Lottie Brooks kontra wredne dziewczyny

Uwielbiam serię o Lottie Brooks! Każda część to pełna humoru, emocji i autentyczności opowieść o dorastaniu, przyjaźni, niepewności i odkrywaniu siebie z którą można się łatwo utożsamić, zarówno dzieci jak i dorośli. "Lottie Brooks kontra wredne dziewczyny" nie jest wyjątkiem. Katie Kirby znowu wspaniale pokazuje, jak trudno, ale i pięknie jest być sobą w świecie szkolnych dramatów i przyjaźni na próbę. Lottie to bohaterka, której po prostu nie da się nie lubić. Zabawna, szczera i trochę zakręcona, ale zawsze z ogromnym sercem. Czytam tę książkę razem z moją córką i obie świetnie się bawimy ona śmieje się z zabawnych sytuacji, a ja doceniam mądre przesłanie ukryte między liniami (które pewnego dnia zrozumie). To jedna z tych historii, które łączą pokolenia i przypominają, że bycie sobą to supermoc.

Zdecydowanie polecam każdej młodej (i nieco starszej) czytelniczce! Lottie, to przesympatyczna bohaterką którą warto poznać.

Kolejna część perypetii królowej przypałów - Lottie Brooks znów nie zawodzi wszystkich tych, którzy potrzebują dużej dawki często dość absurdalnego poczucia humoru.Nadszedł bardzo trudny okres dla Lottie, która jest rozdarta pomiędzy własnymi uczuciami, a chęcią uszczęśliwienia przyjaciółek tęskniących za Amber. Członkinie grupy KÓZ mają nadzieję, że wszystko wróci do normy i będzie jak dawniej. Jednak nie jest to takie proste... Dodatkowo zaczyna odczuwać presję związaną z koniecznością wyrośnięcia z rzeczy, które wciąż są jej bliskie, a jej rówieśnikom wydają się dziecinne i nie na miejscu.Lottie w swoim stylu bardzo przeżywa rozłam grupy, ale nie szuka wsparcia nawet u mamy, która również ledwo odnajduje się w swojej nowej sytuacji rodzinno-zawodowej. Życie jednak bywa przewrotne i perfidne upokorzenie ze strony Amber i GTWD, mające być przysłowiowym gwoździem do trumny Lottie, wywinduje ją na szczyty popularności nie tylko w środowisku szkolnym. O trumnie też będzie, ale w dosłownym znaczeniu. Lottie nawet wystąpi w porannym programie lokalnej radiostacji, ale ona sama raczej wolałaby o tym zapomnieć. Ta książka napisana w formie pamiętnika bawi, ale też pozwala zanurzyć się w nieco odległym już świecie nastolatków - trudy dojrzewania, pierwsze miłości, przyjaźń aż po grób i niejednokrotnie żenujące wpadki, bez których Lottie nie byłaby sobą.

To już 7 tom przygód Lottie, nastolatki, która zazwyczaj wpada w kłopoty i na którą dramy spadają niczym liście z drzew na jesień. Tym razem wredne dziewczyny przekroczyły wszelkie granice kradnąc im przyjaciółkę, oczywiście Lottie nie mogła tak tego zostawić :) Co doprowadza do bitwy na rapowanie (nie możecie tego przegapić).

Czym ta książka się wyróżnia? Jest napisana w formie pamiętnika, a czasem też okraszona rysunkami (ta patyczakowata kreska z okładki będzie też w środku). To książka która rozśmieszy nawet największych smutasów, bo niektóre z sytuacji są tak absurdalne, że nie sposób nie wybuchnąć śmiechem. Książka jest dla dzieci od 9 roku życia, ale i starsze pociechy z chęcią po nią sięgną (uwierzcie mi, przetestowane na 14 latce).

Jeśli więc znacie osobę która zawsze zalicza wpadki, to ją ochlapie woda z kałuży, chlapnie coś o kimś kto stoi s tyłu lub wyleje na swoją najlepszą sukienkę sok na 5 minut przed dyskoteką to pomnóżcie to przez 3 i taka właśnie jest Lottie. Z drugiej strony zawsze jest sobą, jest empatyczna, jej przyjaciółki zawsze mogą na nią liczyć no i nigdy się przy niej nie nudzą.

Autorka z wyczuciem porusza nastoletnie dramy, pisząc o nich z humorem i lekkością.

To świetna lekka rozrywka, pokazująca że każdy czasem daje plamę, ważne jednak by się podnieść i iść dalej.

Lottie Brooks kontra wredne dziewczyny to już siódma książka z serii, jaką czytałam.

Kolejny raz zaznaczę, że to jedna z nielicznych książek, jakie moja siostra czytała z przyjemnością, dowiadując się, że można czytać coś dla relaksu niż tylko z przymusu jak lektury.

Lottie jest przeznaczona dla czytelników już od 9 roku życia i ma w sobie dużo luzu, dystansu i wpadek.

Okraszona rysunkami patyczaków robionymi przez samą autorkę, co dodaje uroku i lekkości no i dodatkowo wywołuje jeszcze więcej uśmiechu.

W tym tomie paczka KÓZ postanawia odzyskać Amber ale nie jest to łatwe zadanie, bo dziewczyna dołączyła do teamu wrednych.

Do tego zmaga się z rozwodem rodziców a jednocześnie nie dopuszcza do siebie nikogo.

Lottie jak zwykle znajduje się w samym centrum wydarzeń, dużo na nią spada ale także przypadkowo zyskuje sławę.

I to dobrą sławę, chociaż sama o sobie myślała, że stanie się pośmiewiskiem.

Mianowicie Lottie wygrywa bitwę na... rapowanie.

I to w takim stylu, że nawet występuje w porannym programie radiowym!

Zanim to nastąpi, musi zmagać się z gryzącą Bellą, swoimi rozterkami, próbą połączenia wszystkich przyjaciół znów w jedną paczkę, odrzuceniem spowodowanym tym samym co już napisałam wyżej, bowiem Lottie postanowiła odsunąć się, myśląc, że bez niej Amber znów będzie się zadawać z pozostałymi.

Dużo się nie myliła ale wiadomo, że medal zawsze ma dwie strony i każdą z nich zobaczymy tutaj.

Nie braknie wpadek typowych dla naszej bohaterki, które są żenujące w równym stopniu co śmieszne, idealnie nadadzą się dla młodszych czytelników ale i starsi będą mieli z czego się pośmiać.

Przy Brooks nasze myślenie się zmienia, bowiem te problemy, z którymi się zmagają bohaterowie są jednocześnie trudne dla nich i prawdziwe tak samo jak i błahe przy naszych, dorosłych sprawach życia codziennego.

Żandarmi zabawy - tak są nazywani rodzice a dlaczego, to już przeczytacie w serii.

Polecam dla wszystkich małych moli książkowych a także na zachętę do przygody z czytaniem.

Niech Was nie zwiedzie grubość książek, znaczna część z nich to obrazki a całość pisana jest w formie pamiętnika z perspektywy pierwszoosobowej głównej bohaterki.