, bunt i trudne decyzje to jej stali towarzysze. W jakiś sposób rozumiałam jej motywację. To było ciekawe doświadczenie. 

Pod koniec książki pojawia się kilka dramatycznych sytuacji. A to tylko początek sagi rodzinnej... więc pewnie czeka nas jeszcze niejednokrotnie zaskoczenie.

"Leśna obietnica" to słodko-gorzka historia osnuta odrobiną magii, baśniowości i pięknem przyrody o tajemnicy, walce o siebie i najbliższych, popełnianych błędach, relacjach międzyludzkich, a w szczególności tych międzypokoleniowych. To powieść o przeznaczeniu, od którego nie ma drogi ucieczki. Świat rzeczywisty łączący się z mitologią słowiańską? Jeśli jesteście na tak, czytajcie!