Mahatma Witkac

Na pewno o nim słyszał[]ś. Na pewno go czytał[]ś. Ale jestem równie pewna tego, że ta książka da Ci zupełnie inny, świeższy, zaskakujący obraz tego człowieka.

Joanna Siedlecka maluję obraz Witkacego przez pryzmat ludzkich oczu. Oczu, które widziały go i dobrze znały, a po wielu latach zechciały się tymi wspomnieniami podzielić. Dlatego może lepiej powiedzieć, że jest to książka o tym, jak Witkacy był widziany, a nie jaki po prostu był.

Nie jest to także zwykła biografia, a jak sama autorka pisze - książka reporterska. To bardzo dobre określenie, ponieważ faktycznie życie tej niezwykle intrygującej postaci jest przedstawione nie w suchych faktach, lecz w barwnych wspomnieniach i opowieściach.

Styl tworzenia książek Joanny Siedleckiej jest szczególnie wyjątkowy, gdyż opiera się on na bezpośrednim oddaniu głosu innym ludziom. Pozwala, by opowieść samoistnie płynęła, a sama pozostaje w cieniu, nie ingerując w te - nieraz jakże intymne - wspomnienia.

Oprócz wiodącej postaci, książka ta wyraźnie ukazuje także lata, w jakich przyszło jej żyć. I jest to przedstawienie bardzo dobitne, brutalne, naturalistyczne. Czasy ,,zbydlęcenia", społecznej ślepoty, upadku inteligencji i zachwiania tradycji. Wiele osób może ten obraz różnie interpretować, lecz pewne jest to, że Siedlecka motywuje podświadomie do tej interpretacji. Pokazuje i zmusza do widzenia.

Równie dobrze przedstawia portrety swoich rozmówców. W ogromnej części - kobiet. Ich życia, mniej lub bardziej, splecione z życiem Witkacego ukazują różne dramaty i scenariusze. Niezmienne jest jednak to, że autorka maluję to wszystko w niezwykły sposób.

,,Siedlecka jest mistrzynią portretu psychologicznego, wrażliwym, przejętym malarzem nastroju, klimatu, atmosfery, naszych wewnętrznych stanów i usposobień" - pisał o niej Kapuściński. Trzeba przyznać, że te słowa idealnie ją opisują.

A książka, którą poszerzyła w nowym wydaniu o kolejne rozdziały, w interesujący i niebanalny sposób opisuje Witkacego. Jego bycie... I niebycie.

Polecam!

Lubicie czytać książki biograficzne w formie reportażu? Jeśli tak to książka "Mahatma Witkac" Joanny Siedleckiej z pewnością przypadnie wam do gustu.

To rozszerzone wydanie zachwyca pięknymi fotografiami oraz dodatkowymi rozdziałami. Autorka stworzyła dzieło godne na miarę Witkacego. Ze wspomnień tych, którzy go znali, którzy go pamiętają, wyłania się niezwykła postać człowieka pełnego wrażliwości, głębi, mądrości, samotności, wciąż za mało docenianego, jakby osadzonego nie w tym miejscu, i nie w tym czasie.

"Nie trafią księgi moje pod strzechy,

bo żadnych strzech już nie będzie.

Nie będzie z tego żadnej pociechy,

bo tylko świństwo rozpełznie się wszędzie"

Czyż nie prorocze stały się jego słowa?

Uwielbiam czytać biografie, wspomnienia osób o tych, którzy już odeszli. Nie wiedziałam czego mam się spodziewać, gdy sięgnęłam po tę książkę. Nie myślałam, że tak mnie wciągnie. Odkrywałam strona po stronie życie Witkacego, jego niestandardową osobowość i coraz bardziej czułam jak staje mi się bliski. Czytając o nim jednocześnie poznajemy osoby, którym autorka udzieliła głosu w swojej książce. Wiele intymnych wspomnień pozwala nam poczuć jakbyśmy odkrywali kawałek czyjegoś życia, które nie dla każdego jest dostępne. A właśnie poprzez swoją publikację, autorka zaprasza nas do odkrywania tajemnicy życia Witkacego.

Polecam!!!