NajlePSI przyjaciele

Abra jest szczęśliwym pieskiem o czekoladowych oczkach. Mieszka u babci Zosi, która jest dla niej bardzo dobra, dba o nią, wychodzi z nią na spacery, daje dużo miłości, przytula, karmi. To wszystko sprawia, że uśmiech nie schodzi z jej pyszczka. Pewnego dnia Abra poznaje innego pieska, który jest bardzo smutny. Czarek nie ma domu, jest bardzo wystraszony, głodny, nieszczęśliwy. Na szczęście jej wspaniała pani postanawia go przygarnąć. Od tej chwili życie Czarka całkowicie się zmienia, a oba pieski mocno się zaprzyjaźniają. Niestety pewnego dnia Czarek znika i mimo starań zarówno babci, jak i Abry, nie udaje się go odnaleźć. Co takiego się stało? Czy Czarek się odnajdzie?

Historia, jaką znalazłam w książce, jest piękna, ciepła, pełna wzruszeń. To opowieść o dwóch pieskach, których połączyła przyjaźń, o sile przyjaźni, potrzebie miłości i bliskości, a jednocześnie smutku po zaginięciu przyjaciela, próbach odnalezienia go, wytrwałości, nadziei, że wszystko się ułoży. To jedna z tych książeczek dla dzieci, w której znajdziemy wartościowy przekaz, o której można porozmawiać z dzieckiem, która zdecydowanie jest wartościowa.

Wizualnie książka jest naprawdę ładna. Znajdziemy w niej ciekawe, przyciągające wzrok, adekwatne do treści ilustracje, które zdecydowanie zachęcają do sięgania po nią.

„NajlePSI przyjaciele” to ciekawa i wartościowa książka dla dzieci. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Abra to zdrobnienie od Abrakadabra. Ta urocza suczka o wyjątkowym imieniu mieszka z babcią Zosią. (Moja babcia też jest Zosia ?) Babcia i suczka są razem szczęśliwe. Spędzają razem czas, a pies czuje się odpowiednio zaopiekowany. Pewnego dnia Abra spotyka obcego psa. Brudny i chudy Czarek boi się ludzi, bo z ich strony nie spotkało go nic dobrego. Jednak daje się namówić i zaufać babci Zosi. Ta doprowadza go do porządku i daje mu nowy, wspaniały dom. Od tej chwili psy zostają przyjaciółmi. Aż pewnego dnia Czarek znika. Czy uda się go odnaleźć?

Piękna psia opowieść skierowana do młodych czytelników. Pierwsze, o czym muszę wspomnieć to trudne tematy, które zostały odpowiednio złagodzone, tak by nie przestraszyć młodego czytelnika. Mam na myśli złe traktowanie, jakie spotkało Czarka. Tutaj mój dorosły umysł miał już w zanadrzu kilaka innych, dużo straszniejszych scenariuszy. Jednak krzywda Czarka jest na tyle poważna, by poruszyć czytelnika i na tyle złagodzona, by nie zostawić strachu czy traumy w młodym umyśle.

Drugim trudnym tematem jest tu śmierć babci i schronisko, które raczej nie jest dobrze kojarzone. Wszystko w tej opowieści jest odpowiednio wyważone. Bawi i uczy. Rozczula, wzrusza, daje nadzieję i rozśmiesza. Do tego ilustracje są naprawdę miłe dla oka.

Napisana jest prostym językiem, odpowiednio dopasowanym do odbiorcy. Podoba mi się też pomysł, by niektóre zdania zapisać w ramce. To dodatkowy ozdobnik, który sprawia, że jeszcze miłej się na nią patrzy. Myślę, że spodoba się nie tylko małym fanom piesków.