Maharani

PIĘKNA WOJOWNICZKA

Główna bohaterka jest kobietą nieprzeciętną. Oczywiście nie na miarę fantastycznych superbohaterów, ale wszystko w granicach rozsądku. Piękna, mądra, rozważna, chętnie udoskonalająca swoje militarne zdolności. Kochająca ojca, mająca poczucie obowiązku względem swojego narodu. Choć pokonana jedną słabością, uczuciem, nad którym ciężko jej zapanować. Miłością, która zdaje się być w tym całym szczęściu, nieszczęśliwa.

PLEJADA MĘSKICH BOHATERÓW

W powieści nie brak mężczyzn, wszak to oni stają się motorem napędowym akcji. Są ci żywiołowi, odważni, pogrążeni w zemście i pragnieniu zdobywania. Wróg, kochanek, przyjaciel – głównej bohaterce zapewnią wiele wrażeń, podobnie jak i czytelnikowi, który wraz z pierwszą stroną książki wyrusza w głąb hinduskiej kultury i całkiem oryginalnej historii.

MIŁOŚĆ I WOJNA

Wstęp do książki wprawił mnie w stan dezorientacji i obaw. Pojawiają się daty, na pierwszy plan wychodzi encyklopedyczno-historyczny klimat powieści. Pomyślałam, że jeśli tak ma wyglądać cała treść „Maharani”, nic tu po mnie. Ale już pierwszy rozdział udowodnił mi, że będzie inaczej, a autorka całkiem dobrze poradziła sobie z dość ambitnym tematem. Z debiutami bywa różnie, dla czytelnika sięgnięcie po taką książkę zawsze wiąże się z większym ryzykiem niepełnej satysfakcji. Tym bardziej w przypadku, kiedy nie chodzi o prosty romans, a historię rozegraną pośród obcej tradycji w przeszłości. Nie ma nic gorszego, niż zachwiana równowaga wiarygodności – tutaj jednak nie mam się do czego doczepić. Nina Nirali skupiła się na wątku zemsty, władzy, wojny i miłości, ale zrobiła to na miarę własnej wyobraźni, owszem – od czasu do czasu wrzucając jakieś urozmaicenie w postaci smaczku autentycznej kultury hinduskiej. „Maharani” to historia o wielkich ludziach, którzy jednak pomiędzy czynami wielkimi zmagają się z problemami takimi, jak każdy człowiek. Bo przecież niezależnie od zajmowanego stanowiska czy zdobytych trofeów najbardziej potrzebne do szczęścia jest to, by być przez kogoś akceptowanym i kochanym.

SŁOWO PODSUMOWANIA

Haridźan, sindur, suhagraat to tylko kilka z obcobrzmiących słów, których znaczenie miałam okazję odkryć przy okazji tej lektury. Pojawiły się i niektóre z nieznanych mi obyczajów, co uważam za wielki atut książki. Może niektóre z wątków wymagałyby kilku słów dopowiedzenia, by bardziej zadziałały na wyobraźnię, niemniej jednak to już moje pobożne życzenie, osobiste zdanie, które jakoś szczególnie nie rzutuje na ocenę całokształtu treści. Wciąż uważam, że „Maharani” to dobry debiut, a ja chętnie będę śledzić dalsze poczynania autorki.

https://ktoczytaksiazki-zyjepodwojnie.blogspot.com/2018/10/maharani-nina-nirali-wojownicza.html#more